BARTŁOMIEJOWSKA NOC

Temat: Ostatnie wydarzenia – Sobór na Krecie w 2016 r.

собор на крите 2016

Hierarchowie oficjalnych Cerkwi Prawosławnych do pracy „Wielkiego i Świętego Soboru” gotowi! Wyspa Kreta, czerwiec 2016 r.

 

Protojerej MICHAIŁ KARPIEJEW: Postaram się odpowiedzieć oficjalnym stanowiskiem Patriarchatu Moskiewskiego na pragnienie niektórych wiernych zobaczyć w demarche Patriarchy Cyryla obronę wiary prawosławnej.

 

Po pierwsze, zwróćmy się do opinii Soboru Biskupów RCP MP, który odbył się na początku lutego tego roku, na którym zaocznie zostały zatwierdzone decyzje Soboru na Krecie: „3. Członkowie Soboru Biskupów zaświadczają, że w swej obecnej formie projekty dokumenty Świętego i Wielkiego Soboru nie naruszają czystości wiary prawosławnej i nie odbiegają od kanonicznej tradycji Cerkwi.”

 

Po drugie, sam patriarcha Cyryl (Gundiajew) zwrócił się z rozmyślnym listem do hierarchów i przedstawicieli Lokalnych Cerkwi Prawosławnych, zebranych na Krecie, który podsumował słowami: „Wierzę, że przy dobrej woli spotkanie na Krecie może stać się ważnym krokiem do przezwyciężenia powstałych sporów. Może ono wnieść swój wkład w przygotowanie tego Świętego i Wielkiego Soboru, który zjednoczy wszystkie bez wyjątku Lokalne Cerkwie Autokefaliczne i stanie się widocznym odbiciem jedności Świętej Prawosławnej Cerkwi Chrystusowej, o co modlili się i czego oczekiwali nasi świętej pamięci poprzednicy. Zapewniamy was, że modlitwy nasze będą z wami w dniach czekających na was prac.”

 

Po trzecie, rzecznik prasowy patriarchy kapłan Aleksandr Vołkow udzielił oficjalnego wywiadu RIA „Novosti”, w którym podał powody nie uczestniczenia delegacji Patriarchatu Moskiewskiego na Soborze na Krecie.

 

Oto one: „Cerkiew Rosyjska bardzo aktywnie przygotowywała się do Soboru Wszech-prawosławnego i żadnych usiłowań do bojkotu lub tworzenia jakiejś nieroboczej atmosfery, paraliżowania prac przed soborowych z naszej strony nie było nawet w mowie. Wręcz przeciwnie, od styczniowego Synaxis w Chambésy Jego Świątobliwość Patriarcha Cyryl podjął decyzję o tym, że nasza Cerkiew będzie się aktywnie angażować w prace przygotowawcze … Ale najsmutniejsze jest to, że otrzymaliśmy do rąk już gotowe rozwiązania … dotyczące spraw organizacyjno – protokolarnych i informacyjnych. Jakichkolwiek wstępnych uzgodnień, rozmów z przedstawicielami Cerkwi Lokalnych nie było. Po prostu nas poinformowano, że tak będzie. Takiego oto koloru będą plakietki uczestników (ros.- бейджей), tak będzie wyglądał emblemat Soboru Wszech-prawosławnego, tak Logo, a tak Strona Internetowa … I to, niestety, charakteryzuje ogólny styl procesu przygotowawczego. Tak się działo na wszystkich kierunkach.

патриарх варфоломей

Patriarcha Ekumeniczny Bartłomiej wyraźnie zadowolony

патриарх кирилл грустит

Patriarcha Cyryl wyraźnie rozczarowany

 

Niewątpliwie, podobne rzeczy zniekształciły ogólny proces stawiania celów (ros.- целеполагание), który polegał na tym, że wszystkie podejmowane decyzje powinny być przygotowywane i przyjmowane przez wszystkie Cerkwie Lokalne, a nie przygotowywane przez jakąś jedną Cerkiew i dopiero potem proponowane pozostałym Cerkwiom do zatwierdzenia. Chociaż nie można nie zauważyć, że Amerykańskie Arcybiskupstwo Patriarchatu Konstantynopola zebrało bardzo sensowny zespół zarządzający dobrych specjalistów. I powtarzam, Rosyjska Cerkiew Prawosławna do ostatniego dnia prowadziła pracę organizacyjną i współdziałała z nimi w ramach przygotowań do Soboru Wszech -prawosławnego … Tak, na przykład, ogłoszony na Wszech-prawosławnym przygotowawczym spotkaniu na Krecie wstępny budżet Soboru u przedstawicieli Cerkwi wywołał wielkie zamieszanie”.

Na pytanie korespondenta RIA „Novosti”: „Czy temat nadchodzącego Soboru Wszech-prawosławnego był poruszany podczas spotkań z mnichami Świętej Góry Athos, z hierarchią Góry Athos” – padła odpowiedź: „W najbardziej ogólnym ujęciu.”

Czyli według opinii rzecznika prasowego patriarchy głównymi i decydującymi powodami nie uczestniczenia w Soborze stało się nie uzgodnione wzornictwo plakietek uczestników, Logo, Strony Internetowej Soboru oraz obciążenia finansowe, znowu nie uzgodnione, na uczestników Soboru. Ani słowa o obronie interesów prawosławnej wiary. Ponieważ według opinii hierarchii Patriarchatu Moskiewskiego, wyrażonej w słowach rezolucji Soboru Biskupów z 2-3 lutego 2016 roku: „Projekty dokumentów Świętego i Wielkiego Soboru nie naruszają czystości wiary prawosławnej i nie odbiegają od kanonicznej tradycji Cerkwi.” Chociaż w tym czasie Gruzińska Cerkiew Prawosławna jednoznacznie wypowiedziała się w odniesieniu do tej kwestii, słusznie widząc zagrożenie dla Prawosławia w ratyfikacji dokumentów Soboru na Krecie.

 

Podsumowując nieskomplikowany wynik, można powiedzieć, co następuje: obrona prawosławnej wiary dla patriarchy Cyryla (Gundiajewa) i jego współpracowników nie jest priorytetem, albo, mówiąc lepiej, takiego zadania oni przed sobą nie stawiają w ogóle. Widocznie w tym przypadku połączyły się walka nieustannych ambicji Bartłomieja i Cyryla z polityczną koniunkturą obecnego momentu historycznego.

 

кафедр собор тбилиси

Katedralny Sobór Tbilisi. Iwieria (Gruzja) – pierwszy udział Przeczystej. Gruzińska Cerkiew Prawosławna zdecydowanie odrzuciła ekumeniczne projekty wilczego soboru.

 

Protojerej ALEKSANDR MAŁYCH: Jeden z dokumentów, wniesionych na Sobór Wszech-prawosławny, ma nazwę „Stosunki Cerkwi Prawosławnej z pozostałym światem chrześcijańskim”. Został podpisany przez patriarchę Cyryla na Piątej Naradzie Wszech-prawosławnej w Chambésy w październiku 2015 roku, a także zatwierdzony jako prawosławny przez Sobór Biskupów RCP MP w lutym tego roku. Trzeba powiedzieć, że jest to ten sam dokument, którego nie podpisała Gruzińska Cerkiew Prawosławna i który został nazwany przez Patriarchę Gruzińskiego ekumenicznym i to głównie ze względu na niego Gruzińska Cerkiew Prawosławna nie chciała jechać na Kretę.

 

Krytyka ekumenizmu „przez poszczególne osoby i grupy pod pozorem rzekomo ochrony lub obrony prawdziwego Prawosławia” w tym dokumencie nazywa się „próbami podzielenia jedności Cerkwi” i twierdzi się, że „jak świadczy całe życie Cerkwi Prawosławnej zachowanie prawdziwej wiary prawosławnej możliwe jest tylko dzięki systemowi soborowemu”.

 

Pod systemem soborowym tutaj oczywiście rozumiana jest współczesna hierarchia oficjalnych Cerkwi, zamieszana w herezji ekumenizmu. Ale całe życie Cerkwi jednak pokazuje, że kolegialność (soborowość) najbardziej widoczna była właśnie wtedy, gdy hierarchia skręcała w herezję i w obronie wiary występowały albo poszczególne osoby, takie jak prepodobny (bogobojny) Maksym Wyznawca, Św. Grzegorz Palamas lub grupy, takie jak na przykład studyjscy* mnisi (ros.- студийские монахи).

I dzisiaj wszyscy, którzy się zebrali na Krecie, a także patriarcha Cyryl (Gundiajew) są wieloletnimi gwałcicielami kanonów Cerkwi, aktywnymi działaczami ruchu ekumenicznego. I największy wkład w obronę Prawosławia mogliby wnieść poprzez okazanie czynnej skruchy z powody swoich czynów.  

 

*/

Студийский монастырь (Коnstantynopol). Studyjski monaster został założony w V wieku (462 r.) przez patrycjusza i konsula Flawiusza Studyja. Wybudował on świątynię ku czci Świętego Ioanna Poprzednika (pol.- Jana Chrzciciela), w której była przechowywana Głowa Św. Jana. Monaster okazał ogromny wpływ na kulturę i sztukę całego chrześcijańskiego Wschodu – w tym również na kulturę Rusi. Ucierpiał od obrazoburców za Konstantyna Kopronima, gdyż stał się centrum w obronie czci ikon w okresie obrazoburstwa. Największy udział w walce o czczenie ikon miał igumen (opat) Studyjskiego Monasteru prepodobny Teodor Studyta, stojący na czele zwolenników czci ikon i to dzięki jego płomiennym kazaniom i dziełom w obronie ikon, czczenie ikon zostało przywrócone na Siódmym Soborze Powszechnym (843 r.). Za jego czasów w monasterze został opracowany Ustaw (zbiór zasad i wskazówek przy odprawianiu Służby Bożej, Liturgii), przyjęty później przez Św. Górę Athos i inne monastery prawosławne w całym świecie i który został nazwany studyjskim. Za swoją walkę przeciwko reformie obrazoburczej św. igumen Teodor Studyta został wygnany w 815 r. do twierdzy Metopy na zesłanie, gdzie zmarł w 826 r. Po przywróceniu czczenia ikon w 844 r. relikwie prep. Teodora Studyty zostały przeniesione do monasteru. Wśród igumenów (opatów) monasteru było wielu Świętych: prep. Teodor Studyta, prep. Platon Studyjski, prep. Nikola Wyznawca, igumen Studyjski (ros.- прп. Феодор Студит, прп.Платон Студийский, прп. Никола Исповедник, игумен Студийский), natomiast wśród mnichów: Józef Studyta, Mikołaj Studyta, Klemens Studyta (ros.- Иосиф Студит, Николай Студит, Климент Студит).

Студийский монах. Po założeniu (462 r.) do monasteru w 465 r. przesiedliła się część wspólnoty akimitów (niezasypiających), nazwanych tak dlatego, aby w ten sposób uczestniczyć stale w Służbie Bożej, aby nigdy ona nie była przerwana. Studyjscy mnisi w czasach herezji i rozłamów byli znani ze swego przywiązania do Prawosławia, za co byli wygnani przez obrazoburcę Konstantyna V z Konstantynopola. Istnieje też takie określenie: studyjski mnich jest to ten, który został powołany, aby siedzieć u nóg Chrystusa, jak Maria Magdalena i słuchać, co Bóg chce mu powiedzieć. (A.L.)

