Daily Archives: 6 grudnia 2015

O OBCHODACH ŚWIĘTA OBJAWIENIA PAŃSKIEGO W ZIEMI ŚWIĘTEJ

W związku z poprzednim materiałem o patriarsze Jerozolimy Ireneuszu (ros. Иринее), chcę kontynuować temat o Patriarchacie Jerozolimskim, oczernieniu patriarchy Ireneusza i jego usunięciu z Patriarchalnej Katedry Jerozolimy.

Dzisiaj opowiem wam o uroczystości Chrztu Pańskiego w 2010 roku w Ziemi Świętej.

Zacznę od tego, że metropolita jordański Benedykt (Cekuras) już trzeci rok z rzędu nie pojawia się na przeciwległym brzegu rzeki Jordan, aby zanurzyć w rzece krzyż wspólnie z patriarchą Teofilem (ros. – Феофилом). Pomimo tego, że jest to biskupstwo patriarchalne, metropolita Benedykt wbrew swemu sumieniu odmówił poparcia patriarsze Teofilowi. I ktokolwiek by inny rzucał krzyż do Jordanu, aby było to widoczne, głównego pomocnika przez te lata u patriarchy Teofila nie było.

Przypomnijmy, jak odbywało się święcenie rzeki Jordan. Zwykle, wszyscy patriarchowie rzucali krzyż do wody rzeki Jordan z obu brzegów, wtedy woda zaczynała wrzeć i Jordan zaczął płynąć do tyłu. Nie było tego ani w roku 2008-ym, ani w 2009-ym.

W 2010 patriarcha Teofil najwyraźniej postanowił nie robić tego tak, jak robili to wszyscy patriarchowie przed nim wcześniej. Zazwyczaj wszyscy patriarchowie brali krzyż do prawej ręki i rzucali go do wody. Tym razem patriarcha Teofil rzucił krzyż do rzeki dwoma rękami od klatki piersiowej (tak jak się rzuca piłkę podczas gry w koszykówkę). Na krzyżu zawsze sadzany jest gołąb. Posadzili go i tym razem. Ponieważ krzyż został rzucony nieprawidłowo, gołąb nie mógł wzlecieć i spadł do wody. Prąd wody wyrzucił gołębia na brzeg. Jedna z izraelskich dziennikarek była w wysokich butach, więc wyciągnęła gołębia z wody i z okrzykami oburzenia odeszła z nim.

Pomimo niepowodzenia z pierwszym gołębiem, archimandryta, który kierował tym procesem,
posadził drugiego gołębia na krzyż. Z drugim gołębiem wydarzyła się jeszcze bardziej smutna historia, ponieważ trafił on pod krzyż i został przez ten krzyż potrącony, i również został uniesiony prądem w dół, a następnie przybity falą do brzegu. Nie było nikogo, kto by mógł go uratować, ponieważ ci, którzy stali we wodzie na brzegu jordańskim, nie mogli uratować gołębia, obawiając się strzałów izraelskich żołnierzy. Przecież Jordan w tych miejscach rozgraniczony jest siatką, która wyznacza brzeg jordański i izraelski. Takie smutne przypadki z gołębiami wcześniej się nie zdarzały.

Dzięki Opatrzności Pańskiej, objawionej w historii upadku gołębia do rzeki Jordan, wszystkim obecnym na uroczystości Objawienia Pańskiego, zostało wyraźnie wskazane przez samego Boga, że rzeka Jordan nie płynie do tyłu. Ponieważ w roku 2008 i 2009 rzeka Jordan również nie płynęła do tyłu, ale prawdy tej nikt nie ujawnił i dopiero wtedy, w 2010 roku Pan ujawnił prawdę wszystkim ludziom.

Pozostał jeszcze trzeci raz, kiedy patriarcha Teofil rzuca krzyż do wody. Biskupi, oczywiście zdając sobie sprawę, że gołębie wskazują na to, że woda nie płynie do tyłu, postanowili przechytrzyć samego Pana i przywiązali gołębia do pastorału patriarchy po to, aby nie wsadzać gołębia na krzyż i nie skompromitować się po raz trzeci. Ale nic z tego nie wyszło, Pan zawstydził ich również i za trzecim razem, ponieważ gołąb nie chciał siedzieć na pastorale i usiłował wzlecieć. Z jego wysiłków nic nie wyszło i gołąb zawisł do góry nogami z rozpostartymi skrzydełkami.

Święto Chrztu Pańskiego odbywało się w bardzo smutnej, nie uduchowionej i nie błogosławionej atmosferze, pogorszonej jeszcze faktem, że od strony izraelskiej żołnierze nie pozwolili wiernym zanurzyć się w rzece Jordan. Kpiąc z wierzących, nalali wody do wanien i zaproponowali wszystkim, aby ci zanurzali się w nich. Jeszcze bardziej nieprzyjemnym było to, że dla wiernych prawosławnych nalano jakąś wodę do beczek i nazwano tę wodę „wodą chrzcielną”. Wszyscy, którzy nabrali tej „wody chrzcielnej” nazajutrz ją wylewali, ponieważ była stęchła i potwornie śmierdziała.

W ten sposób Pan po raz kolejny ujawnił Prawosławnym, kto jest prawdziwym Patriarchą Jerozolimy. Patriarcha Teofil, który zajął miejsce żywego i zdrowego, ale oczernionego przez wrogów Prawosławia, Patriarchy Jerozolimskiego Ireneusza, nie może być Patriarchą Jerozolimy. Być może patriarcha Teofil jest nawet bardzo, bardzo dobrym człowiekiem, ale to nie znaczy, że jest na swoim miejscu. Pan na to wyraźnie wskazuje.

Większość biskupów, kapłanów i zakonników poszła za patriarchą Teofilem, chociaż doskonale wiedzieli całą prawdę o „przewinieniu” Patriarchy Jerozolimskiego Ireneusza, ale strach przed silnymi tego świata, przezwyciężył nawet strach przed Panem.

Ponieważ prawdy nie lubią ci, którzy chcą władzy i pieniędzy, a także wierni, lojalni wobec tych u władzy, którym pozwolono przypaść do „świńskiego koryta” i nikt i nic ich od tego koryta oderwać nie może. Tak, a jeszcze i głupcy, którzy dla idei (czytaj – bożyszcza) będą darli swe gardła.

Tak więc, obok patriarchy Ireneusza pozostało tylko kilka osób wiernych Panu, który, nie bojąc się śmiertelnego niebezpieczeństwa, pozostali Mu wierni. Pozostając wiernymi Panu, zachowali oni również wierność wobec swego prawdziwego patriarchy Ireneusza.

Niechaj Pan odda każdemu według ich wiary i czynów!

Temat powiązany z powyższym materiałem: https://bractvospasa.wordpress.com/2015/12/06/w-sprawie-legalnego-patriarchy-jerozolimskiego/

Źródło:
http://3rm.info/10992-k-voprosu-o-zakonnom-ierusalimskom-patriarxe.html

Czytaj dalej

Categories: APOSTAZJA I POGAŃSTWO, ETYKA CERKIEWNA, HEREZJE, PRAWOSŁAWIE, PRZECIW EKUMENIZMOWI, STRONA GŁÓWNA | Dodaj komentarz

W sprawie legalnego Patriarchy Jerozolimskiego …

Na portalu „POKUTA.RU/ ПОКАЯНИE.RU”:
К ВОПРОСУ О ЗАКОННОМ ИЕРУСАЛИМСКОМ ПАТРИАРХЕ…
http://www.pokaianie.ru/article/37700/read/49107
Autor artykułu: Patriarcha Jerozolimski + Ireneusz (ros. + Ириней I).

List Błogosławionego Ireneusza (Иринея), Patrіarchy Jerozolimskiego, przebywającego w więzieniu.

Nasza Marność zwraca się do Naszego stada i do całej Wspólnoty Chrystusowej Powszechnego Prawosławіa, do naszych braci – Zwierzchników Cerkwi Prawosławnych, do wszystkich przywódców państw, do przedstawicieli organów obywatelskich, administracyjnych i prawnych, oficjalnych struktur Unii Europejskiej i ONZ i na koniec, do naszych Braci w Chrystusie – Ojców Świętego Grobu.

W oparciu o to, że

1. Przymusowe nasze usunięcie z tronu Patrіarchatu Jerozolimskiego po Wielkanocy 2005 roku nastąpiło wskutek gróźb i agresji ze strony będących w spisku duchownych, którzy okazali się narzędziem bezprecedensowej w historii Cerkwi nie zamaskowanej dyplomatycznej greckiej politycznej ingerencji, nacisku i kierowania tym, co się stało.

Duchowni ci utworzyli grupę opozycjonistów i dokonali następujących przestępstw kanonicznych, a mianowicie: a) zignorowali uczynione im zaproszenie udziału w Świętym Soborze, zwołanym przez jego Przewodniczącego (Lokalnego Soboru w Laodycei, reguła 40-ta); b) nie ogłosili imienia swojego Patrіarchy (Dwukrotny Sobór w Konstantynopolu, zasada 14 i 15), doprowadzili do zebrania niekanonicznego i bezprawnego „świętego synodu” (podczas gdy w tym czasie kanoniczny i zgodny z prawem Święty Synod nigdy nie omawiał na swym posiedzeniu sprawy o zakończeniu pełnomocnictw Patrіarchy Jerozolimskiego, co przewidziane jest w odpowiedniej ustawie Królestwa Jordanіi {№ 27/1958, paragraf 6} i w Świętych Kanonach), który przyjął nieuzasadnione postanowienia i szereg niekanonicznych i bezprawnych aktów, które przyczyniły się do aresztowania dożywotnio wybranego Patrіarchy, a także mając na uwadze, że

2. Uczestnicy spisku zwołali nielegalny sobór i wybrali wyświęconego przez Nas arcybiskupa Teofila z Taboru, który wiedząc o swoim niekanonicznym położeniu i będąc nielojalnym w stosunku do Nas, począwszy od 2008 roku, trzyma Nas w izolacji w Naszym domu za zamkniętymi bramami zewnętrznymi; zabrania wszelkich kontaktów z przychodzącymi do Nas naszymi dziećmi duchowymi i Świętogrobskimi Ojcami, którzy pozostali wierni Naszej Marności, ich dożywotniemu Patrіarsze i robi to tylko w jednym celu – wynikającym z tego, że pozbawiono Nas nawet lekarstw i opieki lekarskiej – w nadziei na „naturalną” Naszą śmierć.

OŚWIADCZA SIĘ:

Męczeństwo Naszego sumienia – to znak szczerości wobec wszystkich i każdego, „Teraz odbywa się sąd nad tym światem” (J 12, 31) – dotyczące przyczyny Naszego ofiarnego cierpienia i oczekiwania na uznanie kłamliwości zarzucanych Nam osobiście oskarżeń, które przyniosły szkodę Patriarchatowi Jerozolimskiemu.

Ale także i o Naszym wezwaniu i zaproszeniu wszystkich przedstawicieli kompetentnych organów do przeprowadzenia śledztwa w świetle prawa cerkiewnego i obywatelskiego, dotyczącego usunięcia Naszej Marności z Tronu Patriarchy Cerkwi Jerozolimskiej, które nastąpiło bez uprzedniego wyroku sądowego – dokładnie tak, jak postąpiły władze Palestyny, powołując w 2005 roku komisję prawną, która orzekła Naszą niewinność w sprawie wszystkich wniesionych przeciwko Nam oskarżeń.

Wyrażamy Naszą zgodę na opublikowanie wszystkich osobistych lub należących do naszych krewnych rachunków bankowych, a także z kolei niech i nasi oskarżyciele przedstawią sądowi cerkiewnemu i obywatelskiemu te dokumenty, które według ich twierdzenia, istnieją przeciwko Nam. Jednocześnie prosimy, aby w podobny sposób postąpiły te osoby z Patriarchatu Jerozolimskiego, którzy rządzą lub współrządzą, albo uczestniczą w sprawach zarządzania Patriarchatem niekanonicznie i bez woli legalnego Synodu, zarówno też i wszyscy ci, którzy wówczas świadczyli przeciwko Nam w Konstantynopolitańskiej Latarni i występowali przeciwko pokojowemu uregulowaniu sprawy (podobnie jak i duchowni, którzy zorganizowali spisek wobec Patrіarchy Bułgarskiego Maksyma, w końcu uniewinnionego), oraz ich przedstawiciele, którzy doprowadzili do rozkradzenia majątku Patriarchatu Jerozolimskiego, a mianowicie Teofil, który cudzołożnie wszedł na tron Cerkwi Jerozolimskiej i jego adwokat, pan Rami Mutrabi, aby ujawnili swoje ogólne lub osobiste rachunki bankowe w Jerozolimie, Grecji i innych miejscach, a także odpowiednio wszystkich przedstawicieli organów kompetentnych, którzy od tamtego czasu decydują o losach naszej Patrіarchіi.
Nasze Ojcowskie serce nie może znieść więcej widoku Cerkwi Chrystusowej, krwawiącej z winy przestępców i apostatów, wzywa i prosi wszystkich członków Syjońskiej Matki Cerkwi i całego Prawosławia, a także wszystkich przedstawicieli kompetentnych organów o przyjście i dopomożenie z bojaźnią Bożą, wiarą i miłością w przywróceniu ładu kanonicznego w naszym Patriarchacie, abyśmy po odejściu szatana i jego aniołów ze stada Chrystusowego, mogli przyjąć Komunię Prawdy na chwałę Wiary, na chwałę naszego narodu.
Obficie przekazując Nasze błogosławieństwo, oczekujemy wszelkich wysiłków cyrenejskich, modląc się, aby Pan, Dawca Życia, oświecił wszystkich niegasnącym Światłem Swoim.

W Świętym Grodzie Jerozolimie, 2010 roku, września 2/15 dnia

Wasz przebywający w więzieniu Patrіarcha Jerozolimski
+ Ireneusz I / + Ириней I.

Temat powiązany z powyższym materiałem:https://bractvospasa.wordpress.com/2015/12/06/o-obchodach-swieta-objawienia-panskiego-w-ziemi-swietej/

Źródło:
http://3rm.info/10992-k-voprosu-o-zakonnom-ierusalimskom-patriarxe.html

Tłumaczył Andrzej Leszczyński
5.12.2015 r.

Categories: APOSTAZJA I POGAŃSTWO, ETYKA CERKIEWNA, HEREZJE, PRAWOSŁAWIE, PRZECIW EKUMENIZMOWI, SOBÓR w 2016, STRONA GŁÓWNA | 1 komentarz