STRONA GŁÓWNA

KRZYK DUSZY… I CO DALEJ? Arcybiskup Longin z pastwą wiernych zwrócił się do Soboru Biskupów

 

 

Uwaga Redakcji Biskup Longin z jego pastwą  wiernych oraz biskup Władimir Poczajewski z bracmi z monasteru zwrócili się do apostaty Kiriłła (Gundiajewa) ze swoimi żądaniami. I co dalej? Sobór Biskupów zakończył się, opublikowano Dokument Końcowy, ale nie ma w nim żadnej reakcji łżepatriarchy Kiriłła i Soboru na list arcybiskupa Longina i Poczajewskiej Ławry. I najprawdopodobniej, nie będzie…

 

Przeczytajcie list arcybiskupa Fieofana (pol. – Teofana) Połtawskiego

 

Arcybiskup Banczenski Longin, Wikariusz Diecezji Czerniowieckiej Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej, skierował do patriarchy Kiryłła apel, aby Rosyjska Cerkiew Prawosławna oficjalnie wystapiła z międzynarodowej organizacji „Światowa Rada Kościołów”, nie uznała odbytego w 2016 roku na Krecie „Wszech-prawosławnego Soboru” za prawosławny, zdecydowanie potępiła bluźnierczy film „Matylda”, szeroko pokazywany w Federacji Rosyjskiej przy wsparciu organów władz państwowych, jak również anulowała Deklarację Hawańską, podpisaną przez patriarchę Kiryłła na spotkaniu z papieżem Franciszkiem.

1512286181_longin-zhar-12

 

Apel biskupa Longina jest poparciem dla niedawnego listu mnichów z Ławry Poczajewskiej, którzy również wezwali szefa RCP do rezygnacji z członkostwa w tzw. „Światowej Radzie Kościołów” i przerwania kontaktów ekumenicznych.

 

Sobór w Moskwie zakończył się 2 grudnia. W dniu 4 grudnia, w święto Ofiarowania do Świątyni Najświętszej Bogurodzicy, biskupi i kapłani uczestniczący w Soborze, będą odprawiać Nabożeństwo w katedrze Chrystusa Zbawiciela.

 

Zwracamy uwagę, że na Wielkanoc ubiegłego roku arcybiskupa – wyznawcę Longina próbowano otruć. Trzech kapłanów – mnichów z jego otoczenia wówczas odeszło do Pana, a samemu władyce cudem udało się przeżyć.

 

Niżej przytaczamy tekst i zdjęcie zeskanowanego Apelu arcybiskupa Longina.

1512283952_0b0b0c19d82fb152eb06ce9977371a98

 

Apel Banczeńskiego Monasteru Męskiego pod wezwaniem Świętego Wniebowstąpienia do Jego Świątobliwości Patriarchy Kiryłła i Świętego Soboru Biskupów Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej

 

Wasza Świątobliwość, z pokorą prosimy o Wasze Najświętsze błogosławieństwo, prosząc o wasze święte modlitwy i o przebaczenie.

Czytaj dalej

Reklamy
Categories: APOSTAZJA I POGAŃSTWO, Bez kategorii, ETYKA CERKIEWNA, HEREZJE, PRAWOSŁAWIE, PRZECIW EKUMENIZMOWI, STRONA GŁÓWNA | Dodaj komentarz

DLACZEGO NIE WOLNO NIE TYLKO ŹLE MÓWIĆ O MĘŻU, ALE I MYŚLEĆ!

 

 

 

Pewnego razu w Internecie trafiły mi się takie słowa: „Jak kobieta myśli o mężczyźnie, takim on się  staje”. Uderzająca rzecz. Zawsze tak jest. I nic z tym nie można zrobić. To jak jakaś tajemnica, rozumiecie?

 

Kobieca moc jest tak silna i działa ona tak subtelnie, że nic nie da się zrobić. Jeśli kobieta uważa, że jesteś nikim, to stajesz się miernotą. Potworna siła, niszczycielska. Z drugiej strony jeśli kobieta myśli: „Bardzo dobrze. Taki mężczyzna jest mi potrzebny. To jest mój mężczyzna” – to od razu, natychmiast on się zmienia, zaczyna rozkwitać.” – Oleg Torsunovw.

 

 

I zamyśliłam się. Myślałam długo, niektóre momenty przeżywałam w swoim życiu. I dzisiaj postanowiłam podzielić się z wami tymi przemyśleniami:

 

  • to pechowiec,
  • nie można mu ufać, on do niczego nie jest zdolny,
  • on nie odniesie sukcesu,
  • zasługuję na kogoś lepszego,
  • on powinien koniecznie się zmienić,
  • on ma wiele wad.

 

Ta lista może być nieskończona, jeśli nie zatrzymasz się na czas. Tą listą stale się dzielimy z naszymi przyjaciółkami, z matką, a jeśli i nie dzielimy się, to nieustannie przewijamy to w głowie.

 

Dlaczego to robimy?

 

Wydaje nam się, że potrafimy go zmienić i wtedy nasze życie natychmiast się zmieni i staniemy się dobre, kochające, delikatne. Tylko niech on najpierw przestanie grać na komputerze, zacznie zarabiać tyle, ile ja chcę, zaprosi gdzieś, podaruje coś. Niech się zmieni.

 

Czekamy na zmiany od mężczyzn tylko dlatego, że utknęliśmy w dzieciństwie i nie chcemy patrzeć na siebie i swoje życie. To bardzo naiwne marzenie – myśleć, że jeśli mężczyzna poprawi swoje wady, to stanę się szczęśliwą. Skupienie się na wadach innej osoby pozwala siedzieć i nie rozwiązywać własnych problemów.

Gotovimsja-k-venchanijy-848x500

Osądzając drugiego, nie patrzymy na siebie. Patrzenie na swoje wady i problemy jest trudniejsze i bardziej bolesne i aby być uczciwą wobec siebie, to trzeba będzie je poprawić. O wiele łatwiej jest zając się naprawą wad męża i jak słodko jest poskarżyć się na niego innym i uzyskać aprobatę otoczenia. Jestem dobra, to on jest zły.