 

Protojerej Siergij Kondakow: Pan zdecydował, abyśmy żyli w niespokojnych dla całego światowego Prawosławia czasach i my nie mamy prawa uchylać się od wyzwań naszej odstępczej epoki. Nadszedł krytyczny moment dla każdego prawosławnego człowieka – trzeba zdecydować, z kim jesteś, czy z prześladowcami czy z prześladowanymi; z tymi, którzy są gotowi za wszelką cenę wmontować się do nowego porządku światowego zgodnie z postanowieniami dokumentów typu Hawańskiej Unii, czy też pójdziemy za Bogiem-człowiekiem Chrystusem, który przykazał: „Jeśli kto chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje” ( Mk 8: 34). Zbawiciel „cierpiał za nas i zostawił nam wzór, abyśmy podążali Jego śladami” (1 P 2:21).

 

Przywódcy tzw. oficjalnego Prawosławia proponują nam, abyśmy szli szeroką drogą apostazji. Chrystus uczy inaczej: „Wchodźcie przez ciasną bramę, albowiem szeroka jest brama i szeroka ta droga, która prowadzi do zguby, a wielu jest takich, którzy przez nią wchodzą. Jakże ciasna jest brama i wąska droga, która prowadzi do życia, a mało jest takich, którzy ją znajdują.” (Mt 7:13-14).

 

Wąska droga i ciasna brama – to jest życie chrześcijańskie, wypełnione walką z namiętnościami, pożądaniem, wszelkiego rodzaju grzechami i wadami. Ale ta sama droga wymaga od Chrześcijanina również walki o czystość wiary prawosławnej, o to, aby Prawosławie było prawosławnym.

 

Nie da się patrzeć bez bólu na wycieńczoną cierpieniem twarz patriarchy Jerozolimy Ireneusza, światowego Wyznawcy Wiary, przez wiele lat męczonego w więzieniu. Ostatnie doniesienia pochodzące z Jerozolimy, mówią o tym, że zdrowie Błogosławionego Wyznawcy Wiary gwałtownie się pogorszyło. Matka Fotynia, mniszka z RCP Za Granicą, przez wiele lat biorąca udział w życiu wielce cierpiącego patriarchy, więcej niż przypuszcza, że w ostatnich miesiącach patriarcha celowo jest  truty w celu złamania jego sił fizycznych i psychicznych.

патриарх ириней 2016

Jerozolima, 2016, prawowity patriarcha Ireneusz w więzieniu.

 

Być może szybko nie poznamy odpowiedzi na tę detektywistyczną historię. Oczywiste jest tylko jedno, że rzeczywiście Patriarchę-Wyznawcę Ireneusza niszczą. I winowajcami tego przestępstwa są nie tylko patriarchowie – marionetki światowej zakulisy, ale także szerokie masy ludności prawosławnej, wykazujących kompletną obojętność wobec tragedii patriarchy Jerozolimy i całego prawdziwego Prawosławia.

 

Obrazek pseudo wielkiego i pseudo świętego Soboru na ekranach tv wygląda majestatycznie i błogo, ale jeśli odsunąć starożytne bizantyjskie dekoracje i spojrzeć na to, co dzieje się w świetle Prawdy Ewangelii, to zobaczymy na wskroś anty-prawosławną paradę przebiegłości, pozorów, hipokryzji, intryg, politykierstwa i jezuityzmu. Ten Sobór – to jest ciało od ciała światowej apostazji. I powiedzmy więcej: przy historycznych źródłach spotkania na Krecie można zobaczyć cienie Stalina i wolnych murarzy. Po śmierci Rosyjskiego Imperium patriarchowie Konstantynopola zaczęli bezwstydnie poszukiwać patronów w lożach masońskich i na spotkaniach ekumenicznych. Przez ich wysiłki większość Lokalnych Cerkwi Prawosławnych zrzekła się kalendarza prawosławnego, a miliony obrońców pobożności w Grecji, Rumunii i innych krajach zostali uznani za schizmatyków, rozłamowców (ros.- раскольникoв).

 

Patriarchat Konstantynopola wraz z innymi oficjalnymi przedstawicielami Prawosławnych Cerkwi Wschodu uznali kanoniczność odnowicieli, restauratorów (ros.- обновленцев), którzy „obalili” Św. Patriarchę Tichona. Pomimo licznych heretyckich błędów odnowicieli, mieli oni z nimi komunię eucharystyczną i wysyłali swoich przedstawicieli na ich sobory. Ale po drugiej wojnie światowej, kiedy na rozkaz Stalina reformatorskie duchowieństwo przez skruchę zjednoczyło się z Patriarchatem Moskiewskim, to Patriarchat Konstantynopola, a także inne patriarchaty wschodnie uznały kanoniczność Patriarchatu Moskiewskiego. Natomiast co się tyczy innych Cerkwi Prawosławnych, to one praktycznie nie miały wyboru, ponieważ Cerkwie Prawosławne w Rumunii, Serbii, Bułgarii, Polsce, Czechosłowacji i Albanii okazały się w państwach, zajętych przez komunistów.

 

O oto w takiej nienaturalnej dla prawdziwej Cerkwi sytuacji ujawniło się przywództwo dwóch patriarchatów – Konstantynopolskiego, za którym stali masoni i wpływowe kręgi USA oraz Moskiewskiego, za którym stała bezbożna władza i KGB. Dla nikogo nie było tajemnicą, że politykę oficjalnego Prawosławia w dużej mierze określają pracownicy KGB w sutannach i protegowani światowej masonerii również w riasach/sutannach.

 

патриарх мелетий второй

Patriarcha Meletios (Metaksakis) (1871-1935) – w latach 1921-1923 – patriarcha Konstantynopola, w latach 1926-1935 – papież i patriarcha Aleksandrii i całej Afryki, aktywny ekumenista, modernista,   mason od 1909 roku, jeden z inicjatorów odstępczego Ósmego Powszechnego Soboru, organizator nowo – kalendarzowego rozłamu w Cerkwi Prawosławnej.

 

никодим и кирилл

Metropolita Nikodem i Wołodia Gundiajew, przyszły patriarcha Cyryl.

Metropolita Leningradzki i Ładożski Nikodem (Rotow) (1929-1978) – najbardziej wpływowy hierarcha MP lat 1960-70, aktywny uczestnik ruchu ekumenicznego, agent KGB, tajny Katolik i wielbiciel  Zakonu Jezuitów, duchowy ojciec i patron przyszłego patriarchy Cyryla (Gundiajewa). Jeden z hierarchów, który szczególnie dużo zrobił dla przygotowania Soboru Wszech-prawosławnego.  Zmarł na przyjęciu u papieża w Rzymie.

 

Dzisiaj w wyniku wstrząsów geopolitycznych równowaga sił w „oficjalnym Prawosławiu” uległa zmianie, ale jak widzimy, kierunek apostazji, przyjęty wiele dziesiątków lat temu, pozostaje taki sam. I w związku z powyższym, co zostało napisane, mam uzasadnione pytanie: dlaczego o. Andriej Kurajew, w tak jasnych i wydawałoby się głęboko przemyślanych swoich wywiadach i artykułach o odbywającym się Soborze, nie dotyka głównej, można powiedzieć piekielnej historycznej podszewki, lewej strony „oficjalnego Prawosławia”, bez znajomości której niemożliwe jest zrozumienie,  właściwie mówiąc, po co zwołano ten Sobór?

узкий путь

Wąska i szeroka droga

 

 

Źródło:

 

Варфоломеевская ночь

http://kondakov.ws/blog/Varfolomeevskaya-noch

21 czerwca 2016 r.

 

 

Tłumaczył Andrzej Leszczyński

26.6.2016 r.

 

Zapisz

Advertisements
Categories: APOSTAZJA I POGAŃSTWO, ETYKA CERKIEWNA, HEREZJE, POUCZENIA ŚWIĘTYCH OJCÓW, PRAWOSŁAWIE, PRZECIW EKUMENIZMOWI, SOBÓR w 2016, STRONA GŁÓWNA | Dodaj komentarz

Zobacz wpisy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

Blog na WordPress.com.

%d blogerów lubi to: