STRONA GŁÓWNA

OKRUTNE DNI PRZEŻYWA WSPÓŁCZESNA LUDZKOŚĆ…

sovremennost-660x330

Umysł, który nie rozprasza się na rzeczach zewnętrznych i nie rozpływa się przez uczucia po  świecie,- koncentruje się na samym sobie, a poprzez siebie wznosi się do myśli o Bogu.

Z nauk św. Ioanna Złatousta (pol. – Jana Złotoustego / Chrysostoma)

 

Okrutne dni przeżywa współczesna ludzkość. W atmosferze niebywałego rozkwitu techniki –  życie duchowe ludzkości zamiera. Miejsce braterskiej miłości wypełnia jadowita złość.  Wszyscy żyją dla siebie.

 

Nigdy ludzkie życie nie było tak tanie, jak teraz. Ile przestępstw przeciwko moralności popełnia się każdego dnia. Rozchwiane są prawie wszystkie fundamenty życia osobistego i społecznego.

 

Pragnienie łatwego pieniądza i zmysłowych przyjemności – oto, czym żyje współczesny człowiek.

 

Ale nie wszyscy zadowalają się szeroką drogą duchowej rozpusty. Wielu zaczyna odczuwać uczucie wewnętrznej pustki i niezadowolenia. Zaczynają szukać prawdziwego sensu życia.

 

Wyjałowiona dusza szuka Boga. Podąża za świetlaną szatą Chrystusa.

 

Ale poznanie Boga nie jest wynikiem wysiłków rozsądku. Rozpala się ono od niebiańskiego ognia w naszych sercach. Najlepszym lekarstwem dla chorej duszy jest odosobnienie, samotność. Ta samotność, którą święci ojcowie nazywali „samo-dyscypliną, skupieniem się” (ros. – “самособранностью”).

 

Konieczne jest, przynajmniej na chwilę, zrezygnowanie z życiowej bieganiny. Stanąć poza nią. Opuścić się w głębię własnego ducha. Konieczne jest osiągnięcie tego, żeby w duszy było cicho. Żeby to, co „zewnętrzne” i „światowe” nie przeszkadzało pomyśleć o sobie. W modlitwie, w cichej, pogłębionej rozmowie z budzącym się sumieniem, jak błyskawica pojawi się prawda religijna.

 

Poryw modlitewny oczyści duszę.

Uwolni ją od wszystkiego, co grzeszne i cielesne. Umocni ją.

 

W takich chwilach czynu samooczyszczenia osoba wzrasta do możliwości duchowego obcowania z Chrystusem.

To jest droga naszego zbawienia, wskazana nam przez wielkich ascetów chrześcijańskiego ducha.

 

W naszych czasach trudno jest w pełni zrealizować nakazy ascezy. Ale rozpoczęcie walki z wewnętrznymi namiętnościami i słabościami jest w naszej mocy.

 

Do tego nawołuje nas ciche bicie dzwonów podziemnego Kitieża (ros. Ки́тежa – legendarnego miasta położonego nad wodami jeziora Swietłojar w rejonie woskriesieńskim obwodu niżnonowogrodzkiego w środkowej Rosji – od A.L.).

 

To bicie dzwonów niesie się wśród świeckiego hałasu i blasku. Woła zmęczone dusze na łono źródła życia i pokoju.

 

gorod

„Staroruskie miasto” Wasniecow Apolinarij Michajłowicz

Pismo “Родная старина” („Kochane stare dzieje”) nr 4. Ryga, 1928 r., str.2

“Старорусский город” Васнецов Аполлинарий Михайлович

Źródło:

Жестокие дни переживает современное человечество…

http://starove.ru/anons/zhestokie-dni-perezhivaet-sovremennoe-chelovechestvo/

27/02/2018

 

Reklamy
Categories: ETYKA CERKIEWNA, POUCZENIA ŚWIĘTYCH OJCÓW, PRAWOSŁAWIE, STRONA GŁÓWNA | Dodaj komentarz

PRAWDZIWE PRAWOSŁAWIE

1378538_216819941775456_1387107234_n

Prawosławie – oznacza właściwe wielbienie, wychwalanie Pana Boga. Pierwszy przykład prawdziwego Prawosławia został przedstawiony przez samego Pana Jezusa Chrystusa, kiedy idąc na Krzyż modlił się do Ojca: „Ojcze! Nadeszła godzina. Otocz Swego Syna chwałą, aby Syn Ciebie nią otoczył” (J, 17,1). Chrystus Bóg, wszechmogący, bezgrzeszny, dobrowolnie idzie na cierpienia Krzyża, jako na chwałę Ojca i Swoją własną. Oto przykład prawdziwego Prawosławia. Ten przykład prawdziwego Prawosławia pokazali męczennicy za Chrystusa, którzy również dobrowolnie szli na męki, naśladując Chrystusa. Najwyższy Apostoł Piotr również uczy prawdziwego Prawosławia: „Ponieważ to podoba się (Bogu), jeśli ktoś myśląc o Bogu, znosi smutki, cierpiąc niesprawiedliwie … Do tego bowiem jesteście powołani; ponieważ i Chrystus także cierpiał za nas i pozostawił nam przykład, abyśmy szli za Nim Jego śladami” (1 P 2: 19-23). To jest droga do prawdziwego Prawosławia. Ale sam człowiek, zgodnie ze swoją ludzką naturą, począwszy od grzechu Adama, nie może wejść na tę drogę, ponieważ działa w nim strach przed śmiercią, pochodzący od diabła. I jak Sam Bóg Jezus Chrystus poszedł na cierpienia na Krzyżu, tak samo On prowadzi i człowieka na tej drodze, jeśli człowiek wykonuje główne zadanie Chrześcijaństwa: „Przez wiarę niech Chrystus zamieszka w sercach waszych” (Ef, 3,17). Adam utracił więź z Bogiem – Duchem Świętym, a podczas Chrztu, w Sakramencie Namaszczenia ta utrata jest przywracana, kiedy kapłan namaszcza Olejem Świętym (pol. – Krzyżmem) ze słowami:  „Weźmijcie pieczęć daru Ducha Świętego”. I Jan Ewangelista potwierdza to: „Namaszczenie, które otrzymaliście od Niego, przebywa w was… to namaszczenie uczy was wszystkiego…   tego, czego was nauczyło, trwajcie w nim „ (1 J, 2:27). A więc Ten Bóg – Duch Święty jest Nauczycielem i Przewodnikiem na drodze do prawdziwego Prawosławia. I Jego należy słuchać, a w człowieku przez grzech Adama działa jego (ludzka) wola: kłamliwa, fałszywa, zniekształcająca prawdziwe Prawosławie, na co Sam Chrystus powiedział: „Będę musiał wiele cierpieć i będę zabity … kto chce pójść za Mną, (na niewinne cierpienia) niech się zaprze samego siebie i weźmie krzyż swój (cierpienia) i niech podąża za Mną (do Królestwa Niebieskiego)”. (Mt 16, 21-25). Oto i jest istota i treść prawdziwego Prawosławia: słuchać nie siebie samego, a swoją wolę religijną – „Chodzić do cerkwi, czynić dobrze, modlić się, pościć” i tak dalej, jak również robić to samo, pochodzące od Ducha Świętego i w żaden sposób nie słuchać siebie (swojej woli).                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                   

Większość dzisiejszych chrześcijan popełnia jeden błąd: próbują ratować się sami i, niestety, kapłani również tego uczą, ale to nie jest nowe. Jeszcze 200 lat temu, Święty Serafin Sarowski uczył Motowiłova celu Prawosławia, ponieważ już wtedy kapłani nie wiedzieli, co jest celem chrześcijańskiej wiary: „Pan Bóg objawił mi – powiedział Starzec – że w dzieciństwie swoim usilnie chcieliście wiedzieć, jaki jest cel naszego życia chrześcijańskiego i wielokrotnie pytaliście się wielu wielkich duchowych osób o to … – Ale nikt nie powiedział wam jak należy. Mówiono wam: chodź do cerkwi, módl się do Boga, czyń dobrze – taki jest dla ciebie cel chrześcijańskiego życia … Ale oni nie mówili tak, jak powinno być. I oto ja, ubogi Serafin, wyjaśnię ci teraz, na czym, faktycznie, ten cel polega”.

„Modlitwa, post, czuwanie i wszelkie inne dzieła chrześcijańskie, bez względu na to, jak by dobre one same nie były, jednak nie tylko w czynieniu ich polega cel naszego życia chrześcijańskiego, chociaż i one służą jako niezbędne środki do osiągnięcia tego celu. Prawdziwy cel naszego chrześcijańskiego życia polega na osiągnięciu, zdobyciu (ros. – для стяжания – dosłownie: dla zdobycia, ściągnięcia; zapewne chodzi tu o modlitwy o zstąpienie, zesłanie Ducha Św.) Bożego Ducha Świętego. Natomiast i post, i czuwanie, i modlitwa, i jałmużna, i wszelkie inne dobro, czynione w Imię Chrystusa, są istotnymi środkami dla pozyskania Świętego Ducha Bożego”. (Broszura – rozmowa Starca Serafina z Sarowa z N.A. Motowiłowem o celu życia chrześcijańskiego”; rozdział 3, strona 7 -8.)

Ten sam błąd popełnia dzisiejsze kapłaństwo, które tylko naucza: „Chodź do cerkwi, spowiadaj się, przystępuj do Komunii” – i to jest uważane za cel życia chrześcijańskiego. Aktywną siłą przy takim sformułowaniu zagadnienia jest sam człowiek, jego upadła natura. Natomiast w prawdziwym Prawosławiu Główną siłą czynną jest Sam Bóg, Duch Święty, Którego zdobycie (ros. –  стяжание) jest właśnie celem życia chrześcijańskiego. O tym Pan Bóg mówi w Ewangelii: „Kto nie zbiera ze mną, rozprasza  „ (Mt 12:30). „U ludzi to niemożliwe, lecz u Boga wszystko jest możliwe” (Mt 19,26). „Bo kto chce zachować swoje życie, straci je; a kto straci swoje życie z mego powodu, znajdzie je” (Mt 16, 25). Również Św. Ignacy Brianczaninow w swojej książce „O Prawosławiu” płacze: „Godnym gorzkiego płaczu jest widowisko: Chrześcijanie, nie wiedzący tego, na czym polega Chrześcijaństwo ..! Chrześcijanie! Poznajcie Chrystusa! Zrozumcie, że Go nie znacie, że Go odrzucaliście, negowaliście, uznając, że zbawienie jest możliwe bez Niego za jakieś dobre uczynki! Uznający możliwość zbawienia bez wiary w Chrystusa … popada w ciężki grzech bluźnierstwa”. W modlitwie ”Ojcze Nasz” wszyscy mówią do Pana Boga: ”Bądź wola Twoja”, a sami czynią swoją wolę, nie zdając sobie sprawy, że oszukują Boga. Jak ci, którzy zabłądzili w lesie, nie mogą wyjść bez przewodnika, ale bezwarunkowo powinni mu się podporządkować i nie mieć żadnej własnej woli, tak samo i my – nie możemy wrócić do Nieba z własnej woli, bez bezwarunkowego pogodzenia się z Wolą Bożą, ponieważ Bóg rządzi światem i nami przede wszystkim, tak że „ani włos z głowy waszej nie zginie” (Łuk. 21:18, Mt 10:30). Ale ludzie, niestety, próbują zbawić się sami: „Albowiem nie chcąc uznać, że usprawiedliwienie pochodzi od Boga i uporczywie trzymając się własnej drogi usprawiedliwienia, nie poddali się usprawiedliwieniu pochodzącemu od Boga”. (Rzym.10,2-3).                                                                                                                                           A potrzeba tylko oddać się Chrystusowi przez wiarę, że Bóg rządzi światem, ponieważ  miłość Chrystusa obejmuje zmarłych dla Chrystusa (2Kor 5,14-15), a żywych dla tego życia obejmuje szatan (Hbr 2,14-15 ), a my powinniśmy się tylko pogodzić z Jego Wolą: co będzie – to będzie, na wszystko jest dobra Wola Boża i w tym jest prostota i istota zbawienia, jak uczy tego Św. Paweł: „Obawiam się, żeby jak wąż, który chytrością swoją uwiódł Ewę, tak aby i myśli wasze nie zostały odwiedzione od prostoty w Chrystusie.” (2Kor 11,3). Właśnie tak obecnie działa diabeł w umysłach Chrześcijan, popychając ich na niemądrą samowolną zazdrość, bez Boga i na działania własnymi siłami zamiast Bożymi. W słowie antychryst – anty – znaczy zamiast, zamiast Chrystusa. Przez samowolną próbę zbawienia się ludzie sami trafiają w ręce Antychrysta i oddają mu cześć przez swą samowolę. Chcemy ostrzec ludzi przed tą niebezpieczną drogą, dlatego przypominamy podstawy Prawosławia, które sam Bóg powiedział: „Będę musiał wiele wycierpieć i będę zabity … kto chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie (Mt 16, 21-26). „Zachowujcie wszystko, co wam przykazałem. (w Ewangelii) … A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata”. (Mt 28,20).

1656251_232625180194932_199941349_n

Czytaj Ewangelię codziennie i sprawdzaj siebie, jak spełniasz Wolę Bożą, pokutuj za swoje grzechy szczerze, a będziesz zbawiony przez miłosierdzie Boga do życia wiecznego. Życie – to walka, ale walka nie o życie, ale ze złem w sobie, oddając wszystko Woli Boga, Zbawiciela i Pana naszego Jezusa Chrystusa. Chwała Mu niech będzie na wieki wieków. Amen.

Źródło:

ИСТИННОЕ ПРАВОСЛАВИЕ

http://portaitissa.org/ru/

 

Tłumaczył Andrzej Leszczyński

31.3.2018 r.

 

Categories: ETYKA CERKIEWNA, EWANGELIA, POUCZENIA ŚWIĘTYCH OJCÓW, PRAWOSŁAWIE, STRONA GŁÓWNA | Dodaj komentarz

We Francji przyjęto program przekazywania kościołów katolickich Muzułmanom

 

 grande_mosqu-e_de_paris-5

 

 

Ministerstwo Religii we Francji przyjęło czteroletni program przekazywania kościołów katolickich dla wspólnot muzułmańskich w miastach. 52 budynki kultu religijnego w różnych regionach przejdą w ręce imamów i zostaną przekształcone w meczety.

 

„Islam staje się domem rodzinnym dla coraz większej liczby Francuzów. Oprócz nich ta religia jest popularna wśród uchodźców, z których niektórzy również stają się obywatelami Francji. Liczba katolików maleje. Ludzie rozumieją archaiczność Chrześcijaństwa. Mam nadzieję, że po 50 latach problem ten zostanie rozwiązany w sposób naturalny”- powiedział Minister Spraw Religijnych, Musa Hariri.

 

Program ma się rozpocząć w maju 2018 roku, ostatni kościół zostanie przekazany muzułmanom w listopadzie 2022 roku.

 

Wcześniej agencja informacyjna „Panorama” informowała o zakazie dla francuskich mediów nazywania bojowników ISIS terrorystami.

image023

Źródło:

Во Франции приняли программу по передаче мусульманам католических храмов

3.3.2018 r.

 

Tłumaczył Andrzej Leszczyński

13.3.2018 r.

Categories: APOSTAZJA I POGAŃSTWO, STRONA GŁÓWNA | Dodaj komentarz

10 WYPOWIEDZI STARCA EFRAIMA FILOFIEJSKIEGO O DOŚWIADCZENIACH, MĘSTWIE I TCHÓRZOSTWIE

 

Z portalu: ROSYJSKI ATHOS

Prawosławny duchowy i edukacyjny portal o rosyjskim monastycyzmie na Świętej Górze Athos

27658050_710862292635371_8416225323436844920_n

 

Współczesny nam archimandryta Efraim (Moraitis) (pol. Efraim, Efrem; ros. – Ефрем Филофейский) jest ascetą, pasterzem i misjonarzem, którego prace ożywiły życie monastyczne w wielu monasterach na Górze Athos, a także przyczyniły się do powstania całej sieci monasterów w Ameryce i Kanadzie. Ojciec Efraim jest duchowym dzieckiem i uczniem Starca z Góry Athos Józefa Hesychasta (ros. – Иосифа Исихаста), który zdołał w pełni przyswoić bogate duchowe doświadczenie swojego mistrza duchowego.

Na Świętej Górze O. Efraim przez 16 lat sprawował posługę igumena monasteru Filofiej, wpływając także na odrodzenie monasterów Caracall, Costamonit, Xiropotam i monasteru św. Andrzeja Apostoła. Po kilkudziesięciu latach posługi na Świętej Górze dzięki Opatrzności Bożej opuścił on „Ogród Najświętszej Bogurodzicy” i przeniósł się do Ameryki Północnej, gdzie w stanie Arizona, na pustyni, założył monaster na cześć Świętego Antoniego Wielkiego (ros. – Антония Великого). W sumie dzięki jego pracy w Ameryce i Kanadzie do tej pory zostało założonych dziewiętnaście męskich i żeńskich monasterów.

Redakcja portalu „Rosyjski Athos” (ros. – «Русский Афон»)  wybrała dziesięć wypowiedzi Starca, w których zastanawia się on nad tym, dlaczego Pan Bóg posyła doświadczenia i jak mężnie ma znosić trudności człowiek w swoim ziemskim życiu.

 

  1. Nic się nie dzieje bez dopustu Bożego. I nawet jeśli byśmy się znaleźli u diabła lub wśród dzikich bestii – również tam jest obecny Bóg! I ani diabeł, ani dzikie bestie nie mogą uczynić nam szkody, jeśli nie otrzymają na to władzy od Boga.
  2. Kiedy przychodzi do ciebie strach, mów tak: „Kogoż mam się obawiać? Kto może uczynić mi zło, kiedy Bóg rządzi wszystkim? Nawet jeśli pójdę w środek cienia śmierci, zła się nie ulęknę, ponieważ Ty jesteś ze mną”.Równocześnie odmawiaj Modlitwę Jezusową i nie bój się niczego. Wierz niewzruszenie w prawdę wiary.
  3. Bóg nie chce, aby ci, kogo On uratuje, byli głupi, małoduszni, tchórzliwi i niedoświadczeni. Boskie dziedzictwo – jest dla dojrzałych Chrześcijan. Dlatego stawia On nas przed pokusami, aby zostało ujawnione nasze posłuszeństwo Jego Przykazaniom.
  4. Nie bądźcie tchórzliwi, nie traćcie odwagi. Czasem święta karmicielka – Łaska Boża – zostawia nas i staczamy się w lekkomyślne i niegodziwe myśli i słowa, aby się upokorzyć i nie myśleć o sobie wysoko, ale poznać swoją słabość i że bez Łaski Bożej nie możemy stworzyć żadnego dobra.
  5. Tylko nie bądźcie bojaźliwi! Tchórzliwość pochodzi od złego. On rozbraja nas i czyni nas niewolnikami. Złóżcie swoje nadzieje na Tego, Który powiedział: Nie zostawię cię i nie opuszczę cię. On nie dopuści, abyśmy wpadli w pokusę, która przewyższa nasze siły.
  6. Konieczne jest, aby męstwo w nas osiągnęło taki poziom, aby zdecydowanym głosem móc powiedzieć: „I jeśli skażą mnie na śmierć, to nie cofnę się ani na krok od wiary w Chrystusa, Który mnie powołał. Oddam swoje życie, ale nie cofnę się ani o krok.”Jeśli takie męstwo będzie wewnątrz nas, to miejmy nadzieję, że dzięki Łasce Bożej zwycięstwo będzie nasze.
  7. Nie bój się, przejdziemy przez ogień i wodę. Przez ogień – kiedy pokusy wydadzą się nam podobnymi do ognia w swoim działaniu: są to haniebne myśli, nienawiść, zazdrość i podobne namiętności. Przez wodę natomiast – kiedy przyjdą do nas myśli rozpaczy i przygnębienia, zatapiające duszę w wodach. Po doświadczeniu z ogniem i wodą, zostaniemy wprowadzeni do duchowego pokoju wyzwolenia się z niskich myśli i do beznamiętności, darowanej przez Łaskę.
  8. Nie rozpaczaj, widząc moc namiętności i demonów. U Boga nie pozostanie bezsilnym żadne słowo. Kiedy jesteśmy z Bogiem, to nie ma nic nieosiągalnego. Dlatego bądź odważny i nie upadaj na duchu. Pan Bóg będzie walczył za nas i my umilkniemy.
  9. Pamiętaj, że każdego dnia musimy podnosić krzyż, który oznacza smutki, prace, pokusy i wszelkie działania demoniczne. I który święty przebył drogę ziemską i przeszedł przez ciemne ścieżki, unikając niebezpieczeństw i smutków? A jeśli jesteśmy wezwani, aby przebyć tę samą drogę, to cóż jest w tym dziwnego?
  10. Pokusa pokazuje, jak człowiek kocha Boga!  Dzieci moje, miejcie odwagę w waszych czynach. Chrystus w sposób niewidzialny stoi i oczekuje, aby zobaczyć zwycięstwo, aby darować wam niewiędnącą koronę wiecznej chwały!

Źródło:

10 изречений старца Ефрема Филофейского о испытаниях, мужестве и трусости
http://afonit.info/biblioteka/nastavleniya-afonskikh-podvizhnikov/10-izrechenij-startsa-efrema-filofejskogo-o-ispytaniyakh-muzhestve-i-trusosti   

 

Tłumaczył Andrzej Leszczyński

9.3.2018 r.

 

 

 

Categories: ETYKA CERKIEWNA, EWANGELIA, POUCZENIA ŚWIĘTYCH OJCÓW, PRAWOSŁAWIE, STRONA GŁÓWNA | Dodaj komentarz

RODZICE STRZEŻCIE DZIECI PRZED DIABŁEM! ON JEST GOTÓW NA WSZYSTKO!

jak-sobie-radzic-z-pokusami-leon-knabit-622x424

Jeżeli jesteście chrześcijańskimi rodzicami, musicie zrozumieć przerażającą rzeczywistość, że istnieje diaboliczna kultura czekająca, by pożreć wasze dzieci żywcem i zemleć je na śmierć.
Począwszy od rozrywki, aż po tzw.edukację ta demoniczna kultura pożąda waszych dzieci i ślini się na ich widok-i nie chodzi jej o jedynie ich ciała, ale co ważniejsze-o ich dusze.Bierze się do pozyskania ich woli otępiając najpierw ich intelekt, a następnie rozpalając ich namiętności dostarczając niekończącej się uczty przemawiającej do ich żądz.
Waszą powinnością, poza zbawieniem waszych dusz, nad czym macie pełną kontrolę, jest doprowadzenie waszych dzieci bezpiecznie do nieba. Nie macie żadnej innej świętszej powinności prócz tej. I to głównie z tego jednego uczynku będziecie sądzeni przez Boga i od niego zależeć będzie wasze wieczne przeznaczenie.Święty kościoła kat. Św Jan Vianney, patron proboszczów, kiedyś zagrzmiał w przerażającym kazaniu:„Rodzice, wiedzcie , że jeśli wasze dzieci pójdą do piekła, wówczas możecie być pewni, że dołączą do was w płomieniach, w których będziecie już na nie czekać!”.
Rodzice otrzymali święty obowiązek wydania na świat przyszłych obywateli nieba. Dołączyliście do Boga w akcie stworzenia nowej osoby – w akcie wyjątkowo świętym i potężnym, że nawet najwięksi z aniołów nie mają takiej mocy. Na początku, kiedy Święta Trójca powiedziała sobie: „Uczyńmy człowieka na Nasz obraz”, wówczas częścią tego obrazu była zdolność stwarzania osób ludzkich, których przeznaczeniem miało być pogrążenie się w Trójcy Boskich Osób na wieczność.

Jednak, rodzice, macie wroga-demona-który nienawidzi waszych dzieci, chce doprowadzić do ich zatracenia i zniszczenia, tym samym gardzi wami za współpracę w ich stworzeniu i dąży do ich destrukcji. Ukształtował on kulturę dzięki współpracy swojego ludzkiego potomstwa i uczniów, aby osiągnąć ten jeden cel. Musicie uciekać od tej kultury, w jakiejkolwiek formie się ona przedstawia. Oznacza to ochronę niewinności waszych dzieci. Przede wszystkim ich intelektualnej niewinności. Mamy intelekt, byśmy mogli zbliżyć się do prawdy i w końcu wziąć ją w objęcia-gdyż Prawda to osoba, Jezus Chrystus.
Tak więc demon wyprodukował świat, w którym Prawda nie jest osobowa, a jedynie subiektywna i arbitralna. Macie zatem obowiązek trzymania swoich dzieci z dala od tych, którzy nie kochają Prawdy-nie kochają Chrystusa- niezależnie od więzi emocjonalnych czy rodzinnych. Jeśli dopuścicie, by wasze dzieci były wystawione na oddziaływanie cioci Krysi lub wujka Stefka, którzy sączą w nich truciznę i zamęt anty-prawdy, a będziecie ponosić odpowiedzialność.

Musicie pławić je w chrześcijańskiej prawdzie, dobru i pięknie od pierwszych chwil, kiedy potrafią rozpoznawać świat wokół siebie. Nie robić tego, to pozbawiać je nadprzyrodzonej rzeczywistości. Lepiej byłoby wam zagłodzić ich ciała na śmierć niż pozbawić je duchowej strawy, a tym samym Zbawienia. Macie obowiązek dbać o to , by uczestniczyły w Liturgii, która jest nabożna i autentyczna, w której wiara w rzeczywistą obecność Chrystusa jest aż nadto wyraźna, w której ich dusze będą ubogacone- nie zaś takiej, gdzie intelekt otrzymuje sprzeczne sygnały od armii modernistycznych szafarzy i protestanckich kazań, muzyki, tańców i wszelakich liturgicznych nadużyć sprzecznych z kanonami Św. Ojców, a od dawna już obecnych w nieprawosławnych kościołach.

msza-kukiec582kowa-dla-dzieci_novus-ordo-insiderclown-bergoglio

Macie obowiązek strzec ich uczuciowej czystości- nauczać je , że Bóg stworzył je i kocha je bardziej niż mamusia i tatuś. Nauczajcie swe dzieci, że nigdy nie są same. Mówcie im o ich Aniele Stróżu. I o świętych. Bóg musi być centrum waszego życia rodzinnego wraz z sakramentaliami w domu i przepełnioną pięknem prawosławną ikoną wokół. Zanurzajcie wasze dzieci w prawosławiu i nie dopuszczajcie w ich pobliże nikogo i niczego, co nie przyjmuje i nie kocha tej wiary. Są w końcu tak naprawdę dziećmi Boga. Otrzymaliście nam nimi opiekę, nic więcej. Kochajcie je oczywiście jako swoje, ale, ale wiedzcie, że należą do naszego Ojca w niebie. Są Jego cenną własnością. Jedyny sposób, w jaki możecie naprawdę kochać swoje dzieci, jest taki -ponieważ są one przede wszystkim cenną własnością Boga- że musicie je kochać tak, jak On je kocha, tzn. w całej świętości.

Rodzice musicie być święci, musicie być świętymi, musicie każdego dnia dążyć do świętości, by być czystym jak łza oknem przepuszczającym chwalebne promienie słońca do pokoju zabaw waszych dzieci. Wszyscy jesteśmy powiązani w tej świętości. Bóg jest źródłem, wy, rodzice, jesteście przedłużeniem Boga, powołując dzieci do istnienia poprzez święty akt i musicie trwać w Jego świętości i miłości. Bóg je wam powierzył, a wy musicie oddać je z powrotem Jemu i w tym będziecie z nimi na zawsze. W każdym działaniu. W każdej chwili.
Kochajcie je w świętości, tak jak Bóg je kocha. Chrońcie je przed złem we wszystkich jego pokrętnych i przebiegłych formach. Miejcie się na baczności-zawsze czuwajcie, jak ostrzega nas Św.Piotr-„diabeł, jak lew ryczący krąży szukając kogo by pożreć”.

13584790_482503908615698_6738252598624162418_o10519739_499108430229371_3474098123067748609_n

 

Szukajcie schronienia pod płaszczem naszej Przenajświętszej Bogurodzicy. Zwracajcie się z modlitwą pod Jej opiekę i powierzajcie swoje dzieci Jej opiece, a Ona wstawi się za was i za wasze dzieci w swojej modlitwie o ochronę ich przed demonami i złem. Przyjmujcie Najświętsze Ciało i Krew naszego Zbawiciela Jezusa Chrystusa wraz z waszymi dziećmi przedtem kajając się i spowiadając z grzechów, a wtedy wy i wasza rodzina będzie uczestniczyć w życiu wiecznym w Królestwie Chrystusa nie z tego świata, dla którego wszyscy zostaliśmy stworzeni na wieczność.

 

Materiał powyższy pochodzi z internetu.

WIELKI POST 2018 (NIEDZIELA ŚW.GRZEGORZA PALAMASA)

 

WYPOWIEDŹ SZATANA NA TEMAT LUDZKOŚCI:

Categories: APOSTAZJA I POGAŃSTWO, ETYKA CERKIEWNA, STRONA GŁÓWNA | Dodaj komentarz

KIM JEST I GDZIE JEST WRÓG CZŁOWIEKA?

jak-sobie-radzic-z-pokusami-leon-knabit-622x424

Kiedy człowiek chce rzucić palenie, ale nie może, kto go zmusza? Kiedy narkoman chce rzucić narkotyki, ale nie może, kto go zmusza? Kiedy pijak chce przestać pić, ale nie może, kto go zmusza? Kiedy chory na cukrzyce nie chce jeść słodkiego, ale nie może, kto go zmusza? I tak dalej, i tak dalej, we wszystkich chorobach i szkodliwych nawykach człowiek  jest bezsilny przed tymi namiętnościami. Namiętności te są znane wszystkim, wszyscy  cierpią z powodu czegoś, cierpią z powodu przywiązania do nawyków, szkodliwych dla ich zdrowia. Z jednej strony, ludzie robią, co chcą, a w tym przypadku chcą zostawić to, co szkodzi ich zdrowiu, ale nie mogą, o czym to mówi? O tym, że jest jakaś siła  wewnątrz człowieka, która jest silniejsza od niego, która ma władzę nad nim i czyni dla człowieka tylko zło. Imię tej siły – to zły duch diabła – szatana i wymienione fakty przekonują o realności jego istnienia wewnątrz człowieka, niewidzialnie, ale władczo.

O tym wyraźnie mówi Apostoł Paweł: „Wiemy przecież, że Prawo jest duchowe. A ja jestem cielesny, zaprzedany w niewolę grzechu. Nie rozumiem bowiem tego, co czynię, bo nie czynię tego, co chcę, ale to, czego nienawidzę – to właśnie czynię”. (Rz 7: 14-15). Jeśli Pierwszy wśród Apostołów Chrystusa mówi, że został zaprzedany w niewolę grzechu według ciała, to co mamy robić my, zwykli chrześcijanie? Robić to, czego ten sam Apostoł dalej naucza: „Jestem bowiem świadom, że we mnie, to jest w moim ciele, nie mieszka dobro; bo łatwo przychodzi mi chcieć tego, co dobre, ale wykonać – nie. Nie czynię bowiem dobra, którego chcę, ale czynię to zło, którego nie chcę. Jeżeli zaś czynię to, czego nie chcę, już nie ja to czynię, ale grzech, który we mnie mieszka” (Rz 7: 19-20).

Zło nie jest w tym, co robisz, bo jesteś zakładnikiem zła, a zło jest w przywiązaniu do tego zła, w jego pragnieniu, a jeśli nie chcesz tego zła, czy raczej nienawidzisz zła w sobie, to jesteś już niewinny w tym złu, ponieważ człowiek od Boga ma swobodę wyboru i gdy człowiek zdecydowanie, wytrwale i nieustannie odrzuca, wyrzeka się tego złego nawyku, wówczas Bóg z Łaski Swojej pomaga człowiekowi  zostawić (pokonać) zło. Jak powiedział o tym Chrystus: „Królestwo Niebieskie doznaje gwałtu i ludzie gwałtowni zdobywają je” (Mt 11,12). Trzeba nie wierzyć swemu umysłowi, uczuciom i pragnieniom – tego wymaga nasz Pan Jezus Chrystus: „Kto chce pójść za mną, (do Raju), niech się zaprze samego siebie”, tj. nie ufać sobie. (Mt 16,16). Tj. wyrzeknij się zła w sobie, jak naucza Apostoł Paweł. (Rz 7: 14-25). Zostaliśmy sprzedani grzechowi w Adamie. Adam został stworzony na podobieństwo Boga, był czysty i bezgrzeszny. (Rdz 1: 26-27). Ale diabeł zwiódł pierwszych ludzi (Rdz 3,1-6) i Adam ze swojej woli zrzekł się czystego umysłu i czystych zmysłów i diabeł wszedł w niego z tymi uczuciami, z którymi się rodzimy, a one rządzą nami jako coś naturalnego dla naszego tymczasowego ciała, ale nienaturalnego dla naszej wiecznej duszy, ponieważ „Ciało chce czegoś przeciwnego niż duch, a duch przeciwnego niż ciało.” (Gal.5,17).

Opisaliśmy podstępne zło diabła dla naszego zdrowia, ale jest jeszcze bardziej podstępne zło w sprawach wiary, kiedy ludzie zgodnie z jego podpowiedziami starają się modlić, co w chrześcijaństwie nazywa się zwiedzeniem, duchowym demonicznym oszustwem (ros. прелесть), którego Bóg nie akceptuje (Rz 10: 2-3). I tylko żywe zwrócenie się do Boga może ocalić człowieka, pod warunkiem, że nie wierzymy swemu umysłowi i uczuciom. Ale jest to subtelna i okrutna walka z samym sobą, przy całkowitym zaufaniu Bogu. Pomóż wszystkim, Panie. Chwała Bogu za wszystko, na wszystko jest Jego Święta Wola.

Sługa Boży Borys

Źródło:

КТО И ГДЕ ВРАГ ЧЕЛОВЕКА?

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=529168070788605&id=100010862498345

27.12.2017 r.

26060380_532512743787471_3315310610587276834_o

 

Tłumaczył Andrzej Leszczyński

16.2.2018 r.

Categories: ETYKA CERKIEWNA, POUCZENIA ŚWIĘTYCH OJCÓW, PRAWOSŁAWIE, STRONA GŁÓWNA | Dodaj komentarz

PRZYCZYNA NASZYCH CHORÓB

Zwykle przyjmuje się, że przyczyną chorób są mikroby, wirusy, którymi wypełniona jest cała atmosfera ziemi. Mikroby są wszędzie, ale chorują nie wszyscy. Na to pytanie odpowiada Ewangelia. Na świecie istnieją dwie praprzyczyny wszystkich wydarzeń: Bóg i diabeł, i filozofia nazywa to prawem jedności i walki między dwoma przeciwieństwami. Diabeł tylko usprawiedliwia siebie, ale Bóg – Jezus Chrystus potępił samego siebie, godząc się z całą nieprawdą, ukarał siebie za nasze grzechy, wziął je na siebie i pozostawił nam ten przykład: „Ponieważ gdybyśmy sami osądzali siebie, to nie bylibyśmy sądzeni. Lecz gdy jesteśmy sądzeni przez Pana, to otrzymujemy upomnienie, abyśmy nie byli potępieni ze światem… Dlatego wielu wśród was jest słabych i chorych, a wielu też umiera”. (1Kor.11,30-32).

ispowiedz11

To jest prawdziwa przyczyna wszystkich chorób ludzi, a najprostszym lekarstwem – jest pokuta, żal za grzechy i Woda Święta z prawej dłoni nad łóżkiem lub nad odzieżą, aby nie wylać świętej rzeczy pod nogi, i pokropić osobno cztery razy: 1. W imię Ojca 2. i Syna 3. i Ducha Świętego. 4. Amen. Ale woda sama nie leczy, lecz wiara w Boga.

 

A oto przykład: pewien mistrz – stroiciel pianin opowiadał, jak nastroił pianino u pewnej wdowy, a także „nastroił” i wdowę. Powiedziałem mu, że trzeba natychmiast żałować za ten grzech rozpusty. Dzień później dzwoni do mnie i prosi płacząc, aby się modlić za jego trzyletnie dziecko, które ma temperaturę ponad 40 stopni. Jak tylko zacząłem się modlić, od Boga zostało mi powiedziane, że on nie żałował za swój grzech rozpusty, za co cierpi jego dziecko zgodnie z Prawem Biblii: „Ponieważ Ja, Pan, twój Bóg, jestem Bogiem zazdrosnym, który karze dzieci za grzechy ojców do trzeciego i czwartego pokolenia” (Wj 20,5). Powiedziałem mu, aby ukląkł przed krzyżem i modlił się do rana 50-tym Psalmem. To jest Psalm, którym Dawid Psalmista modlił się za swój grzech rozpusty. Następnego dnia o 8 rano dzwonię do tego człowieka i pytam: „Co z dzieckiem?” – a on się tylko śmieje. Pytam: „Co się śmiejesz, powiedz co z dzieckiem?” A on odpowiada: „Nie rozumiesz? Nie ma żadnej temperatury”. Oto dobry przykład choroby za grzech i uzdrowienia po okazaniu skruchy.

 

I jeszcze jeden przykład: członkowie jednej rodziny zbierali się razem jeden raz w roku i pewnego razu zauważyli, że wszyscy oni są nieszczęśliwi, każdy na swój sposób. Zwrócili się do pewnego wizjonera i zapytali, za co oni wszyscy cierpią. Odpowiedział im: „Wasz przodek wziął od swego sąsiada aparat do pędzenia bimbru, nie oddał go i zabił sąsiada. Za to cierpi cały wasz ród – jego potomkowie”. Wszyscy razem wyrazili skruchę przed Bogiem i zgodnie z prawem Cerkwi Bóg zdjął karę z ich rodu i życie ich uległo poprawie. Takich przykładów w Prawosławiu jest bardzo dużo. Atmosfera jest pełna mikrobów, ale chorują grzesznicy, a leczy pokuta i wiara w Boga. Chwała Bogu za wszystko, na wszystko jest Jego Święta Wola. Amen.

15895115_366599960378751_1593301890070172668_n

Sługa Boży Borys

 

Źródło:

ПРИЧИНА НАШИХ БОЛЕЗНЕЙ

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=546999925672086&id=100010862498345

 

Tłumaczył Andrzej Leszczyński

8.2.2018 r.

Categories: Bez kategorii, ETYKA CERKIEWNA, POUCZENIA ŚWIĘTYCH OJCÓW, PRAWOSŁAWIE, STRONA GŁÓWNA | 2 Komentarze

NASZE TYMCZASOWE CHOROBY UWALNIAJĄ NAS OD WIECZNYCH MĘCZARNI PIEKIELNYCH

26060380_532512743787471_3315310610587276834_o

Dzisiejsze rozumienie chrześcijaństwa wywrócone jest do góry nogami i jest antychrześcijańskie. My – dzieci Adama w naszym Ojcu Adamie, wyrzekliśmy się Boga i wiecznego błogosławionego Królestwa Niebieskiego i dla nas, obecnie żyjących na ziemi, zostało utracone całe niebiańskie duchowe rozumienie życia, a nabyte ziemskie cielesne rozumienie czasowe. Życie dla ciała stało się normą i nikt nie myśli o przyszłej śmierci, o Sądzie Bożym i wiecznych mękach w piekle. (Hbr 9:27). Dzisiejsze rozumienie Boga, Jego świętych i Cerkwi/Kościoła, jest odnoszone tylko do służenia ziemskim potrzebom człowieka, o których Ewangelia uczy, że takie rozumienie wiary przynosi tylko cierpienie, (1Kor.15,19), ponieważ osoby takiej wiary wyrzekają się Boga Chrystusa, Jego ofiary na Krzyżu i życia wiecznego w Królestwie Niebieskim i nic nie prowadzi ludzi do zdrowego rozsądku. Ludzie, uparcie walcząc z Bogiem, idą do piekła. Zasada Chrześcijaństwa jest prosta: Adam umarł dla Nieba i przez śmierć przyszedł na ziemię, a Chrystus uczynił odwrotny krok – umarł dla ziemi, wrócił  do Nieba i zaprasza nas ze sobą do życia wiecznego, tak jak śpiewamy w czasie Wielkanocy: „Chrystus zmartwychwstał z martwych, śmiercią swoją śmierć podeptał i nam, będącym w grobach, życie wieczne darował”. (Prawosławni w Wielką Noc Paschalną podczas Liturgii Zmartwychwstania Pańskiego śpiewają paschalny troparion : Chrystus powstał z martwych, Swoją Śmiercią śmierć podeptał i będącym w grobach życie wieczne darował” – według Akatystu ku czci Zmartwychwstania Pańskiego – A.L.).

Świątynie na Wielkanoc są zatłoczone, wszyscy śpiewają i to bardzo głośno, ale za Chrystusem nikt nie podąża. Wszechmogący Chrystus, bezgrzeszny Bóg, pierwsze, co powiedział o sobie: „Muszę wiele wycierpieć i będę zabity” (Mt 16, 21). Tak było na początku chrześcijaństwa, wierzący sami, nawet dzieci, szli na męki, naśladując Chrystusa, za Chrystusa i życie wieczne, a dzisiejsi grzesznicy, zwani Chrześcijanami, wymagają, aby Bóg służył ich ziemskim problemom, które są od diabła. (Łk 4: 1-6). Czyli wymagają, aby Chrystus podporządkował się diabłu. Jeżeli Wszechmogący, Bezgrzeszny Bóg musi wiele wycierpieć z powodu naszych grzechów, dla naszego życia wiecznego, to czy my, grzeszni, nie powinniśmy cierpieć dla własnego wiecznego Królestwa Niebieskiego? Oto w tym celu dla naszego zbawienia, Bóg dopuszcza nam tymczasowe choroby, abyśmy nie cierpieli wiecznie w piekle. W takim planie choroby – są miłością i miłosierdziem od Boga, jak uczy Ap. Paweł: „Skoro tylko z Nim cierpimy, to po to, by wspólnie mieć udział w chwale”. „Uważam bowiem, że obecne chwilowe cierpienia są nic nie warte w porównaniu z tą chwałą, która zostanie w nas objawiona (w Raju)”. (Rz 8: 17-18). Tak myśleli i tak postępowali pierwsi  Chrześcijanie i najzwyklejsi prości ludzie rozumieli sens życia i mówili: „Z dwóch nieszczęść wybiera się mniejsze: albo tymczasowe nieszczęście na ziemi albo wieczne w piekle.” Choroby – to zastępstwo piekła i Święci Ojcowie, będąc zdrowymi, płakali do Boga: „Panie, dlaczego nie karzesz za moje grzechy teraz?” A gdy otrzymywali choroby, to radowali się: „Bóg nawiedził mnie, mam chorobę.” Święty głupiec dla Chrystusa błogosławiony Wasilij (pol. – Bazyli) od ośmiu do 88 lat chodził nago. Zimą, przy temperaturze – 30 stopni Celsjusza, gdy darowano mu futra, on odmawiał mówiąc: „Zima jest zła, ale raj słodki, pocierpię”. Podobnie też postępowali i męczennicy, kiedy oferowano im łaski królewskie i wszystkie dobra ziemi. A dzisiejsi, tylko nazywający siebie Chrześcijanami, za kawałek chleba, gotowi są wyrzec się Chrystusa, swego życia wiecznego i pójść do piekła. W ten właśnie sposób będzie postępował Antychryst, kiedy przed człowiekiem położą Krzyż i kawałek chleba do wyboru. Ludzie już teraz wybierają chleb Antychrysta, ale to prywatna sprawa wszystkich.

Jeden wierzący człowiek przez długi czas leżał sparaliżowany i modlił się do Boga o pomoc i Bóg posłał Anioła, który powiedział: „Aby oczyścić swoje grzechy, powinieneś leżeć jeszcze 2 lata”. Chory się przeraził i zapytał: „A czy nie można tych dwóch lat zastąpić czymś innym?” Anioł powiedział: „Można zamienić na 3 godziny w piekle.” Chory się zgodził i Anioł umieścił go w piekle. Ciemność, jęki, ogień, robaki, demony, wyrzuty sumienia, smród powietrza itp. otoczyły człowieka. Przez przypominanie grzechów całego swego życia, stracił rachubę czasu, myśląc, że już minęły nie tylko godziny, ale i lata, stulecia i nastała wieczność, że Anioł zapomniał o nim. Nagle pojawił się jasny anioł i powiedział: „No, i jak się tu czujesz?” Chory odpowiedział: „Nie oczekiwałem, że Aniołowie mogą oszukiwać.” „O co chodzi?” – zapytał Anioł. „Obiecałeś, że przyjdziesz za 3 godziny, a minęły już tysiące lat”. Na to Anioł powiedział: „Minęła tylko 1 godzina, zostały jeszcze 2.” Cierpiętnik wyciągnął ręce i modlił się: „Zgadzam się cierpieć za grzechy na ziemi aż do śmierci, a jeśli trzeba, to i do Powtórnego Przyjścia Pana, tylko żeby już nie znosić cierpień w piekle”. ”Pan przebacza ci twoje niezadowolenie, ale powinieneś teraz wiedzieć z własnego doświadczenia, jakie straszne wieczne męki czekają na wszystkich grzeszników” – powiedział Anioł. Najmniejsza męka w piekle nie może nawet się porównać z największą męką na ziemi. Na Ziemi mamy światło, czyste powietrze, Bożą pomoc, pociechę od ludzi. W piekle nie ma nic z tego, tylko smród, ogień i wyrzuty sumienia. Przed każdym jest piekło i raj, wybieraj co chcesz. Kto prawidłowo rozumie, że choroba – to miłosierdzie od Boga i za to dziękuje Bogu, ten otrzymuje koronę męczennika. Oto modlitwa w chorobie: „Chwała Tobie, Panie, za wszystkie boleści dopuszczane na mnie za moje grzechy, aby nie cierpieć wiecznie w piekle, ale czasowo na ziemi. Panie, jesteś moim Stworzycielem, moim Dobroczyńcą, moim Zbawicielem, jesteś moim skarbem, moim szczęściem, moim pokojem, oddaję się Twojej Świętej Woli. Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen!”

Dzięki tej modlitwie wielu pokonało choroby i osiągnęło Królestwo Niebieskie, ale z mocną wiarą i nadzieją w Pana Boga. Wszyscy jesteśmy zbawieni. (Jan 19:30). „Śmierć, gdzie jest twoje żądło?” Piekło, gdzie jest twoje zwycięstwo?” (1 Kor. 15: 55). Zostały wymazane na Krzyżu. Diabeł został pokonany przez Krzyż i drży tylko przed znakiem Krzyża. Chwała Bogu za wszystko, na wszystko jest Twoja Święta Wola.

Sługa Boży Borys

Źródło:

НАШИ ВРЕМЕННЫЕ БОЛЕЗНИ ИЗБАВЛЯЮТ ОТ ВЕЧНЫХ МУЧЕНИЙ АДА

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=532512900454122&id=100010862498345

 

Tłumaczył Andrzej Leszczyński

30.1.2018 r.

Categories: ETYKA CERKIEWNA, EWANGELIA, POUCZENIA ŚWIĘTYCH OJCÓW, PRAWOSŁAWIE, STRONA GŁÓWNA | Dodaj komentarz

CZY MNICH-KARATEKA MOŻE BYĆ BISKUPEM PRAWOSŁAWNYM? ABERRACJE W POLSKIM PRAWOSŁAWIU

Podczas gdy prawosławni hierarchowie w Grecji wskazują, że „dżudżitsu, karate i wszystkie sztuki walki występują przeciwko chrześcijaństwu, ponieważ opierają się na wschodnich filozofiach taoizmu i buddyzmie zen, stąd wchodzą w »bezpośredni konflikt z prawosławnym chrześcijańskim orędziem miłości«” [1], Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny (PAKP) ogłasza kontrowersyjny wybór karateki na biskupa: jest nim 39-letni hieromnich Paweł Tokajuk [2] z monasteru św. Onufrego w Jabłecznej, wieloletni sekretarz metropolity Sawy, a jednocześnie „kandydat na mistrza karate tsunami” [3] w zażyłych osobistych relacjach z Ryszardem Muratem i jego rodziną.

ust47

Ryszard Murat, absolwent prawa na Uniwersytecie Warszawskim, w latach 1982-1986 był funkcjonariuszem komunistycznego aparatu bezpieczeństwa. Służbę rozpoczął w wieku 24 lat na stanowisku inspektora V Wydziału Komendy Wojewódzkiej MO w Płocku – wówczas został skierowany na studia podyplomowe na Akademii Spraw Wewnętrznych w Świdrze; przeniesiony w 1983 roku do Komendy MO w Kutnie na stanowisko inspektora w Referacie V, w stopniu podporucznika. W 1984 roku ukończył kurs obsługi urządzeń szyfrujących „Dudek” [4]. Murat, jeden z pierwszych instruktorów karate-do tsunami, którego centrum organizacyjne znajdowało się do 1986 roku w Kutnie, inwigilował środowisko Polskiego Związku Karate, oskarżając jego liderów o kontakty w wywiadem USA oraz współpracę z NSZZ „Solidarność” [5]. Doprowadził także do podziału środowiska karate-do tsunami na dwie skonfliktowane organizacje [6]. Ma czynne kontakty z dawnymi funkcjonariuszami SB aktywnymi w sektorze biznesu, środowiskami kombatanckimi, ale także w resorcie obrony narodowej. Murat za pośrednictwem diakona Tokajuka spotykał się z metropolitą Sawą [7], który sam, przypomnijmy, w latach 1966-1987 pracował dla SB jako TW „Jurek” [8]. Być może metropolitę i mistrza karate połączyła jakaś „wspólnota interesów”.

MetropolitaSawa_2

Murat w swojej książce „Zen medytacja” (Wyd. „Tsunami”, Warszawa 1991) odwołuje się do ćwiczeń medytacyjnych jako zintegrowanych z aktywnością fizyczną. Konsekwentnie do tych założeń, w relacji z obozu karateków tsunami w Ustroniu Morskim, jaki odbył się w dniach 28 lipca – 7 sierpnia 2011 roku, znajdujemy następujący opis fotografii przedstawiającej m.in. diakona Pawła Tokajuka: „W trakcie treningów odbywały się również ćwiczenia medytacyjne. Na fotografii za-zen (medytacja siedząc), charakterystyczna dla Tsunami forma ćwiczeń medytacyjnych” [9]. W pozycji medytacyjnej możemy dostrzec Tokajuka również na innych fotografiach zamieszczonych na stronie organizacji kierowanej przez Murata [10]. Wedle informacji podanych przez jego federację, Tokajuk uczestniczył w ćwiczeniach karate tsunami regularnie. Skoro zaś medytacja zen i modlitwa Jezusowa wzajemnie się wykluczają, jest niemożliwe, by praktykując duchowość dalekowschodnią pozostać prawosławnym. Oczywiste jest zatem, że kandydat na prawosławnego biskupa nie może być w żadnym razie „kandydatem na mistrza karate tsunami”.

mp11l

Nominację hieromnicha Pawła Tokajuka na biskupa PAKP (święcenia prezbiteratu przyjął w czerwcu 2017 roku) należy rozpatrywać, rzecz jasna, na tle trzech pozostałych kandydatów – wszyscy oni są wypróbowanymi współpracownikami metropolity Sawy, który tym samym chce przypieczętować przyszły wybór abpa Jerzego Pańkowskiego na swego następcę. Do nominacji mnicha-karateki dochodzą kandydatury trzech archimandrytów-ekumenistów, na czele z o. Warsonofiuszem Doroszkiewiczem, który podpisał w imieniu PAKP z Watykanem w 1993 roku tzw. unię z Balamand, deklarację uznającą równość prawosławia i katolicyzmu jako „kościołów siostrzanych”. Są to, niestety, jaskrawe przykłady kondycji duchowej przyszłych hierarchów PAKP, uwikłanych w gorszące kompromisy doktrynalne i zagmatwane relacje polityczne, wobec czego wierni winni stawiać opór – dokąd bowiem zaprowadzą ich tacy pasterze?

__________________

[1] Greek Church condemns martial arts in schools as draws kids into the Occult, 27.01.2016, http://www.pravoslavie.ru/english/90060.htm (dostęp 26.08.2017).
[2] Zob. Komunikat Kancelarii Św. Soboru Biskupów Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego, 25.08.2017, http://www.orthodox.pl/komunikat-sw-soboru-biskupow/ (dostęp 26.08.2017).
[3] Zob. Profil hieromnicha Pawła Tokajuka na stronie internetowej Polskiej Federacji Karate Tsunami: http://www.karatetsunami.eu/pl/index.php?id=743 (dostęp 26.08.2017).
[4] Zob. Instytut Pamięci Narodowej – Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, Katalog funkcjonariuszy aparatu bezpieczeństwa, nr 83223: Ryszard Murat, http://katalog.bip.ipn.gov.pl/informacje/83223 (dostęp 26.08.2017).
[5] Zob. Wojciech Szczawiński, Ubecja w PZK?, 27.01.2006, Polski Związek Karate, http://archive.li/aiOnX (dostęp 26.08.2017).
[6] Historia Polskiej Federacji Karate-Do Tsunami, alternatywnej dla środowiska Murata, na stronie tej organizacji http://federacjakarate.pl/, w zakładce „Związek Sportowy/Historia Związku Sportowego”.
[7] Oficjalne relacje ze spotkań metropolity Sawy z Ryszardem Muratem i przedstawicielami Polskiej Federacji Karate Tsunami: http://www.karatetsunami.eu/pl/index.php?id=334, http://www.karatetsunami.eu/pl/index.php?id=338, http://www.karatetsunami.eu/pl/index.php?id=454, http://www.karatetsunami.eu/pl/index.php?id=274, http://www.karatetsunami.eu/pl/index.php?id=281.
[8] Zob. Mariusz Krzysztofiński, Krzysztof Sychowicz, „W kręgu ‘Bizancjum’. Kościół prawosławny w Polsce po 1944 r.”, w: Instytut Pamięci Narodowej – Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, „Aparat represji w Polsce Ludowej 1944–1989” Nr 1/6/2008, s. 79-153, http://arch.ipn.gov.pl/ftp/pamiecpl/Aparat_1_6_2008.pdf (dostęp 26.08.2017).
[9] Polska Federacja Karate Tsunami, Letni Obóz Wypoczynkowo-Szkoleniowy Karate Tsunami na Bałtykiem – Ustronie Morskie, 28 lipca – 7 sierpnia 2011 roku, http://www.karatetsunami.eu/pl/index.php?id=430 (dostęp 26.08.2017).
[10] Polskiej Federacji Karate Tsunami, przykład innego zdjęcia przedstawiającego diakona Pawła Tokajuka w postawie medytacji zazen : http://www.karatetsunami.eu/pl/index.php?id=496 (dostęp 26.08.2017).

dsc00844_

„Ojciec Paweł Tokajuk i shihan Włodzimierz Parfieniuk 7 dan. Hierodiakon Paweł Tokajuk już wcześniej zetknął się ze sztukami walki i bardzo zainteresowany jest uprawianiem Karate Tsunami, gdyż widzi w nim możliwość rozwoju również dla osób duchownych z kręgu Prawosławia.” http://www.karatetsunami.eu/pl/index.php?id=281

BRACTVOSPASA: „To następnym krokiem będą klasztory Shaolin w miejsce tradycyjnego monaszestwa prawosławnego???”

 

Źrodło: https://www.facebook.com/PrawoslawniPrzeciwkoEkumenizmowi/posts/1474759389278610

Categories: APOSTAZJA I POGAŃSTWO, ETYKA CERKIEWNA, HEREZJE, STRONA GŁÓWNA | 1 komentarz

GŁÓWNE ZASADY ZBAWIENIA

 

 

W Królestwie Niebieskim wszystko zarządzane jest Miłością Boga. Odstępstwo od miłości już jest złem. Pierwsze odstępstwo do Miłości Boga popełnił najwyższy Cherubin i przeciągnął na swoja stronę trzecią część Aniołów. Złem jest nieposłuszeństwo wobec Boga przez swoją wolę. Żeby Adam nie zaraził się swoją wolą, wola Boga ostrzegała Adama: „Z wszelkiego drzewa tego ogrodu możesz spożywać według upodobania, ale z drzewa poznania dobra i zła nie wolno ci jeść, bo gdy z niego spożyjesz, niechybnie umrzesz”. ((Rdz 2; 16-17). Śmierć Adama polegała na utracie obcowania z Bogiem, tj. była to śmierć duchowa. Ale Adam uległ propozycji diabła, aby samemu stać się Bogiem. (Rdz 3; 4-5).

 

Adam wykroczył przeciwko miłości woli Bożej i przyjął od diabła ducha swojej woli. Bóg, w swojej miłości, zwracał się do Adama i Ewy, czekając na ich skruchę. (Rdz 3; 9-13). Ale ani Adam, ani Ewa nie osądzili siebie, za co zostali wypędzeni z Raju, jako przestępcy przeciw woli Boga dla poprawy na Ziemię. A my, ich dzieci, już się rodzimy ze swoją wolą, która jest dla nas naturalną. Dlatego dla ocalenia duszy, tak jak Adam umarł dla Boga, tak teraz my musimy uśmiercić swoją wolę w sobie, jak to uczynił nasz Zbawiciel Jezus Chrystus mówiąc: „Ponieważ z Nieba zstąpiłem nie po to, aby pełnić swoją wolę, ale wolę Ojca, który Mnie posłał” (J 6;38) i nauczył nas modlitwy „Ojcze nasz”: „Niech  będzie wola Twoja” (Mt 6; 16,24). I powiedział nam: „Jeśli ktoś chce iść za Mną (do Raju), niech się zaprze samego siebie (swojej woli)”. (Mt 16; 24). Tak jak Adam w raju uśmiercił w sobie wolę Boga, tak teraz przez zaparcie się samego siebie trzeba uśmiercić w sobie swoją wolę. Oto pierwsza, główna zasada zbawienia duszy: nic nie czynić według swojej woli, ale akceptować wszystkie wydarzenia, które są od Boga. (Kol 3; 23).

 

Ale ponieważ jesteśmy bezsilni wobec diabła, a Chrystus pokonał go miłością do nas, dlatego Pismo Święte uczy nas: „Nieustannie się módlcie. Za wszystko dziękujcie: albowiem taka jest względem was wola Boga w Chrystusie Jezusie.” (1 Tes 5; 17-18). To jest druga zasada zbawienia duszy: przez nieustanną modlitwę być połączonym z Bogiem. (Dz 2;21).

 

Jeszcze w Starym Testamencie, kiedy Bóg nakazał Mojżeszowi zbudować ołtarz z kamieni, a następnie uświęcać go przez 7 dni krwią cielców „i stanie się ołtarz świętością wielką: cokolwiek dotknie się ołtarza, będzie również święte”. (Wj 29; 36-37). Jeśli taki kamienny ołtarz, uświęcany krwią cielców, jest wielką świętością, to o ileż większy w świętości jest Krzyż, uświęcony Krwią Samego Boga – Człowieka. A my – dzieci Adama, mamy ten ołtarz, na którym Bóg wybaczył wszystkie nasze grzechy i Swoją Miłością zabił zło diabła. Dlatego żegnamy się Krzyżem, nosimy Krzyż, uświęcamy wszystko Krzyżem, itd., wszystko czynimy przez Krzyż. To jest nasza niepokonana broń przeciwko diabłu. To jest najwyższy cud Jezusa Chrystusa, jak powiedział Św. Jan Złotousty (Jan Chryzostom, ros. – Иоанн Златоуст): „Jeśli ktoś mnie zapyta: co niezwykłego stworzył Chrystus, to ja pominę Niebo, ziemię, morze, zmartwychwstanie wielu zmarłych i inne uczynione przez Niego cuda… i wskażę tylko na Krzyż, który jest najbardziej chwalebny od wszystkiego innego”. Dlatego Krzyż stoi nad świątynią, podczas spowiedzi musimy spowiadać się Krzyżowi, ponieważ na Nim wszystkie nasze grzechy zostały wybaczone. W Niebie stoją wielkie Krzyże i wszyscy mieszkańcy Nieba wychwalają Krzyż. Tego wymaga od nas i Apostoł Paweł: „Przez Niego więc składajmy Bogu ofiarę czci ustawicznie, to jest owoc warg, które wyznają Jego Imię.” (Hebr 13,15). To jest trzecia zasada zbawienia duszy i Psalmy mówi to samo: ofiara – to jest chwała Bogu. (Ps 49,14-23). Krzyż – to drzwi do Nieba. Dlatego trzeba o tym pamiętać, cieszyć się tym i mówić Bogu przez Krzyż o wszystkich swoich problemach i zmartwieniach i wtedy: „A Pokój Boży, który przewyższa wszelki umysł, będzie strzegł waszych serc i myśli w Chrystusie Jezusie.” (Fil 4; 4-8). Ale znakiem Bożym należy żegnać siebie powoli na 4 jednakowe u wszystkich punkty: 1. Czoło. 2. Pępek. 3. Prawe ramię. 4. Lewe ramię. Pamiętając o 4 gwoździach Chrystusa, a nie opędzać much, jak to się zwykle robi teraz. Chwała Bogu za wszystko, na wszystko jest Jego Święta Wola. Amen. Jesteśmy zbawieni przez Boga.

Sługa Boży Borys

15895115_366599960378751_1593301890070172668_n

Źródło:

 

ГЛАВНЫЕ ПРИНЦИПЫ СПАСЕНИЯ

31.12.2017 r.

 

 

Tłumaczył Andrzej Leszczyński

24.1.2018 r.

Categories: ETYKA CERKIEWNA, EWANGELIA, POUCZENIA ŚWIĘTYCH OJCÓW, PRAWOSŁAWIE, STRONA GŁÓWNA | Dodaj komentarz

Blog na WordPress.com.