 

Osądzając męża, wywyższamy się ponad niego, uważamy się za lepszych i mądrzejszych. Nie wiemy, jak zasłużyć na uwagę w inny sposób. Brakuje nam własnego uznania. Wywyższając się, otrzymujemy w ten sposób pochwałę.

 

Wiemy, że krytykować i mówić złych słów naszemu mężowi nie należy, uczą nas tego na wszystkich stronach Internetu i czasopism, że on odejdzie, znajdzie kochankę. Kiedy jest nam źle i robak serce gryzie, to myślimy o tym w ostatniej kolejności. Potrzebujemy wylania, wyrzucenia tej negacji. Nie możemy jej przechowywać w naszej duszy i szukamy kogoś, na kogo moglibyśmy ją wylać.

 

Narzekamy i osadzamy naszego męża, ponieważ chcemy, aby nam współczuli, wspierali, nie czujemy w sobie dorosłej siły, nie mamy wewnątrz nic, na czym moglibyśmy się oprzeć. Nie wiemy, co robić z poczuciem bezsilności. Nie wiemy, jak samodzielnie zmienić swoje życie. Idziemy, aby „się oprzeć” na innych, w nadziei, że to oni zmienią nasze życie. Bardzo naiwne i dziecięce pomysły, prawda?

 

Jeśli narzekamy na męża przyjaciółkom lub matce, staramy się wybronić i pozyskać ich wsparcie. To takie dziecinne oszustwo.

Mówiąc mu lub o nim, że jest taki zły, podświadomie chcemy zemścić się na nim za to, że on nas nie  uszczęśliwił. Tym samym wewnętrznie blokujemy przypływ energii do męża i nie wspieramy go. „Jesteś zły – i niechaj nic ci się nie udaje!”. A kiedy naprawdę u niego nic się nie uda, to wtedy jesteśmy jeszcze bardziej źli i obrażamy się na niego. I wkraczamy w błędne koło.

 

Do czego to prowadzi?

 

Kiedy kobieta źle mówi lub myśli o mężczyźnie, nie szanuje go, to oddala się w myślach od niego, nie wspiera go energetycznie. Wszystko leci mu z rąk, sprawy się nie układają, pieniędzy się nie zarabia,  kupuje relaksujące (%) napoje i my oczywiście jeszcze bardziej przekonujemy się o naszej słuszności, że nie jest on godzien szacunku. Wchodzimy w błędne koło. Mężczyzna jest bezsilny w tej sytuacji, aby cokolwiek zmienić.

 

Jeśli się nie powstrzymamy, to zawsze znajdzie się coś do skrytykowania. Jest to zła praktyka – myślimy źle, mówimy źle naszym przyjaciółkom, naszej matce i jeszcze bardziej przekonujemy się o naszej słuszności, niszcząc w ten sposób nie tylko nasze stosunki, ale i samych siebie. Nadweręża się układ nerwowy, obojętnieje kobiece serce, zatruwamy naszą duszę, zanieczyszczamy nasze ciało negacją i złem. I jeszcze przy tym przechowujemy i przekazujemy to dalej.

blog_qs_4737925_7237034_tr_klotnia330

Negatywne myśli zabierają ogromną ilość energii. Kobiecy udział, kobieca energia, kobieca aprobata dla mężczyzny – jest paliwem dla wszystkich jego dokonań i osiągnięć. Kiedy kobieta myśli źle o swoim mężu, to on nie ma szans na odniesienie sukcesu i bycie dla ciebie dobrym.

Czytaj dalej

Categories: STRONA GŁÓWNA | Dodaj komentarz

Patriarcha Makary – „winorośl rzymskiego tronu”

 

 

 

Od redakcji:

 

Kontynuujemy publikację materiałów, poświęconych smutnej dacie jubileuszowej – 350. rocznicy Wielkiego Soboru Moskiewskiego lat 1666-1667.

 

***

W ostatnich latach coraz częściej zaczęto mówić o tym, że główni aktorzy tego Soboru byli w ten czy inny sposób powiązani z Watykanem. Niektórzy z nich, jak Metropolita Paisjusz Ligarides, byli tajnymi Katolikami, inni, jak mówią dzisiaj, byli „agentami wpływu”. Jak się okazało, jednym z nich był znany patriarcha Antiochii Makary. Witryna «Русская вера» („Russkaja Wiara”) dziś po raz pierwszy publikuje w języku rosyjskim list patriarchy Makarego, w którym ujawnia się charakter stosunku tego wschodniego hierarchy do Kościoła Katolickiego.

1477861086-3076patriarh_makariiy2_2

Patriarcha Paisjusz Aleksandryjski. Miniatura z «Титулярника» (pol.-„Tytularnika”)

 

Patriarcha Makary, który zajmował tron Antiochii w latach 1647 – 1672, był w Rosji dwukrotnie – w latach 1656-57 i 1666-67. Pierwsza podróż jest szczegółowo opisana w książce Pawła Aleppskiego (Podróż patriarchy Antiochii Makarego do Rosji w połowie XVII wieku, opisana przez jego syna, archidiakona Pawła Aleppskiego. M., 2005). Tu, między innymi, ujawniona została rola Makarego w przekleństwie „dwojepierstija” (ros.- двуперстия; czyli żegnania się dwoma palcami – A.L.) i anulowaniu ponownego chrztu Katolików. Po raz drugi Makary wraz z patriarchą Aleksandrii Paisjuszem przyjechał do Moskwy na Sobór, który obalił patriarchę Nikona i jednocześnie zatwierdził w najostrzejszych sformułowaniach jego reformę, wydał na staroobrzędowców anatemę i na ukaranie przez władzę świecką.

 

Oto co pisze Paweł Aleppski odnośnie „dwojepierstija” (ros.-двуперстия):

 

Po tym Nikon zaczął mówić o znaku krzyża, ponieważ Rosjanie nie żegnają się na podobieństwo nam złożonymi trzema palcami, lecz układają je podobnie jak biskup, kiedy błogosławi. Jednocześnie Nikon również powołał się na świadectwo naszego władyki patriarchy. O tej kwestii nasz nauczyciel jeszcze wcześniej mówił Nikonowi, że taki znak krzyża jest niedopuszczalny; i teraz publicznie za pośrednictwem tłumacza, powiedział, co następuje: „W Antiochii, a nie w innym miejscu, wierzący w Chrystusa (po raz pierwszy) zostali nazwani Chrześcijanami. Stamtąd rozprzestrzeniły się obrzędy. Ani w Aleksandrii, ani w Konstantynopolu, ani w Jerozolimie, ani na Synaju lub na górze Athos, ani nawet w Wołoszczyźnie i Mołdawii, ani na ziemi Kozaków nikt tak się nie żegna, ale wszystkimi trzema złączonymi palcami. (Podróż Antiocheńskiego …, s. 358)

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Patriarcha Antiochii Makary (początek XVII w. – 1672 r.), fot. G. Czistiakow

Czytaj dalej

Categories: ETYKA CERKIEWNA, PRAWOSŁAWIE, STRONA GŁÓWNA | Dodaj komentarz

Święto ku czci objawienia obrazu Kazańskiej Ikony Najświętszej Bogurodzicy

 

Богородица образ Казанская, праздник, старообрядцы, история

Z okazji uroczystego święta, mimo szczególnego zaproszenia do wzięcia udziału w Służbie wieczornej i porannej w świątyni, zamieszczamy niezwykłe odkrycie, dokonane przez aktywnego blogera Staroobrzędowca Michaiła Jurjewicza Pankratowa. Rękopis ze zbiorów Ławry Św. Trójcy i Św. Siergija (ros.- Троице-Сергиевой Лавры) – to godny dar dla wszystkich myślących i poszukujących Prawosławnych Chrześcijan.

 

Oglądajcie książkę w oryginale na Stronie Biblioteki Ławry Św. Trójcy i Św. Siergija

 

Oryginał jest dostępny według linku Biblioteki Elektronicznej Ławry Św. Trójcy i Św. Siergija:

 

http://old.stsl.ru/manuscripts/f-272/356

 

Krótka treść w języku współczesnym

 

Kazańską Ikonę Matki Bożej znaleziono 8 lipca 1579 w Kazaniu, w ćwierć wieku po podboju przez Cara Iwana Groźnego Kazańskiego Chanatu. W czerwcu 1579 roku Kazań ucierpiał od strasznego pożaru, który zamienił w popielisko część miasta i połowę Kazańskiego Kremla. Muzułmanie okazywali złośliwą radość, myśląc, że Stwórca pogniewał się na Chrześcijan. Ale pożar w Kazaniu było zapowiedzią ostatecznego ustanowienia Prawosławia na całej ziemi Złotej Ordy – przyszłym Wschodzie Państwa Rosyjskiego.

 

Podczas pożaru spłonął również dom strzelca Daniiła Onuczina. Kilka dni po pożarze, strzelec   zdecydował się rozpocząć na tym samym miejscu budowę nowego domu. Wtedy jego dziesięcioletniej  córce Matronie objawiła się we śnie Bogurodzica z poleceniem poinformowania arcybiskupa i władz miasta, że znaleziono w ziemi, na miejscu niedawnego pożaru, Jej Kazańską Ikonę Matki Bożej. Do słów dziewczynki nie przywiązywano żadnej wagi, ale po trzecim objawieniu Matrona ze łzami w oczach ubłagała matkę, aby wypełnić polecenie Bogurodzicy. I oto, gdy zaczęły rozgrzebywać popioły we wskazanym miejscu, ujrzeli świecącą cudownym światłem Ikonę Matki Bożej Kazańskiej.

Kazanskaya-skazanie-MU_pankratov-intro

Wieść o cudownym znalezisku błyskawicznie obleciała cały Kazań. Do miejsca znalezienia Kazańskiej Ikony Matki Bożej zaczęło przybywać mnóstwo ludzi. Po nabożeństwie Ikona została uroczyście przeniesiona do Kazańskiego Soboru Zwiastowania. Bardzo liczne cuda od nowo objawionej Kazańskiej Ikony rozpoczęły się od odzyskania wzroku przez dwóch niewidomych, Iosifa (pol.- Józefa) i Nikity.

 

Богородица образ Казанская, праздник, старообрядцы, история, казанская икона божией матери 4 ноября, казанская икона божией матери значение в чем она помогает, казанская икона божией матери молитва

Богородица образ Казанская, праздник, старообрядцы, история, казанская икона божией матери 4 ноября, казанская икона божией матери значение в чем она помогает, казанская икона божией матери молитва

Ikona Matki Bożej Kazańskiej inspirowała rosyjskich żołnierzy w okresie Czasu Smuty podczas wyzwalania Moskwy od Polaków. Przed Ikoną Kazańską w 1709 roku, w przeddzień zwycięstwa pod Połtawą, Car Piotr I modlił się o darowanie zwycięstwa rosyjskiej armii (kopia ta znajduje się obecnie w Kazańskim Soborze w Sankt Petersburgu). W 1812 roku, w przeddzień wyjazdu do czynnej armii, przed cudowną Ikoną Matki Bożej modlił się książę Michaił Kutuzow.

Богородица образ Казанская, праздник, старообрядцы, история, казанская икона божией матери 4 ноября, казанская икона божией матери значение в чем она помогает, казанская икона божией матери молитва
Niestety, w 1904 roku cudowna ikona Matki Boskiej Kazańskiej została skradziona przez rabusiów i po zdjęciu z niej cennych opraw obrazowych (sukienek) została przez nich zniszczona. Po rosyjskiej rewolucyjnej smucie w 1917 roku liczne starożytne kopie Kazańskiej Cudownej Ikony Matki Bożej rozeszły się na cały świat. Rosyjska Cerkiew Prawosławna dokłada wszelkich starań w celu powrotu tych świętości do Ojczyzny. W Rosji najwcześniejsza znana kopia cudownej Ikony Kazańskiej Najświętszej Bogurodzicy (1606 r.) znajduje się w Galerii Trietiakowskiej.

 

Najświętsza Władczyni, Bogurodzico, módl się do Boga za nami!

Богородица образ Казанская, праздник, старообрядцы, история

W przygotowaniu materiału brał udział nasz czytelnik Kirył Sidiukin

 

Legenda o Kazańskiej Ikonie Najświętszej Bogurodzicy. XVII wiek.

 

Legenda o Kazańskiej Ikonie Najświętszej Bogurodzicy ze Służbą i Żywotem Świętych Gurija i Warsonofija Kazańskich. Oryginał: http://old.stsl.ru/manuscripts/f-272/356

 

 

LEGENDA O KAZAŃSKIEJ IKONIE BOGURODZICY. XVII w.

 

4 listopada 2015 r.

Dziś święto ku czci Ikony Najświętszej Władczyni naszej Bogurodzicy Kazańskiej.

Obchody Święta ustalono w 1649 roku

 

http://mu-pankratov.livejournal.com/442323.html

Богородица образ Казанская, праздник, старообрядцы, история, казанская икона божией матери 4 ноября, казанская икона божией матери значение в чем она помогает, казанская икона божией матери молитва

Strony nie idą po kolei, oglądać w całości – link na końcu.

Богородица образ Казанская, праздник, старообрядцы, история, казанская икона божией матери 4 ноября, казанская икона божией матери значение в чем она помогает, казанская икона божией матери молитва

Cała książka tutaj: – http://old.stsl.ru/manuscripts/f-272/356   Bardzo wiele pięknych miniatur.

 

 

 

 

Źródło:

 

Праздник явлению образа Казанской иконы Пресвятой Богородицы

http://starove.ru/obychai/prazdnik-yavleniyu-obraza-kazanskoj-ikony-presvyatoj-bogoroditsy/

 

 

Tłumaczył Andrzej Leszczyński

4.11.2016 r.

 

Богородица образ Казанская, праздник, старообрядцы, история

 

Categories: PRAWOSŁAWIE, STRONA GŁÓWNA | Dodaj komentarz

TROSKA CERKWI O CZYSTOŚĆ WIARY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ..

Święta Cerkiew Chrystusowa od pierwszych dni swojego istnienia nieustannie troszczy się o to, by dzieci jej, należący do jej łona, przebywali w czystości prawdy. Nie znam większej radości nad tę, kiedy słyszę, że dzieci moje postępują zgodnie z prawdą. – pisze Ewangelista Jan (3 J 0,04). Krótko, jak mi się wydaje, wam napisałem przy pomocy Sylwana, wiernego brata, upominając i stwierdzając, że taka jest prawdziwa łaska Boża, w której trwajcie (1 P 5,12).

Święty apostoł Paweł opowiada o sobie, że po 14 latach głoszenia nauk, na skutek objawienia udał się wraz z Barnabą i Tytusem do Jerozolimy. Tam głosił Ewangelię oraz osobno tym, którzy cieszą się powagą, [by stwierdzili], że nie na marne on się poświęca i poświęcał (Ga 2,02). Nakazuję <…> ażebyś zachował przykazanie nieskalane <…> Zdrowe zasady, któreś posłyszał ode mnie, miej za wzorzec… – niejednokrotnie poucza on swego ucznia Tymoteusza (1 Tm 6,13-14; 2 Tm 1,13).

Prawdziwa droga wiary, była zawsze pilnie strzeżona w historii Cerkwi, od zarania dziejów zwana była prostą i prawą drogą oraz prawosławiem (ortodoksją). Apostoł Paweł naucza Tymoteusza, by stanął przed Bogiem jako godny uznania pracownik, który nie przynosi wstydu, trzyma się prostej linii prawdy (pracownika prosto rzeźbiącego dłutem 2 Tm 2:15). W piśmiennictwie wczesnochrześcijańskim ciągle mowa jest o trzymaniu się „prawideł wiary”, „zasad prawdy”. Natomiast sam termin „prawosławie” szeroko wykorzystywany jest w epoce przed Soborami Powszechnymi, w terminologii samych Soborów Powszechnych oraz Ojców Cerkwi jak wschodnich, tak i zachodnich.

Obok prostej i prawdziwej drogi wiary zawsze występowały inne, oparte na odmiennych drogach rozumowania („inaczej myślące” według sformułowania św. Ignacego Antiocheńskiego), świat większych lub mniejszych omylności wśród chrześcijan, a nawet całe błędne systemy, usiłujące przeniknąć w prawosławne środowisko. Poszukiwanie prawdy doprowadziło do rozłamu wśród chrześcijan. Studiując historię Cerkwi, jak również obserwując współczesność, widzimy, że błędy kłócące się z prawosławną prawdą, pojawiały się pod wpływem

  • innych religii,
  • filozofii,
  • na skutek słabości i żądz upadłej natury człowieka, szukającej usprawiedliwienia tej swojej słabości i żądz.
Najczęściej powodem zakorzenienia błędów i ich nieustępliwości jest ludzka duma, duma ludzkiej myśli. Dzieje się tak dlatego, że ludzie tkwią przy błędach i bronią ich ze względu na dumne usposobienie myśli. Aby zachować prawdziwą drogę wiary, Cerkiew musiała ustalić surowe formy wyrażania prawdy wiary, wybudować twierdzę prawdy, która miała powstrzymywać obce naukom Cerkwi wpływy. Określenia prawdy, ogłoszone przez Cerkiew, od czasów apostolskich nazywane są dogmatami. W Dziejach Apostolskich czytamy o apostole Pawle i Tymoteuszu: Kiedy przechodzili przez miasta, nakazywali im przestrzegać postanowień powziętych w Jerozolimie przez Apostołów i starszych (Dz 16,4; tu mowa o postanowieniach Soboru Apostolskiego, opisanego w rozdziale 15 Dziejów Apostolskich). Wśród Starożytnych Greków i Rzymian dogmaty oznaczały rozkazy, które musiały być rzetelnie wykonane. W chrześcijańskim rozumieniu, dogmaty są przeciwieństwem sądów (opiniom) niestałym i subiektywnym rozważaniom.

PRAWOSŁAWNA TEOLOGIA DOGMATYCZNA
(Protopresbiter Michal Pomazanski )

http://www.apologet.pl/Pol/Troska/p_troska_01.htm

Categories: APOSTAZJA I POGAŃSTWO, ETYKA CERKIEWNA, HEREZJE, PRAWOSŁAWIE, STRONA GŁÓWNA | Dodaj komentarz

Pachołki Antychrysta spieszą się…Ekumaniaków „Wszechprawosławnego Soboru Kreteńskiego” uwieczniono na ikonie

Diabeł, jak wiadomo, to małpa Boga, on GO nieustannie naśladuje. Ekumaniacy, pachołki Antychrysta, starają się także, przez cały czas, oblec w owcze skóry ażeby oszukać naiwny lud prawosławny. Właśnie w tym przypadku, za przykładem ekumenicznych Ojców Cerkwi, ekumaniaków wilczego „soboru kreteńskiego” utrwalono na ikonie. Oby Pan ich pokarał!

Publikujemy wizerunek zbójeckiego „soboru kreteńskiego”, który odbył się w czerwcu bieżącego roku, a dokładniej to publikujemy część malarstwa ściennego nowej, czarnogórskiej świątyni Świętego Jovana (Jana) Władimira, która znajduje się w mieście Bar.

aaa

Oczywiście fałszywy „sobór kreteński” jest tutaj ukazany w stylu w jakim przedstawiano Sobory Ekumeniczne. Widzimy dziesięciu zwierzchników Prawosławnych Cerkwi lokalnych (z Polski dół lewej strony „ikony” ABP Jerzy i Metropolita Sawa), którzy wzięli udział w „soborze”, w szatach duchownych i z Ewangelią w rękach. Przedstawieni są także ich doradcy, po dwóch na każdego, tak jak przed „soborem”, w mitrach i kamiławkach (nakrycie głowy prawosławnego duchownego – tłum.).

Wszyscy oni znajdują się w łodzi, która, rzekomo, przedstawia ich „cerkiew” płynącą po wielkim morzu historii. W centrum łodzi znajduje się Święta Ewangelia a w części górnej, pomiędzy patriarchą Bartłomiejem a aleksandryjskim patriarchą Teodorem, Duch Święty w postaci gołębicy. W górnej części kompozycji znajduje się błogosławiący Chrystus, po którego lewej i prawej jest Bogurodzica i Jan Chrzciciel. Jest też i napis po serbsku, który wyraźnie wskazuje na to, że chodzi tu o zbójecki „sobór kreteński”.

aaaa

Za: http://3rm.info/main/64637-slugi-antihrista-speshat-ekumenistov-vsepravoslavnogo-sobora-zapechatleli-na-ikone.html

Data publikacji: 6.10.2016

Nadesłał Borys

MATERIAŁY POWIĄZANE Z KRETEŃSKIM SOBOREM:

Okultystyczne symbole logo „Soboru Wszech-Prawosławnego”. Hieromnich Makary Banu

ZGROMADZENIE ZWANE WIELKIM SOBOREM

SOBÓR 2016 KRETA

Categories: APOSTAZJA I POGAŃSTWO, ETYKA CERKIEWNA, HEREZJE, PRAWOSŁAWIE, SOBÓR w 2016, STRONA GŁÓWNA | Dodaj komentarz

Będzie ciężka wojna ! Zginą setki milionów ludzi !

„BĘDZIE CIĘŻKA WOJNA! ZGINĄ SETKI MILIONÓW LUDZI!” – Kazanie Biskupa Banczeńskiego Longina (Żara). (Video, pobrać tekst kazania).

a5

Pobierz tekst kazania:  zajijayte-istinu-EP-Longin-jar.doc [40,5 KB]

Chwała Bogu! Są na Rusi prawdziwi i dobrzy pasterze Boży, którzy wykazują troskę o owce. „Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha!” (Mt 13,43) Film video został zapisany na telefon komórkowy w Banczeńskim monasterze Świętego Wniebowzięcia w Święto Pokrowu (Opieki Najświętszej Bogurodzicy).

Film video (15:52) Kazanie – krzyk wołającego na pustyni, biskupa Longina Żara

Tekst filmu wideo:

„(brak dźwięku na początku) …. i którzy oddali całe swoje życie za nas, żebyśmy byli szczęśliwi, a dziś pozostają gdzieś zapomniani, bezsilni, starzy, a my, „szczęśliwi”, pijemy, tańczymy i bawimy się i zapominamy, jak macierzyńskie serce czeka na nas. Ojciec, który pracował dzień i noc, trudził się po to, abyśmy byli szczęśliwi i żeby wszystko u nas było gotowe. Nienawidzimy go. Dlaczego żyjemy? Dlaczego bracia i siostry, dziś jesteśmy na tej ziemi?

a3

Po to, żeby czynić zło ..? Po to, aby zabijać siebie nawzajem ..? Nie. Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą nazwani dziećmi Bożymi. Szerzcie dobro. Kochajcie i przebaczajcie wszystkim. Życie jest krótkie, czasy ostatnie. Pan Bóg przyjdzie sądzić ten świat. Jak nas zastanie, tak i będzie i Sąd Boży nad nami. Bóg przebaczał wszystkim. Ani jednego grzesznika na ziemi nie pozostało bez przebaczenia. On powiedział: „Przyszedłem, aby przebaczać.” To była wola Pana – przebaczyć wszystkim grzesznikom i zabrać nas wszystkich do Królestwa Bożego.

Ale dzisiaj ludzie nie chcą służyć Bogu. Mówiłem wam, że ciężkie czasy już nadeszły. Oszukujemy swój naród prawosławny – patriarchowie, biskupi, kapłani. Chcemy pokazać inną drogę do życia wiecznego, nie tę, którą Pan nam zostawił. Co sądzicie, bracia i siostry, czy święci Ojcowie naszej Cerkwi, nie mogli się zebrać wszyscy razem: prawosławni, katolicy, protestanci, baptyści, świadkowie Jehowy i powiedzieć: „Jesteśmy Braćmi i Siostrami w Chrystusie”?!

Ale nie, Bóg oddzielił herezje od prawdy. I są to wrogowie Boga, wrogowie naszej Cerkwi Prawosławnej, wrogowie Bogurodzicy. Nie mam nic przeciwko człowiekowi (heretykowi – dod.), ale przeciwko naukom heretyckim musimy powstać i nie dopuścić w naszej Cerkwi, w naszej Prawosławnej Wierze tego bluźnierstwa.

Dzisiaj modliliśmy się z wami, płakaliśmy, prosiliśmy Pana Boga, spożywaliśmy w Eucharystii Ciało i Krew Zbawiciela. A gdybyśmy przyszli i tańczyli tak, jak tańczyli „Kazaczka” w Moskwie, w cerkwi, to myślę, że nie byłoby to Cerkwią Bożą! A byłoby to zbiorowisko szatana. Ci ludzie utracili uczucia chrześcijańskie. Jak można tańczyć przed ołtarzem? Jak można mówić, bracia i siostry, że mamy inną wiarę, że inne nauczanie powinno być w naszej Cerkwi?

Nie wierzcie im! Są to ludzie, którzy przygotowują drogę dla Antychrysta. Są to odszczepieńcy i zdrajcy naszej świętej Wiary Prawosławnej. I prosimy Was wszystkich wytrwać w prawdzie, bracia i siostry! Święci ojcowie mówili, tak, przyjdą takie czasy, oni was zdradzą, zorganizują ten Synod (jak widać – Wilczy Sobór – dod.), Łże-Synod, Synod szatana, antychrysta i oni zdradzą prawdę Bożą i będą was prześladować.

Myśleliśmy, że to nie teraz, ale później. Ale widzimy, bracia i siostry, kiedy biorą naszą świętość, Ojczulka Serafina z Sarowa i dają święte relikwie jezuicie-heretykowi Papieżowi Rzymskiemu! Ten grzech nie może być wybaczony! Kiedy nasi biskupi, metropolici stawiają tron (stół ofiarny) na środku cerkwi, żeby ludzie widzieli służbę w Cerkwi, a nie na ołtarzu za ścianą – to już jest herezja. Łacińska herezja. I oni niczego się nie boją.

Tak, nadszedł czas. Nadszedł czas, bracia i siostry, aby się modlić, prosić Pana Boga, żeby Pan Bóg zatrzymał ich, tę obrzydliwość. Ale Święci Ojcowie powiedzieli, że ta obrzydliwość będzie! Przyjdzie! Nie mogę teraz dokładnie przytoczyć słów, że ta obrzydliwość przyjdzie, tam, gdzie jest najświętsze miejsce – ołtarz, przed ołtarzem. Tak oni tańczyli w Moskwie (przed ołtarzem).

Czy Patriarcha nie widzi, jak oni tańczą przed ołtarzem i tańczą „kazaczoka” i śpiewają pieśni sekciarskie? Zdrajcy, odstępcy, słudzy szatana! Nie wiem, czy jest czas dla was, czy nie ma, ale proszę – niech się nawrócą i przyjdą wszyscy do Pana Boga.

Chcę, aby pozostał w waszych duszach pokój. Przecież chcę być z Bogiem i ze swoim ludem. Nie będę ukrywał niczego przed wami. Zawsze będę mówił prawdę. Kiedy nas zamknięto na Synodzie to powiedzieli: nikt nie powinien wiedzieć, co tu się dzieje. A dlaczego Cerkiew Boża nie powinna wiedzieć? Dlaczego ludzie, którzy budowali cerkwie, monastery, nie powinni znać prawdy? A po co jesteście nam potrzebni, bracia i siostry? Żebyście nas karmili, ubierali nas, budowali nam cerkwie, a my prowadzimy was do otchłani, na wieczne męki za to?!

Hańba i wstyd! Nawracajcie się Prawosławni! Opamiętajcie się! Nadszedł czas spowiedzi! I nie trzeba bać się niczego! Nie trzeba bać się niczego! Bądźcie wierni Panu Bogu, kanonom naszej Prawosławnej Cerkwi i słuchajcie Świętych Ojców, którzy wszystko napisali i powiedzieli nam, jakie czasy przyjdą i oni powiedzieli nam, co powinniśmy robić. Czytaj dalej

Categories: APOSTAZJA I POGAŃSTWO, ETYKA CERKIEWNA, HEREZJE, PRAWOSŁAWIE, STRONA GŁÓWNA | Dodaj komentarz

Car Mikołaj II i koniec historii

Żydzi zamordowali cara Mikołaja II i rosyjską rodzinę Romanowów. Ktoś mógłby nazwać to okrucieństwo przeprowadzone przez Żydów „śmiercią rodziny”, to jest koniec rdzenia społeczeństwa, z którego wypływają wzajemna pomoc, troska i obywatelska odpowiedzialność.

a000

Jest proroctwo świętego Pawła, które Kościół Prawosławny interpretuje jako otwarcie drzwi na przyjście Antychrysta:

„Albowiem już działa tajemnica bezbożności. Niech tylko ten, co teraz powstrzymuje, ustąpi miejsca, wówczas ukaże się Niegodziwiec, którego Pan Jezus zgładzi tchnieniem swoich ust i wniwecz obróci [samym] objawieniem swego przyjścia.” – 2 List do Tesaloniczan 2:7-8

Jest to interpretowane przez postrzeganie Imperium Rzymskiego – kontynuowanego poprzez Bizancjum – i dalej, przez Imperium Rosyjskie – jako te, które straci swoją władzę na rzecz sił Antychrysta, którego Żydzi są głównymi agentami.

„Wielu bowiem pojawiło się na świecie zwodzicieli, którzy nie uznają,  że Jezus Chrystus przyszedł w ciele ludzkim.  Taki jest zwodzicielem i Antychrystem.” – 2 List Jana 1:7

Rozumie się przez to to, że Żydzi uczynili siebie ślepymi na oczywiste wcielenie Syna Bożego, krzyżując Go, wkroczyli w świat propagując zwiedzenie, które mówi o tym, że społeczeństwo jest lepsze z deptaniem naprawczej Ewangelii.

To właśnie z powodu tego żydowskiego zagrożenia cesarze bizantyjscy wdrożyli w życie prawa, które zabraniały Żydom piastowania urzędów cywilnych oraz ograniczały ich wpływ finansowy.

Żałośnie, Napoleon w poszukiwaniu żydowskiego finansowania na jego kampanie wojskowe, przyznał swobody obywatelskie Żydom, co skończyło się tym, że większość Europy jego śladem, a potem cały kontynent, uległ rozkładowi.

Chrześcijaństwo ostatnim tchem trafiło wraz z wysiłkami kolonizacyjnymi do Ameryki.

Ojcowie Założyciele byli w większości chrześcijanami. Nawet jeśli kilku było masonami lub deistami, to byli przywiązani do chrześcijańskiego światopoglądu i klasycznego, chrześcijańskiego wychowania. (Oczywiście z 56 osób, które podpisało deklarację niepodległości, tylko 9 było masonami).

„Rodzina” pozostała fundamentem społeczeństwa.

Wszystko zmieniło się w 1918 roku, kiedy przez żydowskie finansowanie rewolucji bolszewickiej, nastąpiła śmierć „rodziny”.

Na wiosnę 1918 roku car Mikołaj II, jego żona i dzieci, zostali wywiezieni do Jekaterynburga na Uralu, gdzie Żyd Jakow Jurowski, szef miejscowej Czeki, otrzymał polecenie uwięzienia i zabicia rodziny carskiej.

Tuż przed północą 17 lipca 1918 roku, Jurowski zabrał rodzinę carską do piwnicy. Powiedziano im, że będą pozować do grupowego zdjęcia. Ale tam czekali na nich żydowscy mordercy, Jurowski, Nikulin, Jermakow i Waganow.

Wtedy Jurowski wyciągnął swój pistolet, wycelował prosto w głowę cara i odpalił. Zmarł on natychmiast. Następnie, zastrzelił carycę Aleksandrę, w momencie gdy robiła znak krzyża. Potem zostały zastrzelone Olga, Tatiana, Maria i Anastazja.

Cichy pokój rozbrzmiał jękiem. Aleksiej, dziedzic Carstwa Rosji, był wciąż żywy. Żyd Jurowski podszedł i oddał dwa strzały w ucho chłopca. Jego krew i całej rodziny jest na rękach tych, którzy identyfikują się jako „Żydzi”.

Śmierć chrześcijańskiej rodziny została dokonana przez Żydów i koniec historii został zapoczątkowany.

III wojna światowa nadciąga szybko. Gdy żydostwo osiąga globalną władzę, historia osiąga swój ostatni rozdział.

a10

Źródło: http://www.realjewnews.com/?p=1156

Za: https://radtrap.wordpress.com/2016/10/11/car-mikolaj-ii-i-koniec-historii/

Data publikacji: 11.10.2016

Tłumaczenie asd.

Categories: APOSTAZJA I POGAŃSTWO, ETYKA CERKIEWNA, PRAWOSŁAWIE, STRONA GŁÓWNA | Dodaj komentarz

NIE UCZESTNICZCIE W DZIEŁACH CIEMNOŚCI (fragment z audycji „Głos prawdziwego Prawosławia”)

Джуна и Кирилл

Dwie wschodzące gwiazdy – przyszły Patriarcha Cyryl i Dżuna Dawitaszwili

PROTOJEREJ SIERGIJ KONDAKOW: Św. Apostoł Jan Ewangelista w swoim Objawieniu piętnuje sługi demoniczne: „Błogosławieni, którzy przestrzegają Przykazań Jego (Bożych), aby władza nad drzewem życia do nich należała i aby bramami wchodzili do miasta. A na zewnątrz są psy i czarownicy i rozpustnicy, mordercy, bałwochwalcy” (Obj. 22: 14-15). Tymi groźnymi słowami Apostoł Miłości piętnuje również nasze społeczeństwo, pogrążone w pseudo-duchowości i w pseudo-religijności.

 

Rosyjskie media doniosły o śmierci bioenergoterapeutki, artystki, poetki Dżuny Dawitaszwili (ur.22.6.1949; zm.8.6.2015 r. – dod. A.L.). Zmarła gwiazda okultyzmu numer jeden ZSRR. Tak, właśnie nie Rosji, a Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich!

 

Pamiętam doskonale, jak na początku lat 1980-tych o Dżunie szeptała niemal cała Moskwa. W tym samym czasie mój wujek Władimir Wiszniewskij, belgijski korespondent w Moskwie, wziął mnie na wizytę do wielkiego sowieckiego funkcjonariusza. I oto, siedząc w swojej luksusowej rezydencji przy dużym stole, ten odpowiedzialny towarzysz opowiadał nam o tajemniczej uzdrowicielce z Gruzji, która została przywieziona do leczenia samego Breżniewa. Zauważył on ponadto, że Dżunę polecała sama „jasnowidząca” Wanga, inna gwiazda okultystyczna krajów socjalistycznych. Niesłychane! Sekretarz Generalny, wódz całej postępowej ludzkości wraz z jego najbliższymi współpracownikami korzysta z usług czarownicy.

 

Джуна и Ельцин

Prezydent Rosji Jelcyn i Dżuna

Czytaj dalej

Categories: APOSTAZJA I POGAŃSTWO, ETYKA CERKIEWNA, HEREZJE, PRAWOSŁAWIE, STRONA GŁÓWNA | Dodaj komentarz

ARCHIWUM: Arcybiskup Lazar i jego Synod o „anty-chrześcijańskim charakterze obecnego reżimu Federacji Rosyjskiej”

 

 

Abp Odeski i Tambowski Lazar (Żurbienko)

 

Z Okólnego Orędzia Synodu Biskupów RPPC – Rosyjskiej Prawdziwie – Prawosławnej Cerkwi (ros.- Русской ИстинноПравославной Церкви, w skrócie РИПЦ) pod przewodnictwem Jego Eminencji Arcybiskupa Odeskiego i Tambowskiego Lazara (Żurbienko) z dnia 28 maja / 10 czerwca 2004 r.:

 

Łączenie Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej Za Granicą z Moskiewskim Patriarchatem odbywa się za pod przywództwem politycznym Federacji Rosyjskiej i służb specjalnych i jest wynikiem utraty przez Synod Nowego Jorku cerkiewnej wolności. Ten neosergiański* (ros.- неосергианский) akt podporządkowuje Cerkiew siłom anty-chrześcijańskim i jest cerkiewnym przestępstwem, analogicznym do działalności metropolity Sergiusza, a nawet jeszcze bardziej poważnym, ponieważ został popełniony dobrowolnie, a nie pod przymusem. Do neosergiańskiego Synodu metropolity Ławra w pełni mają zastosowanie słowa Świętego Męczennika Pachomiusa z Czernihowa, powiedziane przez niego o metropolicie Sergiuszu i jego Synodzie: „Metropolita Sergiusz jest kompletnym niewolnikiem, posłusznym narzędziem w rękach znanych nam instytucji sowieckich … i zupełnie stracił swój moralno-cerkiewny autorytet … Jednym słowem, takiego poniżenia i oplucia Święta Cerkiew jeszcze nie przezywała”.

 

*/

Neosergianizm, a wcześniej Sergianizm – (ros.- Сергиа́нство) termin używany w literaturze cerkiewno-historycznej i politycznej głównie przez Rosyjską Cerkiew Prawosławną Za Granicą przed jej przyłączeniem do Patriarchatu Moskiewskiego w 2007 roku i ma w ocenie wyraźnie negatywną konotację. Pod pojęciem sergianizmu rozumie się politykę bezwarunkowej lojalności wobec władzy sowieckiej w ZSRR, początek której zwykle łączy się z tzw. Deklaracją metropolity Sergiusza Stragorodskiego (ros.- Страгородским (1925-1944), której idee stanowiły podstawę stosunków Patriarchatu Moskiewskiego z władzą radziecką.[A.L.]

 

Zjednoczenie RPPC z MP jest przeprowadzane na zlecenie światowej „zakulisy”, jako niezbędny element w realizacji planu światowej antychrystowej globalizacji. To zjednoczenie wzmacnia post-sowiecki reżimu Federacji Rosyjskiej, daje mu błogosławieństwo Cerkwi. Reżim, który dokonuje dechrystianizacji narodu rosyjskiego, kampanię jego moralnego zepsucia, a także popiera jego fizyczne wymieranie, przez Synod RPPC – Ł* został ogłoszony jako chrześcijański i prawosławny. Oto zaledwie kilka faktów, potwierdzających anty-chrześcijański charakter obecnego reżimu Federacji Rosyjskiej: „W społeczeństwie rosyjskim występują katastrofalne zjawiska, których przyczyny są ukryte w duchowej niepomyślności. Na podstawie danych statystycznych ze źródeł rosyjskich i zagranicznych, co minutę w Rosji jest zabijana jedna osoba, a co 10 minut popełnia się jedno lub dwa samobójstwa. Liczba bezdomnych dzieci w Rosji niemal odpowiada poziomowi po wojnie. Jednym z najbardziej palących problemów naszego społeczeństwa stała się masowa narkotyzacja ludności. 30% młodych ludzi używa narkotyków. Średnio praktycznie każda Rosjanka wykonuje od 2 do 4 aborcji rocznie. Śmiertelność jest o 70% wyższa niż wskaźnik urodzeń – za 15 lat populacja Rosji zmniejszy się o 22 miliony. Jest to więcej, niż straciliśmy podczas Drugiej Wojny Światowej. Dzisiaj możemy powiedzieć na pewno, że Rosja umiera nie tylko duchowo, ale również fizycznie” (I. A. Kunicyn, członek Historycznej i Prawnej Komisji Patriarchatu Moskiewskiego przy Dumie Państwowej Federacji Rosyjskiej, Независимая газета (pol.-Gazeta Niezależna), 2 czerwca 2004 r. Tak więc, następuje świadomy współudział RPPC-Ł w fałszerstwie odrodzenia Rosji i Cerkwi Rosyjskiej. Synod Nowego Jorku błogosławiąc taki reżim i ogłaszając go za „przyczyniającego się do duchowego odrodzenia Rosji” popełnił ciężkie przestępstwo przeciwko chrześcijańskiemu sumieniu.

 

*/

RPPC-Ł (ros.- РПЦЗ). Litera Ł dodawana jest dla informacji, że metropolitą był w tym czasie митрополи́т Лавр (Шкурла, (1928 – 2008), Laurus Shkurla, Szkurla; ang. Metropolitan Laurus; zmarł 16.3.2008r.). Był metropolitą Wschodniej Ameryki i Nowego Jorku, pierwszym hierarchą Rosyjskiej Prawosławnej Cerkwi Za Granicą.[A.L.]

 

+ Arcybiskup Lazar (ЛАЗАРЬ)

Odeski i Tambowski

Przewodniczący Synodu Biskupów Rosyjskiej Prawdziwie – Prawosławnej Cerkwi

 

+ Arcybiskup BENJAMIN (ВЕНИАМИН)

Czarnomorski i Kubański

 

+ Biskup Dionizy (ДИОНИСИЙ)

Nowogrodzki i Twerski

 

+ Biskup Ireneusz (ИРИНЕЙ)

Wiernieński i Siemireczeński

 

+ Beskup Hermogenes (ГЕРМОГЕН)

Czernihowski i Gomelski

 

+ Biskup Tichon (ТИХОН)

Omski i Syberyjski

 

28 maja / 10 czerwca 2004 r.

Czcigodnego (prepodobnego) Nikity Wyznawcy

 

Oryginał: http://catacomb.org.ua/modules.php?name=Pages&go=print_page&pid=530

 

 

 

Źródło:

 

АРХИВ: Архиепископ Лазарь и его Синод об «антихристианской сущности нынешнего режима РФ»

http://catacomb.org.ua/modules.php?name=Pages&go=page&pid=2069

 

 

Tłumaczył Andrzej Leszczyński

26.10.2016 r.

Categories: APOSTAZJA I POGAŃSTWO, ETYKA CERKIEWNA, HEREZJE, PRAWOSŁAWIE, STRONA GŁÓWNA | Dodaj komentarz

Stwórz darmową stronę albo bloga na WordPress.com.