PRAWIDŁOWY ZNAK KRZYŻA

931248_201305759993541_734418413_n

Dzisiejsi ludzie żegnają się byle jak. Jeden żegna pierś, inny brzuch, a znów inny na ukos z piersi na brzuch, jeden trzema palcami, drugi otwartą dłonią macha, goniąc muchy i wszyscy są przekonani, że robią wszystko prawidłowo. Jednemu z tych machających objawił się diabeł, śmiał się i mówił: „Machaj, machaj, w piekle będziesz nasz” (ros. – машь, машь, в аду будешь наш). Przy ukrzyżowaniu Chrystusa diabeł chciał wywołać w Nim chociaż jedno ludzkie uczucie żalu, złości, nienawiści, gniewu itd., żeby Pan Bóg przeklął ludzi, tak jak przeklęty jest on sam. (Rdz 3:14). Ponieważ ludzie Chrystusa przeklinali, pluli na Niego, ale nie ze swojej woli, lecz z woli diabła, który jako były najwyższy Cherubin był silniejszy od wszystkich ludzi i Adam uległ jego woli i my jesteśmy w tym urodzeni. Z tego powodu, Jezus Chrystus, z Jego miłości do nas grzeszników, modlił się do Swego Ojca: „Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią.” (Łk 23,34). Jak na pustyni diabeł przystąpił do Chrystusa i kusił Go, nawet podniósł Go na wysoką górę i pokazywał wszystkie królestwa świata (Łk 4.1-6), tak i podczas ukrzyżowania Chrystusa, będąc duchem złości, niewidoczny stał za Krzyżem i  wymieniał Chrystusowi grzechy każdego człowieka na całym świecie, oczekując od Chrystusa przekleństwa ludzi, ale Pan Bóg, będąc Bogiem miłości (1J 4,8), przebaczył ludziom wszystko do ostatniego grzechu. Na zakończenie powiedział: „Dokonało się!”. (J 19:30). Dokonało się dzieło zbawienia całej ludzkości. I diabeł, zawstydzony Miłością Boga, tchórzliwie uciekał ze swoją złością, bo nie mógł znieść miłości, ona go spalała. Oto w czym jest moc Znaku Krzyża. W Znaku Krzyża powinniśmy myślowo położyć na siebie ukrzyżowanego, cierpiącego, krwawiącego z miłości do nas Chrystusa Boga. Oto czego boi się diabeł i ucieka od Znaku Krzyża, a machaniu rąk tylko się cieszy. To jest najważniejsze, o czym powinniśmy pamiętać podczas Znaku Krzyża, że składając trzy palce na znak wiary w jedność Trójcy Świętej i dwa skrajne palce dociskając do dłoni, wyrażamy swoją wiarę, że Chrystus był na Ziemi jako człowiek i Bóg równocześnie. Następnie, Bóg tak stworzył ludzi, że wszyscy ludzie mają 4 identyczne punkty: głowa, która kieruje całym ciałem jak Bóg Ojciec, na brzuchu pępek naszego grzesznego urodzenia, od którego zbawił nas Chrystus Zbawiciel, a następnie prawe ramię, na którym znajduje się nasz Anioł Stróż i my wierząc w to, dajemy mu prawo do przepędzania demona, siedzącego na lewym ramieniu. Dlatego podczas żegnania się znakiem krzyża, mówimy: W imię Ojca – na głowę, która kieruje nami,  na pępek – mówiąc, i Syna, który nas zbawił, i Ducha Świętego – na prawym ramieniu, a na lewym mówimy tylko Amen, czyli naprawdę wszystko to, co powiedzieliśmy słowami, i tylko po tym możemy  oddać pokłon Bogu za swoje oczyszczenie, a ten, który nie doniesie ręki do lewego ramienia ze słowem Amen, czyli który jeszcze nie przepędził demona i zaczyna się kłaniać, to kłania się on demonowi. Te 4 punkty – to są te 4 gwoździe, wbite w Chrystusa, dlatego żegnać się należy z głęboką czcią, pamiętając o tym, nie spiesząc się, z przerwą w każdym punkcie, pamiętając, że przykładamy na siebie Samego Chrystusa, cierpiącego za nas. Oto czego boi się diabeł, a nie machania rękami. U Boga jest wolność, ale nie wolność swojej woli, która jest od diabła (2Tym 2,26), a wolność wyboru między Bogiem i diabłem, tak jak było z Adamem w Raju. Bóg ostrzegł Adama (Rdz 2:17), ale nie trzymał go, diabeł proponował grzech, ale nie naciskał. (Rdz 3.5-6). Adam sam decydował, sam wyrzekł się Boga i podporządkował się diabłu, dlatego Jezus powiedział: „Jeśli kto chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie.” (Mt 16,24). Taką wolność wyboru ma każdy i teraz. Na prawym ramieniu Anioł proponuje wszystko, co jest dobre, Boskie, a na lewym ramieniu demon proponuje wszystko, co jest ziemskie, egoistyczne. Głowa jest w środku i człowiek ma swobodę wyboru między nimi, dlatego gdy człowiek obudzi się ze snu i jeszcze leży w łóżku, to Anioł i demon czekają, komu człowiek odda siebie, dlatego dla ratowania duszy należy się przeżegnać, ucałować Krzyż na piersi ze słowami: „Panie Boże! W Twoje ręce powierzam ducha mojego w dniu dzisiejszym”. Wówczas Anioł przepędza diabła i przez cały dzień chroni człowieka, a jeśli człowiek po przebudzeniu zacznie marzyć: „Zaraz dopiję wino, zagryzę kiełbasą i pójdę do ukochanej kobiety i tak dalej, to wówczas demon odpycha Anioła i przez cały dzień popycha człowieka do grzechów. Tak więc, w każdej chwili w ciągu dnia należy dokonywać wyboru między Bogiem a diabłem i modlitwą świadczyć o tym, jak naucza Ewangelia: „A od czasu Jana Chrzciciela aż dotąd królestwo niebieskie doznaje gwałtu i ludzie gwałtowni zdobywają je” (Mt 11, 12). Jest to okrutna i nieprzejednana wewnętrzna walka z ziemskimi pragnieniami własnego ciała, metodą odmawiania ich sobie, odrzucania ich. (Mt 16,24). Innej drogi zbawienia nie ma. Na ziemi prowadzimy odwieczną walkę z samym sobą, pokój nam tylko się śni, ponieważ pokój jest tylko u Boga w Niebie, a na Ziemi i wewnątrz nas działa tylko diabeł w postaci naszej własnej woli. (Łk 4,6; 2Tym 2. 26). Dlatego gdy na Liturgii (Mszy św. – A.L.) diakon wzywa: „Sami siebie i wszyscy nawzajem i całe nasze życie Chrystusowi Bogu oddajemy”. – Mówimy: „Tobie, Panie Boże!”. Tak więc, każde swoje pragnienie i każdą myśl należy odrzucić od siebie (Mt.16,24) i oddać się Bogu, tak jak to czynił Sam Pan Jezus Chrystus: ”Ojcze! […] nie Moja wola, ale Twoja niech się stanie” (Łk 22:42). Lub: „Panie Boże, niech będzie nie tak, jak ja chcę, ale jak Ty, Panie”.

Sługa Boży Borys
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

CIĄG DALSZY O ZNAKU KRZYŻA

Nad żywym człowiekiem działają trzy rodzaje woli: 1. Wola Boża – wszechogarniającej miłości; 2. Wola diabła – wszystko niszczącego zła; 3. Wola ludzka – jako wybrana jedna z tych dwóch, ponieważ woli niezależnej człowiek nie ma. A kiedy człowiek mówi i robi „swoją wolę” w imieniu swego „ja”, to jest to wola diabła (2Tym 2,26), której podporządkował się Adam w upadku grzechowym. „Ja” może należeć tylko do Wszechmocnego Boga, tak jak On sam mówi o tym: „Ja jestem Pan, Bóg twój i nie będziesz miał cudzych bogów obok Mnie” (Wj 20,2-3). Diabeł uznał siebie za równego Bogu i tym kłamstwem zaraził Adama, za co wraz z Ewą został wygnany na Ziemię, a my – dzieci Adama rodzimy się z tym kłamstwem, które jest dla nas naturalne, ponieważ my wszędzie i we wszystkim działamy w imieniu naszego „ja”, które jest wstrętne dla Pana Boga. Człowiek składa się z dwóch pierwiastków: ciała i ducha. (Rdz 2: 7). Diabeł działa poprzez zmysły naszego ciała, a nasza dusza należy do Boga, którą dał On nam w swoim tchnieniu, podczas stwarzania Adama. (Rdz 2: 7). Dlatego: „Ciało pragnie czego innego niż duch, a duch – czegoś innego niż ciało” (Ga 5:17, Rz 8: 5-13). Z tych dwóch rodzajów woli – Boga i diabła, we wszystkim następuje podział na dwa pojęcia: na prawdziwe – od Boga i fałszywe – od diabła. I tak, w szczególności, również znak krzyża można wykonywać szczerze lub formalnie – zewnętrznie. W pierwszym artykule opisaliśmy zewnętrzny prawidłowy Znak Krzyża, który jest mało skuteczny bez wewnętrznego duchowego zrozumienia przez wiarę, co to jest Krzyż i Znak Krzyża. Kiedy chorzy prosili Chrystusa o uzdrowienie, to Chrystus pytał: „Czy wierzysz?”. A następnie: „Według waszej wiary niechaj się wam stanie”. (Mt 9,27-30). Siłą, czyniącą uzdrowienie, nie jest siła Chrystusa, ale wiara człowieka w Jego siłę. Sam Chrystus tak o tym mówi: „Jeśli będziecie mieć wiarę i powiecie tej górze: „Przesuń się stąd dotąd”, to ona się przesunie i niczego niemożliwego dla was nie będzie” (Mt 17,20). W takiej oto wierze zawarta jest siła Znaku Krzyża. „A bez wiary przypodobać się Bogu jest niemożliwe” (Hbr 11,6) i żeby nie być duchowymi donżuanami, u których zewnętrznie wszystko wygląda dobrze, ale należy uświadamiać sobie, czym jest Krzyż !!! Dla pełnego wyjaśnienia znaczenia Krzyża żadne słowa nie wystarczą. W całym wszechświecie nie ma nic większego niż Krzyż Chrystusa. Na Krzyżu została pokonana śmierć (1Kor 15,55) i cała siła diabła, pokonane zostało piekło i wyprowadzony został stamtąd Adam, wszyscy sprawiedliwi i wrócili oni do Królestwa Niebieskiego. Krzyż jest kluczem i bramą do Królestwa Niebieskiego, które zostało zamknięte przed ukrzyżowaniem Chrystusa. A dla wszystkich, którzy pragną zbawienia, drzwi Raju otwiera tylko Krzyż. „Kto nie bierze swego krzyża i nie idzie za Mną, nie jest Mnie godzien” (Mt 10,38,16, 24). Wszystkie święte celebracje są dokonywane przez Krzyż.  Wszystkie błogosławieństwa są czynione w Znaku Krzyża. Śmierć Adama została pokonana przez Krzyż Chrystusa, o czym śpiewamy na Wielkanoc. Przez drzewo poznania Adam umarł, a przez drzewo Krzyża, jesteśmy zbawieni. Niebiańska dziewica Ewa zgrzeszyła, a ziemska Dziewica Maryja nawet nie myślała o mężu. Czym diabeł pokonał człowieka Adama – Dziewica – drzewo poznania – śmierć, – tym był pokonany sam. Najlepiej z wszystkich Jan Chryzostom powiedział o Krzyżu: „Jeśli mnie zapytają, co słynnego uczynił Jezus? To ja pominę stworzenie nieba, morza, ziemi, wszystkie cuda Chrystusa, zmartwychwstanie zmarłych, i najwyżej postawię Krzyż.” Krzyż – jest to dobrowolna ofiara Chrystusa Boga-człowieka, dla nas grzesznych i Krzyż jest stołem ofiarnym, ołtarzem (Hbr 13,10-15), na który przyniesiona została ta ofiara. I jeśli ołtarz Mojżesza, zbudowany z kamieni i poświęcony krwią czystych owiec – „będzie ołtarzem, wielką świętością” (Wj 29,37), to na ileż nieporównywalnie większą  jest świętość ołtarza – Krzyża, uświęconego Krwią samego Boga? Jest to niedostępne dla zrozumienia nie tylko dla ludzkiego umysłu, ale nawet dla Aniołów. Dlatego we wszystkich częściach Nieba stoją wielkie Krzyże, i wszyscy mieszkańcy Nieba wychwalają Krzyż (żywot Андрея Юродивого – pol. – Andrzeja Jurodiwego – Szaleńca dla Chrystusa), ponieważ w całym wszechświecie nie ma nic bardziej chwalebnego niż Krzyż, a więc z takim oto rozumieniem tego wszystkiego wewnątrz siebie i należy czynić Znak Krzyża bez pośpiechu, powoli, ze słowami: 1. W imię Ojca (na czoło) – Który stworzył cały wszechświat i mnie w łonie matki, 2. I Syna – Który uratował mnie od grzechu (na pępek – znak grzesznych narodzin). 3.  I Ducha Świętego – Który strzeże mnie w Imię Twoje, Panie (na prawe ramię). Dając Świętemu Aniołowi Stróżowi prawo do przepędzenia demona siedzącego na lewym ramieniu, 4. Ze słowem Amen. Krzyż ma 4 końce, oznaczające połączenie czterech stron świata, przedstawionych w aureoli nad głową Chrystusa:  „O” – Ost – wschód, „W” – West – zachód, „S” – South; ros. Зюйд; – południe, „N” – Nord – północ. Znak północy „N” – Nord, nigdy nie jest umiejscawiany powyżej głowy Chrystusa, ponieważ diabeł powiedział: – „Usiądę na górze na krańcach północy.” (Iz 14,13). Gdyby ludzie wypełnili Zbawienne Prawo Chrystusa – „Miłujcie się wzajemnie” (J 13,34), to nie byłoby żadnych kłótni, ani wojen, ale ludzie żyją diabelskim „ja”, dlatego nienawidzą się, prowadzą wojny i idą na wieczne męki do piekła. Ratuj nas wszystkich, Panie Boże, od naszego „ja”, które odrzucam i którego się wyrzekam. (Mt 16,16).

Sługa Boży Borys

Tłumaczył Andrzej Leszczyński

31.8.2018 r.

Reklamy
Categories: ETYKA CERKIEWNA, POUCZENIA ŚWIĘTYCH OJCÓW, PRAWOSŁAWIE, STRONA GŁÓWNA | Dodaj komentarz

Zobacz wpisy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s

Blog na WordPress.com.

%d blogerów lubi to: