CUDOWNE IKONY GÓRY ATHOS Obrazy Bogurodzicy, zajaśniałe na Świętej Górze


Święta Góra Athos jest czczona w tradycji prawosławnej jako ziemski Udział Bogurodzicy. Według legendy, Przeczysta Dziewica wzięła Świętą Górę pod swoją szczególną Opiekę.

 

*******

 

W 667 roku pobożny mnich, prepodobny (bogobojny) Piotr z Athos zobaczył we śnie Bogurodzicę, która rzekła: „Góra Athos jest Moim losem, danym Mi od Mego Syna i Boga, aby ci, którzy usuwają się ze świata i wybierają dla siebie życie ascetyczne według swoich sił, którzy Imię Moje przywołują z wiarą i miłością z całej duszy, aby tam prowadzili swoje życie bez smutku i za swoje miłe Bogu dzieła otrzymali życie wieczne”. To nie przypadek, że właśnie na Górze Athos zajaśniało wiele cudownych ikon Bogurodzicy…

CUDOWNA IKONA MATKI BOŻEJ IWIERSKIEJ

 

ЧУДОТВОРНАЯ ИКОНА БОГОМАТЕРИ ИВЕРСКАЯ

Иверский монастырь – дом иконы покровительницы Святой Горы Пресвятой Богородицы Иверской – Вратарницы (Портаитиссы).

Monaster  Iwierski  – jest Domem Opiekunki Świętej Góry – Najświętszej Bogurodzicy Iwierskiej – Wratarnicy (Portaitissy); (pol. – Strażniczki Wrót – od wrata, wrota=brama).

 

Pierwsza wiadomość o niej odnosi się do IX wieku – okresu ikonoklazmu, kiedy na rozkaz heretyckiej władzy w domach i świątyniach niszczono i profanowano święte ikony. Pewna pobożna wdowa, która mieszkała w pobliżu Nicei, przechowywała u siebie zakazany obraz Matki Bożej. Wkrótce to wyszło na jaw. Jeden z uzbrojonych żołnierzy, którzy przyszli zabrać ikonę, uderzył święty obraz włócznią i z twarzy Przeczystej Pani popłynęła krew. Przerażeni żołnierze uciekli. Po modlitwach ze łzami do Władczyni, kobieta poszła na brzeg morza i opuściła ikonę do wody; obraz stojąc pionowo odpłynął na falach.

 

Po dwóch wiekach mnisi z greckiego Iwierskiego monasteru na Górze Athos zobaczyli w morzu ikonę, podtrzymywaną przez słup ognia. Prepodobny (bogobojny) Ojciec Gabriel ze Świętej Góry, we śnie otrzymał wskazówkę od Bogurodzicy, udał się pieszo po wodzie i przyniósł ikonę do katolikonu (głównej monasterskiej świątyni – od A.L.), ale rano znaleziono ją nad bramą monasteru. Tradycja mówi, że tak powtarzało się kilka razy. Najświętsza Bogurodzica objawiła się prep. Gabrielowi i wyjaśniła, że nie mnisi powinni pilnować ikony, lecz ona sama jest Strażniczką monasteru. Po tym ikona została umieszczona nad bramą monasteru i została nazwana „Wratarnicą”, a od imienia monasteru – Monaster Iwierski – została nazwana Iwierską.

Nazwa Ikony – „Иверская” („Iwierska”), pochodzi od nazwy kraju „Иверия” (pol. – „Iwieria”), czyli starożytnej nazwy, danej przez Greków Wschodniej Gruzji; a więc Iwieria – to Gruzja, a Ikonę można by nazwać też Gruzińską i monaster – Gruzińskim, ponieważ wszyscy przebywający w nim mnisi byli Gruzinami. Wspomniany wyżej Ojciec Gabriel też był Gruzinem.

 

Według legendy ikona objawiła się 31 marca, we wtorek Tygodnia Paschalnego (według innych źródeł 27 kwietnia). W monasterze Iwierskim uroczystości na jej cześć odbywają się we wtorek Tygodnia Paschalnego, tzw. Светлой седмицы; (tygodnia po Wielkanocy – w 2016 r. przypadającego w dniach od 2-go do 8-go maja – od. A.L.). Bracia z procesją idą na brzeg morza, gdzie ikonę przyjął Starzec Gabriel.

 

*******

IKONA MATKI BOŻEJ „TRÓJRĘKA” 

ИКОНА БОЖИЕЙ МАТЕРИ «ТРИХЕРУССА» – «ТРОЕРУЧИЦА».

 

Matka Boża „TRIHERUSSA”

 

W rosyjskiej tradycji ikona ta jest nazywana jako „Trójręka”. Ikona znajduje się jest w Chilendarskim monasterze na Górze Athos.

 

Obraz był osobistą ikoną Świętego Jana z Damaszku. Podczas ikonoklazmu Święty, broniąc ikony, pisał listy do cesarza-obrazoburcy Leona III Izauryjczyka. Ten, aby usprawiedliwić siebie, oczernił go przed saraceńskim księciem, który kazał odrąbać Świętemu rękę. Święty Jan z odciętą ręką przyszedł do ikony Matki Bożej, która była w jego domu i poprosił o uzdrowienie. Dłoń w sposób cudowny zrosła się i Św. Jan na pamiątkę tego cudu dołączył wykonaną ze srebra dłoń do ikony. W takiej postaci ikona pozostaje do dnia dzisiejszego.

 

Obraz przebywał w monasterze Świętego Sawy do XIII wieku, kiedy został podarowany drugiemu Świętemu Sawie, arcybiskupowi Serbii. Podczas napaści na Serbię hagarian (ros. „агарян” – ismaelitów, potomków Ismaela, syna Hagar, ogólnie muzułmanów, prawdopodobnie potomków dzisiejszych Turków – od A.L.). Prawosławni, chcąc uchronić ikonę, włożyli ją na osiołka i puścili go bez przewodnika. Z drogocennym ładunkiem osiołek sam doszedł do Świętej Góry Athos i zatrzym

się przy bramie Chilendarskiego monasteru. Miejscowi mnisi przyjęli ikonę jako wielki dar, a do miejsca zatrzymania się osiołka zaczęli co roku odbywać procesje (ros.- крестный ход).

 

Pewnego razu w monasterze Chilendarskim zmarł stary Ihumen (ros.- игумен). Wybór nowego Ihumena wywołał wśród braci niezgodę. I wówczas Matka Boża, która objawiła się pewnemu pustelnikowi, oznajmiła, że od teraz Ona Sama będzie Ihumenią (ros.- Игумениeй) monasteru. Na znak tego obraz Matki Bożej „Trójręka”, który stał na ołtarzu monasterskiej świątyni, w cudowny sposób przeniósł się w powietrzu na środek świątyni, na miejsce ihumena. Od tamtego czasu monasterem Chilendarskim zarządza kapłan, mnich – namiestnik, stojący podczas nabożeństw w miejscu ihumena, gdzie jest przechowywany obraz Matki Bożej „Trójreka” – czyli Przeoryszy (ros.-Игуменьи) monasteru. Od Niej mnisi przyjmują błogosławieństwo, przykładając się do ikony, jakby od ihumena.

 

Święto Ikony jest obchodzone w dniu 11 lipca.

 

*******

 

IKONA MATKI BOŻEJ „GODNE JEST”

 

ИКОНА БОЖИЕЙ МАТЕРИ «ДОСТОЙНО ЕСТЬ»

Oryginał Świętej Ikony znajduje się w świątyni Zaśnięcia Matki Bożej (pol.-Wniebowzięcia NMP)  administracyjnego centrum Świętej Góry Athos – w mieście Karei.

 

Według legendy w X wieku w jaskini niedaleko Karei służył Bogu mnich-starzec z nowicjuszem. Pewnego razu w sobotę, 11 czerwca 982 roku, starzec udał się do monasteru na całonocne czuwanie, nowicjusz zaś został w domu. Późno w nocy do celi zapukał nieznany mnich. Nowicjusz ukłonił się nieznajomemu, podał do picia wody i zaproponował odpocząć po trudach drogi. Wraz z gościem zaczęli śpiewać psalmy i modlitwy. Jednak podczas śpiewu słów „Czcigodniejsza od Cherubinów” tajemniczy gość nagle zauważył, że w jego stronach tę pieśń śpiewa się w inny sposób: dodając przed „Czcigodniejsza” słowa „Zaprawdę godne to jest, aby błogosławić Ciebie, Bogurodzico, zawsze Błogosławioną i Nieskalaną, Matkę Boga naszego”. A kiedy mnich zaczął śpiewać te słowa, to ikona Matki Bożej „Miłującej”, która stała w jaskini, niespodziewanie rozbłysła niezwykłym światłem, a nowicjusz nagle odczuł szczególną radość i zapłakał ze wzruszenia. Poprosił on gościa, aby zapisał mu te cudowne słowa i ten zapisał je palcem na kamiennej płycie, która stała się pod jego ręką miękka jak wosk. Zaraz po tym gość, który nazwał siebie Gabrielem, nagle zniknął. Ikona natomiast nadal świeciła tajemniczym światłem. Nowicjusz doczekał się Starca, opowiedział mu o tajemniczym nieznajomym i pokazał kamienną płytę ze słowami modlitwy. Doświadczony duchowo Starzec od razu zrozumiał, że do jaskini przyszedł Archanioł Gabriel, wysłany na ziemię, aby ogłosić Chrześcijanom tę cudowną pieśń ku czci Imienia Matki Bożej. Od tamtej pory, anielska pieśń „Godne jest …” jest śpiewana podczas każdej Boskiej Liturgii w całym świecie – wszędzie tam, gdzie jest chociaż jeden ołtarz prawosławny lub mieszka co najmniej jeden prawosławny Chrześcijanin.

 

Święto Ikony obchodzone jest 24 czerwca.

 

*******

 

IKONA MATKI BOŻEJ „GERONTISSA

 

ИКОНА БОЖИЕЙ МАТЕРИ «ГЕРОНТИССА»

W rosyjskiej tradycji ikona jest nazywana „Старица” (pol.- „Starica – Staruszka”. Święta Ikona jest przechowywana w monasterze Patnokrator. Jest jedną z najbardziej czczonych ikon na Górze Athos.

 

Według starej legendy, pierwszy cud od tej ikony wystąpił podczas budowy przyszłego monasteru, którą rozpoczęto w odległości około pięciuset metrów od współczesnych budynków. Pewnej nocy ikona i wszystkie narzędzia budowlane zniknęły i zostały odnalezione rano na miejscu obecnej lokalizacji monasteru. Tak powtarzało się kilka razy, i wówczas ludzie zrozumieli, że Sama Najświętsza Władczyni wybiera miejsce do budowy Swego monasteru.

 

W różnych latach od ikony „Gerontissa” wydarzyło się wiele cudów. Starzec – ihumen (ros.- игумен) monasteru, otrzymał objawienie o swoim rychłym odejściu, przed śmiercią chciał przyjąć Najświętszy Sakrament i pokornie prosił służącego kapłana, aby ten przyspieszył sprawowanie Boskiej Liturgii. Jednakże ten nie zważał na prośbę Starca. Wówczas od znajdującego się na ołtarzu cudownego obrazu rozległ się groźny głos, nakazujący kapłanowi natychmiast spełnić pragnienie Ihumena. Udzielił on Komunii św. umierającemu i ten natychmiast odszedł do Pana w pokoju. Właśnie po tym cudzie ikonę jako patronkę ludzi starych zaczęto nazywać „ГЕРОНТИССА” – „Gerontissa” . Wiec poprawniej byłoby nazywać tę ikonę „Герондисса”, ale ze względu na tradycję przyjęła się obecna nazwa.

 

W XI wieku, w czasie ataku Saracenów na monaster wydarzył się następujący cud: jeden z Saracenów chciał rozłupać ikonę na drzazgi, aby bluźnierczo rozpalić fajkę, ale w tej samej chwili stracił wzrok. Wówczas barbarzyńcy wrzucili obraz do studni, w której przebywał przez ponad 80 lat. Przed śmiercią, oślepiony za zuchwałość Saracen nawrócił się i powiedział swojej rodzinie, że ponownie chce odwiedzić Górę Athos i pokazać mnichom miejsce, w którym znajduje się ikona. Świętość została odnaleziona i z honorem umieszczona w głównej świątyni monasteru.

 

I jeszcze kilka informacji (wg http://www.agionoros.ru/docs/597.html ):

 

„Gerontissa” została odnowiona i otrzymała srebrną ryzę (sukienkę). Według przekazu obraz został pokryty ryzą na polecenie Samej Bogurodzicy. Wykonano ją za dar bogatej, znanej w Konstantynopolu damy.

 

Jeszcze jeden cud uczyniła Bogurodzica podczas strasznego pożaru 2 grudnia 1948 roku. Nad monasterem pojawiła się chmura i ulewny deszcz ugasił ogień.

 

Mnóstwo cudów i uzdrowień dokonało się i nadal dokonuje po modlitwach przed cudowną Ikoną Matki Bożej „Gerontissa”. Najświętsza Bogurodzica wielokrotnie objawiała Swoją szczególną Łaskę dla umierających starych ludzi, uzdrawiała z różnych chorób, w tym i od raka. Kopie „Gerontissy” znajdują się w wielu świątyniach Grecji; zauważono, że uzdrawia ona z bezpłodności, pomaga przy porodach, okazuje jawną pomoc w nauce.

 

Święto Ikony obchodzone jest 17 kwietnia.

 

*******

 

IKONA BOGURODZICY „SZYBKO SPEŁNIAJĄCA PROŚBY”

 

ИКОНА БОГОМАТЕРИ «СКОРОПОСЛУШНИЦА»

 

Ikona została napisana na Świętej Górze Athos i jest przechowywana w monasterze Dochiar, w którym  po raz pierwszy objawiła swą moc Łaski.

 

Tradycja przypisuje czas jej napisania na dziesiąty wiek, na czas życia ihumena monasteru Św. Neofita. W 1664 roku kucharz Nil, przechodząc w nocy do refektarza z zapaloną pochodnią, usłyszał od obrazu Bogurodzicy, który wisiał nad drzwiami, głos, wzywający go, aby więcej tutaj nie przychodził i nie kopcił ikonę. Mnich pomyślał, że to był żart któregoś z braci, zignorował znak i nadal chodził do refektarza z kopcącą pochodnią. Nagle został oślepiony. W gorzkich wyrzutach modlił się Nil przed ikoną Matki Bożej, prosząc o przebaczenie. I znowu usłyszał cudny głos, mówiący o przebaczeniu i odzyskaniu wzroku i nakazujący, aby powiadomił wszystkich braci: „Od tego czasu będzie nazywana ta Moja Ikona jako „Szybko Spełniająca Prośby”, ponieważ wszystkim, przybywającym do niej, będę szybko okazywać Miłość i spełniać ich prośby”.

 

Wkrótce po tym cudowna ikona stała się znana na całym Athosie. Aby pokłonić się świętej ikonie do monasteru przybywały liczne tłumy mnichów i pielgrzymów.

ЧУДОТВОРНЫЕ ИКОНЫ АФОНА

Przed ikoną dokonywało się mnóstwo cudów i uzdrowień. Wiele osób cierpiących zostało uwolnionych z opętania.

 

Święta Dziewica pomagała uniknąć katastrof morskich i niewoli. Najświętsza Bogurodzica spełniała i dzisiaj spełnia Swoją Obietnicę – niesienie szybkiej pomocy i pocieszenia wszystkim tym, którzy się z wiarą do Niej przybywają.

 

Obok ikony stoi dwadzieścia lamp oliwnych. Sześć z nich jest niegasnących, podarowanych przez   Chrześcijan na pamiątkę o cudownych uzdrowieniach. Olej również dostarczają cierpiący, którzy pozbyli się swoich dolegliwości dzięki pomocy Matki Bożej. A w 1783 roku na ikonę została włożona pozłacana srebrna ryza (sukienka). Wykonali ją rosyjscy dobroczyńcy.

 

W Rosji od zawsze cieszyły się ogromną miłością i czcią kopie cudownej ikony „Szybko Spełniająca Prośby” z Góry Athos. Wiele z nich zasłynęło cudami. Szczególnie odnotowywano przypadki uzdrowienia z padaczki i opętania.

 

Święto Ikony obchodzone jest 22 listopada.

 

*******

 

IKONA BOGURODZICY „SŁODKI POCAŁUNEK”

 

ИКОНА БОГОРОДИЦЫ «СЛАДКОЕ ЛОБЗАНИЕ»

 

Słodki pocałunek (Glikofilussa) – cudowna ikona Najświętszej Bogurodzicy. Nazywana jest tak  dlatego, ponieważ ikona, na której przedstawiona jest Matka Boża, całująca małego Jezusa, należy zgodnie z legendą do jednej z 70 ikon, napisanych przez Ewangelistę Św. Łukasza. Znajduje się w Filofiejewskim monasterze na Górze Athos.

Ikona stała się sławna w czasach ikonoklazmu. Należała do pobożnej kobiety Victorii, żony niejakiego Szymona Patrikija (pol.- Patrycego). Victoria z zagrożeniem życia czciła i przechowywała ikonę w swoim pokoju. Mąż zażądał, aby spaliła ikonę, ale kobieta wolała oddać ją morzu. Ikona objawiła się na brzegu przed Filofiejewskim monasterem. Ihumen i bracia wnieśli ją do głównej świątyni monasterskiej. Od tego czasu, aż do dziś w Poniedziałek Wielkanocny z monasteru wyrusza procesja na miejsce objawienia się ikony.

 

Z tą cudowną ikoną związana jest następująca historia. Podczas okupacji niemieckiej w Grecji zapasy pszenicy w monasterze Św. Filofieja (pol.-Filoteusza) były na wyczerpaniu i ojcowie postanowili przerwać przyjmowanie odwiedzających. Pewien pobożny Starzec Sawa zasmucił się tą decyzją i zaczął błagać radę Starców monasteru, aby tego nie robić, ponieważ zasmucą tym Chrystusa i monaster straci Jego błogosławieństwo. Posłuchano go. Jednak po upływie pewnego czasu, gdy zapasy ziarna praktycznie skończyły się, Starca zaczęto prześladować wyrzutami. Sawa im odpowiadał: „Nie traćcie nadziei w Glikofilussie. Zamieśćcie pozostałe dwadzieścia pięć okad (miar pojemności – A.L.) mąki, upieccie z niej chleb i rozdajcie braciom i świeckim, a Bóg, jako dobry Ojciec, zatroszczy się o każdego z nas.” Po pewnym czasie do przystani zawinął statek, a kapitan zaproponował wymianę pszenicy, którą wiózł, na drewno opałowe. Mnisi, widząc oczywiste działanie Matki Bożej, Która, jako Dobra Matka, zadbała o swoje dzieci, wychwalali Boga i Matkę Bożą. Cuda od tej ikony dokonują się do chwili obecnej.

 

Święto ikony obchodzone jest 30 kwietnia.

 

*******

 

IKONA BOGURODZICY „WSZECHCARYCA”

 

ИКОНА БОГОРОДИЦЫ «ВСЕЦАРИЦА»
ЧУДОТВОРНЫЕ ИКОНЫ АФОНА

Cudowna ikona „Wszechcaryca” (Pantanassa) znajduje się w głównej świątyni monasteru Vatopedi.

 

Obraz został namalowany w XVII wieku i objawił się przez błogosławieństwo znanego na Górze Athos Starca Józefa Hezychasta (ros.- Иосифа Исихаста) jego uczniom. Zachowała się opowieść Starca o tej ikonie. W XVII wieku przed ikoną Matki Bożej „Wszechcaryca” pojawił się dziwny młody człowiek. Stał i coś niejasno mamrotał. I nagle Twarz Bogurodzicy błysnęła na podobieństwo błyskawicy, a jakaś niewidzialna siła rzuciła młodego mężczyznę na ziemię. Gdy tylko doszedł do siebie, natychmiast udał się ze łzami w oczach do Ojców, aby się wyspowiadać, że żył daleko od Boga, zajmował się magią i przyszedł do monasteru, aby sprawdzić swoja moc na świętych ikonach. Cudowna interwencja Bogurodzicy przekonała młodego człowieka do zmiany swego życia i zostania pobożnym. Został wyleczony z choroby psychicznej, i następnie pozostał na Athosie. W ten sposób ta ikona po raz pierwszy objawiła swoją cudowną moc na człowieku, opętanym przez demony.

 

Później zaczęto zauważać, że ikona okazuje zbawienny wpływ również na chorych z różnymi nowotworami złośliwymi. W XVII wieku została po raz pierwszy napisana (skopiowana) przez greckiego mnicha i stopniowo stała się znana w całym świecie jako uzdrowicielka chorób raka. Samo Imię Ikony – Wszechpani, Wszechwładczyni (ros. – Всегоспожа, Bсe-повелительница) – mówi o Jej  szczególnej, wszechogarniającej sile. Po raz pierwszy okazując swoją cudowną moc przeciw zaklęciom (a przecież czary, fascynacja magią i innymi okultystycznymi „naukami” rozprzestrzeniły się w całym chrześcijańskim świecie jak guz nowotworowy), Wszechcaryca ma Łaskę uzdrawiania z najgorszej choroby współczesnej ludzkości.

 

Święto Ikony obchodzone jest 31 sierpnia.

*******

 

IKONA MATKI BOŻEJ „KARMIĄCA MLEKIEM” 

 

ИКОНА БОЖИЕЙ МАТЕРИ «МЛЕКОПИТАТЕЛЬНИЦА»

Ikona Matki Bożej „Karmiąca Mlekiem” znajduje się w Chilendarskim monasterze na Górze Athos. Na obrazie przedstawiona jest Najświętsza Dziewica, karmiąca piersią Dzieciątko Boże.

 

Początkowo ikona znajdowała się w Ławrze Św. Sawy Uświęconego w pobliżu Jerozolimy. Święty założyciel monasteru przed śmiercią przepowiedział braci zakonnej, że w przyszłości Ławrę odwiedzi pielgrzym z Serbii o imieniu Sawa i polecił przekazać mu do błogosławieństwa cudowną ikonę. Tak też się stało w XIII wieku. Św. Sawa Serbski przywiózł ikonę do Chilendarskiego monasteru na Górze Athos i umieścił ją po prawej stronie ikonostasu w świątyni przy kaplicy Karejskiej, później nazwanej Tipikarnicą, gdyż tam przechowywany był Ustaw Świętego Sawy.

 

Teologiczne znaczenie świętego obrazu jest bardzo głębokie: „Matka karmi Syna, tak samo jak karmi nasze dusze, tak jak i Bóg karmi nas „czystym słownym mlekiem Słowa Bożego (1P 2,2), abyśmy wzrastając, przechodzili od mleka do pokarmu stałego” (Hebr. 5,12).

 

Na ikonie Najświętszej Bogurodzicy „Karmiąca Mlekiem” przedstawione są słońce i księżyc z odpowiednimi napisami. Czasami spotyka się obrazy o lustrzanym odbiciu i  z inną symboliką. Istnieje kilka cudownych kopii, o których zachowały się przekazy pisemne i ustne. Na przykład w Rosji wsławił się obraz, znaleziony w 1650 roku we wiosce Kriestogorsk niedaleko Mińska. W połowie XIX wieku – w 1848 roku – wsławiła się jeszcze jedna kopia ikony „Karmiąca Mlekiem”, przywieziona do Rosji przez mnicha Ignacego z pustelni św. Eliasza na Górze Athos. Wysłany on został do Rosji, aby zbierać datki i na drogę został błogosławiony tą ikoną. W Charkowie zaistniał przy niej pierwszy cud – cieśla, który naprawiał ramę (ros. – kiot) ikony bez należytego szacunku, stracił władzę w rękach. Pokutne modlitwy przy przywiezionym obrazie przyniosły mu uzdrowienie, a za tym pierwszym cudem nastąpiło mnóstwo innych: w Jelcu, Zadońsku, Tule, Moskwie…

 

Święto ikony obchodzone jest 31 sierpnia.

 

*******

 

IKONA WATOPEDSKIEJ MATKI BOŻEJ „POCIESZYCIELKA”

 

ИКОНА ВАТОПЕДСКОЙ БОЖИЕЙ МАТЕРИ «ОТРАДА», ИЛИ «УТЕШЕНИЕ»

Obraz Matki Bożej „Pocieszycielka” („Paramifija”) znajduje się w monasterze Vatopedi na Górze Athos.

 

Nazwę Vatopedska ikona dostała od tego, że w roku 390 w pobliżu wyspy Imbros, naprzeciwko Świętej Góry, wypadł ze statku do morza młody książę Arkadiusz, syn cesarza Teodozjusza Wielkiego i dzięki cudownemu wstawiennictwu Matki Bożej został przeniesiony bez szwanku na ląd. Tutaj nazajutrz rano znaleziono go śpiącego głębokim, spokojnym snem pod gęstym krzakiem, niedaleko zniszczonego soboru Zwiastowania. Od tego wydarzenia pochodzi więc nazwa „vatopedi” ( „krzak młodzieńca”). Cesarz Teodozjusz z wdzięczności za cudowne ocalenie syna w miejscu zniszczonego soboru wzniósł nową świątynię, w której ołtarz znajdował się w tym samym miejscu, gdzie został odnaleziony uratowany młodzieniec.

 

Historia tego obrazu jest związana z wydarzeniami, które miały miejsce w dniu 21 stycznia 807 roku. Szajka rozbójników postanowiła okraść monaster Vatopedi. W ciemności wylądowali na brzegu i

schronili się w pobliżu monasteru, zamierzając poczekać na otwarcie jego bram. W tym czasie, gdy rabusie czekali na otwarcie bramy, skończyła się Jutrznia i bracia zaczęli się rozchodzić do swoich cel na tymczasowy odpoczynek. W świątyni pozostał tylko ihumen  monasteru. Nagle od stojącej obok ikony Matki Bożej usłyszał kobiecy głos, ostrzegający przed niebezpieczeństwem, grożącym monasterowi. Igumen) zwrócił swój wzrok na ikonę i zobaczył, że twarze Bogurodzicy i Dzieciątka Jezus uległy zmianie. Vatopedska ikona była podobna do „Hodigitrii”, na której Boskie Dzieciątko jest zawsze przedstawiane z ręką w błogosławieństwie. I oto ihumen widzi, jak Jezus podniósł swoją Rękę, zasłaniając usta Bogurodzicy, ze słowami: „Nie, Moja Matko, nie mów im tego; niech zostaną ukarani za swoje grzechy”. Ale Matka Boża, uchylając się od Jego ręki dwukrotnie wypowiedziała te same słowa: „Nie otwierajcie dzisiaj bramy monasteru, a wejdźcie na mury i przepędźcie rozbójników”. Porażony ihumen natychmiast zgromadził braci. Wszyscy byli zaskoczeni zmianą wizerunku ikony. Po dziękczynnej modlitwie uduchowieni mnisi weszli na mury monasteru i z powodzeniem odparli napaść rozbójników.

 

Od tego czasu cudowna ikona otrzymała nazwę „Pocieszycielka”. Zarysy postaci na ikonie pozostały takie same, jak w czasie ostrzeżenia, powiedzianego ihumenowi: Matka Boża uchyla się od wyciągniętej ręki Jezusa Chrystusa.

 

Ikonę upiększono srebrną pozłoconą ryzą (sukienką) i umieszczono w świątyni, zbudowanej na chórach soboru. W tym miejscu ikona pozostaje do dnia dzisiejszego. Na pamiątkę o cudzie w świątyni Bożej Matki „Pocieszycielka” odbywają się postrzyżyny mnichów i dziękczynne śpiewy na cześć Bogurodzicy przed cudowną ikoną.

 

Święto ikony obchodzone jest 3 lutego.

 

 

Źródło:

Чудотворные иконы Афона

Образы Богородицы, воссиявшие на Святой Горе

http://cyrillitsa.ru/past/425-ikony.html

Autor: cyrylica | 25.02.2016 r.

 

 

Tłumaczył Andrzej Leszczyński

7.4.2016 r.

 

Reklamy
Categories: PRAWOSŁAWIE, STRONA GŁÓWNA | Dodaj komentarz

Zobacz wpisy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

Blog na WordPress.com.

%d blogerów lubi to: