Prawosławni w Polsce!

                                     naszywka1.3                                                                

                                                        Молитвами святых отец наших,

                                  Господи Иисусе Христе Сыне Божий, помилуй нас!!!

 

   Nasze Prawosławno-Monarchistyczne Bractwo Ikony Miłościwego Chrystusa Zbawcy Православно-Монархическое Братство во имя Нерукотворного образа Всемилостивого Спаса powstało rok temu w maju 2014 roku. Jest nas wystarczająco wielu i jesteśmy starszymi ludźmi z pewnym doświadczeniem duchowym w prawosławiu oraz bagażem wszystkiego co zachodzi na naszych oczach, aby trochę więcej wymagać od naszej Cerkwi w Polsce jak i od siebie samych. Z niepokojem patrzymy na wydarzenia w otaczającym nas świecie, a w szczególności dotyczącym prawosławia, szczególnie w Polsce. Bractwo powstało z myślą o skupieniu ludzi i informowaniu innych o tym co się dzieje w prawosławiu na świecie i zagrożeniach, o którym nasza cerkiew w Polsce nas nie informuje ani też nie przygotowuje wiernych tak jak to czynią cerkwie w Rosji czy Grecji do przeciwdziałania zagrożeniom idącym naprzeciw ortodoksji. Wybraliśmy jako na nasz znak Ikonę Nierukotworną Chrystusa Zbawcy, która jest też znakiem Wiary i jedności słowiańskiej. Obecnie chorągwie z w/w ikoną pojawiły się też nad Sławiańskiem, Ługańskiem, Kramatorskiem. Na chorągwiach widnieje oblicze Zbawiciela i słowa: „Za trójjedyną Ruś”. To jest starożytna chorągiew kijowskiej i moskiewskiej Rusi. Pod tą chorągwią walczyły ruskie drużyny od czasów kijowskich kniaziów aż do pierwszych rosyjskich carów z dynastii Rurykowiczów i Romanowych. Łopotała ona na Kulikowym Polu podczas pierwszego, powszechnego boju o odrodzenie zjednoczonej Rusi.

Naszymi patronami są Św.Spirydion, Św.Nifont(biesoprogonitiel), Św. Męczennik Atanazy Brzeski, Św. Męczennik Młodzieniec Gabriel. Dzisiaj musimy się zebrać pod Ikoną Spasa Nierukotwornogo oraz wyżej wymienionych patronów do modlitwy dla zachowania naszej Prawosławnej Wiary niszczonej i atakowanej z różnych stron w podstępny sposób. Cierpi cały naród prawosławny na Ukrainie zarówno Rosjanie i Ukraińcy. Podstępnie są wykorzystywani wszyscy w imię różnych ideologii do wzajemnego mordowania się. Brat przeciw bratu. Ktoś może zapytać -Kto z kim walczy?

   Otóż moi drodzy wojna nie toczy się między Rosją i Ukrainą. Nie toczy się również między Rosją i Stanami Zjednoczonymi. I oczywiście nie toczy się między Polską i Rosją. Toczy się ona między światową oligarchią finansową z jednej strony i narodami z drugiej strony. Kontrolowane przez oligarchię państwa, rządy, instytucje są wystawiane i zagrzewane do wojny.

Bractwa powstawały zazwyczaj gdy Cerkiew Prawosławna stawała naprzeciw takich zagrożeń jak np. unia z rzymskim papiestwem kosztem zdrady prawosławia tak jak za czasów Unii Brzeskiej. Obecnie w dobie apostazji i chorych ekumenicznych dążeń jest również czas na powołanie takiego bractwa, które przynajmniej będzie informować wiernych o tym co zachodzi w prawosławiu na naszych oczach. Wszystkich, którym leży na sercu dobro prawosławia zapraszamy do współpracy i proszę pisać na adres:

   Wierzymy, że oprócz nas są jeszcze ludzie , którzy są jednomyślni z nami i nie będziemy sami w naszych działaniach w obronie prawosławia przed ekumenicznymi i innymi heretyckimi zakusami. Na przykład „Nasi duchowni przyzwyczaili już nas do takich „spędów” typu opłatek, modlitwy ekumeniczne, itp., dlatego nie powinniśmy popadać w zdumienie. Dużo takich „ciekawych” imprez można spotkać w naszym Ordynariacie i nie tylko. Zjeżdża się wtedy „nieznanego pochodzenia generalicja”, która w cerkwi nie potrafi się zachować. Rozstawiane są dla nich krzesełka z przodu cerkwi, oni siadają, zakładają „nóżka na nóżkę” i tak się „modlą. Patrząc na „wyczyny” niektórych kapelanów, można dojść do wniosku, że wbito naszej Cerkwi, nie tylko nóż ale i siekierę w plecy. Przepraszam, ale takie mam odczucia. Niestety w pewnych kwestiach te „instytucje” nawzajem się wykluczają. Pojawiają się pytania typu: w jakim stroju duchowny powinien się modlić cerkiewnym czy wojskowym, w jakim nakryciu głowy, czy przed krzyżem zdjąć to nakrycie czy też nie, itp. Odpowiedź jest prosta. Przede wszystkim są oni „żołnierzami Chrystusa” i tego należy się trzymać.

   Jeżeli chodzi o nauczanie w Cerkwi to jest ono na niewysokim poziomie. Przeważnie jest to tłumaczenie Ewangelii i jak są większe święta to tłumaczony jest ich sens. Pomijam jakiego poziomu są lekcje religii prowadzone przez niektórych katechetów (nie wszystkich!).

   Często jednak bywa tak, że kazania sprowadzają się do stwierdzeń „bez Boha nie do poroha”, „sława Bohu za wsio” i „poza Cerkwią spasienia niet”. Na pewno wierni z takich pouczeń dużo wyniosą. Nie dziwmy się więc, że jak zajedziemy do monasteru za naszą wschodnią granicą i powiemy, że jesteśmy z Polski, to możemy zostać potraktowani jak dzieci „specjalnej troski”, „sieroty” lub prawosławni kategorii „Ę” – bo oni niestety mają o nas takie zdanie i o takich przypadkach słyszałem osobiście. Brak jest nauczania jak zachować się w Cerkwi, jak godnie przystąpić do spowiedzi i Eucharystii. Wielu ludzi nie zdaje sobie sprawy, że podchodząc do tych sakramentów bez odpowiedniego przygotowania i pokajania nie będą one przez Boga przyjęte. Zasada jest taka: byłem, odbębniłem i sława Bogu. Wyjdę z Cerkwi, będę dalej robił swoje, po drodze wpadnę do szeptuchy bo tylko ona może mi pomóc – nie Bóg – , a za parę miesięcy przyjdę do spowiedzi, duchowny pobłogosławi i będzie w porządku – Bóg mi wybaczy. W większości przypadków bycie prawosławnym sprowadza się do przyjścia do Cerkwi w niedziele na liturgię i to nie zawsze bo poprzedniego dnia była „dobra” impreza do „białego rana”. Często bywa tak, że myślami jesteśmy „daleko” (np.: co ugotować na obiad, jaki film obejrzeć lub w jaką grę zagrać na komputerze) i znów modlitwa nie została przyjęta, ale byłem, odbębniłem, itp.. Modlitwa w domu w wielu przypadkach nie istnieje. Wielu nie wie jaki jest „ustaw” modlitw porannych, wieczornych, akatystów, kanonów, nie mówiąc już o takiejże modlitwie. Problem w tym, że uważamy się za „wielkich” prawosławnych, bardzo wierzących w Boga i duchowieństwo nas w tej herezji utwierdza, a wielu z nas nawet nie zaczęło być prawosławnymi – owoce są marne. Wystarczy, że każdy z nas policzy ile czasu dziennie poświęca modlitwie i niech to będzie odpowiedzią jak naszego Boga kochamy. A przecież wystarczy prosta modlitwa Jezusowa, którą można w myślach mówić wszędzie. Tematy współczesne w ogóle są przemilczane lub są tematami „tabu”. Do nich należą: aborcja, homoseksualizm, gender, a niedługo eutanazja i „czipowanie”. Polska jest teraz tą ideologią mocno atakowana, a Cerkiew milczy. No bo jak tu potępić partię, która te zboczenia popiera, a do niej należy nasz wybitny poseł? Kiedyś słuchałem kazania, w którym była mowa o ludziach, którzy są „ciepło – chłodni” czyli „letni”. Patrzą na otaczający świat i takim go przyjmują jakim on jest –bez żadnej krytyki. W sprawie aborcji i homoseksualizmu nasz poseł wstrzymał się od głosowania, żeby jak to się sam wyraził „nie drażnić swoich kolegów”. Moim zdaniem zmarnował głos prawosławnych w Polsce. Szatan wraz ze swoimi dziećmi (wszelkiej maści synami ciemności i buntu) atakuje nas z coraz większym impetem, a nasza Cerkiew milczy. Jeżeli wszystkie te ustawy odnośnie aborcji, homoseksualizmu i eutanazji zostaną uchwalone, a my i nasi duchowni będziemy milczeć, to pamiętajmy, że też będziemy za to odpowiedzialni i będziemy mieć „krew na rękach”. Brutalne ale prawdziwe. Teraz bardzo popularna jest zmiana nazwy danej czynności. Słowo „morderstwo” zostało zastąpione słowem „aborcja” i „eutanazja”. Co gorsza jeżeli sami bez przymuszonej woli zgodzimy się na eutanazję, to będzie to już „samobójstwo”, a dla chrześcijanina wiemy co to oznacza. Może i człowiek przeżyje swoje życie po chrześcijańsku to na końcu i tak znajdzie się szatan i powie tylko „podpisz” i wpadniemy w jego sidła. Słowo „pomoc” też jest bardzo popularne. Tylko „podpisz”, a my ci pomożemy (zamordujemy). W szatańskiej Europie Zachodniej jest to na porządku dziennym. A nasi duchowni milczą. Często słyszymy, że „klechy” do rządzenia nie powinny się wtrącać. Moim zdaniem póki Polska jest krajem chrześcijańskim to duchowni powinni mieć jednak trochę do powiedzenia. Bo później „durny” naród wybiera „zboczeńców” typu Palikot i jego świta, których głównym celem jest zdejmowanie krzyży, propagowanie narkotyków i homoseksualistów.

   Niedługo staniemy przed problemem kart czipowych i samego „czopowania”. Cerkiew milczy. Grecja „się postawiła” to załatwili ją kryzysem, ale i tak mogą być z siebie dumni, bo odparli pierwszy atak szatana. Jestem ciekawy co my w tej kwestii zrobimy z naszymi „letnimi” duchownymi? W Rosji wcale nie jest lepiej. W tej sprawie „krzyczą” tylko nieliczni. Śp. patriarcha Aleksiej odnosił się do „czipowania” negatywnie – widział w nim „znamię Antychrysta”. Temat patriarchy Cyryla przemilczę – nie chcę się znaleźć na kardiochirurgii. A cóż mamy teraz? „Guru” Rosyjskiej Cerkwi profesor Osipow zapytany o dane zagadnienie zbulwersował się i poprosił o pokazanie mu gdzie w Ewangelii jest napisane, że „czipowanie” jest „pieczęcią Antychrysta”. Żałosne. I mówi to człowiek, który ma przed swoim nazwiskiem przedrostek i to nie byle jaki (prof.). No bo jakby inaczej. Przecież człowiek żyjący ponad 1900 lat temu powinien wiedzieć, że „znamię Antychrysta” będzie nazywane „czipem”. Może jeszcze powinien znać jego zasadę działania? Problem jest w tym, że ta osoba w większości poglądów ma rację i wierzą mu nie tylko ludzie świeccy ale i duchowni. Dlatego też większość prawosławnych Rosjan może ostateczną walkę przegrać. Na potwierdzenie moich słów dodam, iż Polska Cerkiew tego człowieka nagrodziła. Upadek duchowieństwa dla „obeznanych w temacie” jest bardzo widoczny. Oczywiście nie dotyczy to wszystkich bo są również kapłani mający powołanie i dużą duchowość. Osoba duchowna nie może żyć tak jak osoba świecka, bo jest wzorem do naśladowania. Polska Autokafeliczna Cerkiew nigdy nie miała ojca duchownego, a tylko „zarządców” mniej lub bardziej uduchowionych i teraz mamy tego efekt. Rygoru nie ma żadnego, a tylko wszędobylskie pobłażanie. Z pokolenia na pokolenie jest coraz gorzej, bo i wróg się umacnia, a jak nie widzimy wroga to jest niedobrze bo nie wiemy z kim walczyć. Seminarzyści są kształceni przez swoich starszych kolegów, ale tylko wiedzy teoretycznej – nie duchowej. Z kolei my uczymy się od nich już tej wiedzy „nijakiej”. Chciałbym zaapelować do naszych kochanych duchownych, aby nie bali się mówić na tematy „trudne”, żeby sami więcej czytali i się dokształcali w temacie otaczającego nas świata i przekazywali tą wiedzę swoim parafianom. Nie oszukujmy się – żyjemy w „czasach ostatecznych”(być może na samym początku) i trzeba to jasno powiedzieć. Młodzież jest bombardowana muzyką, filmami i grami o tematyce satanistycznej. Publicznie jest na scenie niszczona Biblia, a otumaniony naród z „zdeformowanymi mózgami” patrzy i klaszcze. Niech zrobią to z Koranem – zobaczymy co będzie.  Cerkiew Prawosławna jest rozbijana od wewnątrz i zewnątrz i póki jeszcze możemy to powinniśmy walczyć. Jeżeli wejdziemy w fazę końcową to pozostanie tylko ucieczka albo „męczeństwo”. Niestety nasi duchowni tego nie widzą lub nie chcą widzieć. Zbawić nas może tylko silna modlitwa, post i pokajanie. Może poprzez te elementy Bóg nas „oświeci” i pokaże drogę do zbawienia. Musimy w to wierzyć. My ludzie świeccy odpowiadamy za swoją duszę i naszych dzieci. Duchowni natomiast mają pod opieką również dusze swoich parafian i nie chciałbym być w ich „skórze”, gdy zostanie zadane im pytanie: cóż uczyniliście dla mojej trzódki, że tak mało ich się zbawiło?

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Męczeństwo Św. Gabriela

   Uczyć się, nauczać i żeby nie było tak jak w przypadku św. Gabriela, że fakty zostały przeinaczone pod wpływem poprawności politycznej, a autor „poczytnego” felietonu prawdopodobnie pod wpływem presji napisał: „Trzeba silnej wiary i rozsądku, by uświadomić sobie, na czym polega problem. U nas, w Polsce, ta kwestia została już wyjaśniona i mamy jasne stanowisko naszego Kościoła, które zabrania obarczania Żydów winą za morderstwo św. Gabriela i odżegnuje się od jakichkolwiek wątków antysemickich w żywocie męczennika z Białostocczyzny. Nie wiemy dokładnie, kto zabił młodzieńca, ale wiemy, że zginął on śmiercią męczeńską i dzięki swojemu życiu i śmierci stał się bliski Bogu. „. Rozumiecie moi drodzy, że zabrania się po 300 latach „ciemnemu’ ludowi Podlasia, mimo iż nie przedstawiono wystarczających dowodów, że mordu rytualnego nie dokonał (kto?) no właśnie kto? Samą polichromię w Zwierkach trzeba byłoby zamalować, bo przecież zabrania się! A przecież na polichromii widać , że to jest rytualny mord i jest on charakterystyczny podobnie jak rany na ciele małego męczennika. Jeżeli kogoś uraziłem to proszę o wybaczenie, gdyż nie było to moją intencją. „Przelałem na papier” tylko moje przemyślenia, bo widzę, że nasza Cerkiew zboczyła „z kursu”.

   W chwili obecnej nikt z PAKP nie informuje o tym jakie dokumenty są przygotowywane na tzw sobór wszechprawosławny, nawet nie ma możliwości zapoznania się z tym co strona polska przygotowuje i co im Patriarcha Bartłomiej zlecił??? Niniejsza strona internetowa ma za zadanie przybliżenie Prawosławnym w Polsce co przyniesie tzw. pan-prawosławny sobór przygotowywany na 2016 rok jak również informowania o zagrożeniach wobec Prawosławia.

STRONY INTERNETOWE NA KTÓRYCH JEST BIEŻĄCE INFO O NADCHODZĄCYM  TZW. PAN PRAWOSŁAWNYM SOBORZE:

http://sobor2016.com/

http://www.sobor8.ru/

http://antimodern.ru/8-sobor/

   My jako wierni możemy modlić się i kajać, aby Bóg oddalił to wszystko od nas i ratował nas i naszych pasterzy od zdrady Prawosławia i jego podmiany:

Молитва о святой Церкви

О Премилосердный, всесильный и человеколюбивейший Господи, Иисусе Христе Боже наш, Церкви Зиждителю и Хранителю. Воззри благосердным оком Твоим на Сию люто обуреваемую напастей бурею. Ты бо рекл еси, Господи: «Созижду Церковь Мою и врата адова не одолеют Ей».Помяни обещание Твое не ложное: «Се, Аз с вами есмь во вся дни до скончания века». Буди с нами неотступно, буди нам милостив, – молит Тя многострадальная Церковь Твоя, –укрепи нас в правоверии и любви к Тебе, благодатию и любовию Твоею заблуждающие обрати, отступльшие вразуми, ожесточенные умягчи. Всякое развращение и жизнь, несогласную христианскому благочестию, исправи. Сотвори, да вси свято и непорочно поживем, и тако спасительная вера укоренится и плодоносна в сердцах наших пребудет. Не отврати лица Твоего от нас, не до конца гневающийся Господи. Воздаждь нам радость спасения Твоего. Всяку нужду и скорбь людей Твоих утоли, огради нас всемогущею силою Твоею от напастей, гонений, изгнаний, заключений и озлоблений, да Тобою спасаеми, достигнем пристанища Твоего небесного и тамо с лики чистейших небесных сил прославим Тебе, Господа и Спасителя нашего со Отцем и Святым Духом во веки веков. Аминь

Молитва старца Гавриила

Господи, молю Тебя, с небес услыши нас, призри на нас, подай милость Свою, с миром отпусти нас, чтобы ходили по Твоему пути, исполняли заповеди Твои и отрекались от зла. Научи нас, Господи, молиться пред Тобою и исполнять Твой святой закон, чтобы сердце наше стало преданным Тебе и всем нам жить по святому закону Твоему.

Modlitwa Starca Gawriiła

Zbawco, proszę Cię, wysłuchaj nas z Nieba, spójrz na nas, daj Łaskę Swoją i pozwól nam odejść w pokoju, abyśmy chodzili Twoją Drogą, wypełniali Twoje Przykazania i wyrzekali się zła. Naucz nas, Zbawco, modlić się przed Tobą i wypełniać Twoje Święte Prawo, aby nasze serca stały się wierne Tobie i abyśmy wszyscy żyli według Twego Świętego Prawa.

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

„Спаси и помилуй, Господи Иисусе Христе, Святейшие православные патриархи, со всеми благочестивыми архиереи, и весь освященный чин, и причет церковный и даруй им цело, безмятежно, благоверно, право, по преданию Святых Отец на Вселенских Соборах Духом Святым узаконненому, исправляти слово Твоея истины, Церковь добре управити и вернии овцы Христовы негиблеми соблюсти. Аминь „

Молитва о даровании веры

Милосердый Господи! Да будет воля Твоя, хотящая всем спастись и в разум истины приидти! Спаси и сохрани раба Твоего (имя), приими сию молитву мою, яко вопль любви, заповеданной Тобою! Архангеле Божий Урииле! Умоли Господа нашего Иисуса Христа, Да умягчит сердца недугующих неверием сродников моих, Да просветит их светом спасительного ведения истины! Всемогущими молитвами Твоими, Да придут они к покаянию и познанию веры в Сына Божия. Искупившего Кровию Своею весь род чаловеческий. Аминь      

Prawosławno-Monarchistyczne Bractwo Ikony Miłościwego Chrystusa Zbawcy                                                                                                                                                                          cropped-spas-oko21.gif

Православно-Монархическое Братство во имя Нерукотворного образа Всемилостивого Спаса Niedziela Wszystkich Świętych. Św. św. męczenników Chełmskich i Podlaskich.  Rok 2015

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Categories: INFORMACJA O BRACTWIE, STRONA GŁÓWNA | 3 komentarzy

Święto ku czci objawienia obrazu Kazańskiej Ikony Najświętszej Bogurodzicy

 

Богородица образ Казанская, праздник, старообрядцы, история

Z okazji uroczystego święta, mimo szczególnego zaproszenia do wzięcia udziału w Służbie wieczornej i porannej w świątyni, zamieszczamy niezwykłe odkrycie, dokonane przez aktywnego blogera Staroobrzędowca Michaiła Jurjewicza Pankratowa. Rękopis ze zbiorów Ławry Św. Trójcy i Św. Siergija (ros.- Троице-Сергиевой Лавры) – to godny dar dla wszystkich myślących i poszukujących Prawosławnych Chrześcijan.

 

Oglądajcie książkę w oryginale na Stronie Biblioteki Ławry Św. Trójcy i Św. Siergija

 

Oryginał jest dostępny według linku Biblioteki Elektronicznej Ławry Św. Trójcy i Św. Siergija:

 

http://old.stsl.ru/manuscripts/f-272/356

 

Krótka treść w języku współczesnym

 

Kazańską Ikonę Matki Bożej znaleziono 8 lipca 1579 w Kazaniu, w ćwierć wieku po podboju przez Cara Iwana Groźnego Kazańskiego Chanatu. W czerwcu 1579 roku Kazań ucierpiał od strasznego pożaru, który zamienił w popielisko część miasta i połowę Kazańskiego Kremla. Muzułmanie okazywali złośliwą radość, myśląc, że Stwórca pogniewał się na Chrześcijan. Ale pożar w Kazaniu było zapowiedzią ostatecznego ustanowienia Prawosławia na całej ziemi Złotej Ordy – przyszłym Wschodzie Państwa Rosyjskiego.

 

Podczas pożaru spłonął również dom strzelca Daniiła Onuczina. Kilka dni po pożarze, strzelec   zdecydował się rozpocząć na tym samym miejscu budowę nowego domu. Wtedy jego dziesięcioletniej  córce Matronie objawiła się we śnie Bogurodzica z poleceniem poinformowania arcybiskupa i władz miasta, że znaleziono w ziemi, na miejscu niedawnego pożaru, Jej Kazańską Ikonę Matki Bożej. Do słów dziewczynki nie przywiązywano żadnej wagi, ale po trzecim objawieniu Matrona ze łzami w oczach ubłagała matkę, aby wypełnić polecenie Bogurodzicy. I oto, gdy zaczęły rozgrzebywać popioły we wskazanym miejscu, ujrzeli świecącą cudownym światłem Ikonę Matki Bożej Kazańskiej.

Kazanskaya-skazanie-MU_pankratov-intro

Wieść o cudownym znalezisku błyskawicznie obleciała cały Kazań. Do miejsca znalezienia Kazańskiej Ikony Matki Bożej zaczęło przybywać mnóstwo ludzi. Po nabożeństwie Ikona została uroczyście przeniesiona do Kazańskiego Soboru Zwiastowania. Bardzo liczne cuda od nowo objawionej Kazańskiej Ikony rozpoczęły się od odzyskania wzroku przez dwóch niewidomych, Iosifa (pol.- Józefa) i Nikity.

 

Богородица образ Казанская, праздник, старообрядцы, история, казанская икона божией матери 4 ноября, казанская икона божией матери значение в чем она помогает, казанская икона божией матери молитва

Богородица образ Казанская, праздник, старообрядцы, история, казанская икона божией матери 4 ноября, казанская икона божией матери значение в чем она помогает, казанская икона божией матери молитва

Ikona Matki Bożej Kazańskiej inspirowała rosyjskich żołnierzy w okresie Czasu Smuty podczas wyzwalania Moskwy od Polaków. Przed Ikoną Kazańską w 1709 roku, w przeddzień zwycięstwa pod Połtawą, Car Piotr I modlił się o darowanie zwycięstwa rosyjskiej armii (kopia ta znajduje się obecnie w Kazańskim Soborze w Sankt Petersburgu). W 1812 roku, w przeddzień wyjazdu do czynnej armii, przed cudowną Ikoną Matki Bożej modlił się książę Michaił Kutuzow.

Богородица образ Казанская, праздник, старообрядцы, история, казанская икона божией матери 4 ноября, казанская икона божией матери значение в чем она помогает, казанская икона божией матери молитва
Niestety, w 1904 roku cudowna ikona Matki Boskiej Kazańskiej została skradziona przez rabusiów i po zdjęciu z niej cennych opraw obrazowych (sukienek) została przez nich zniszczona. Po rosyjskiej rewolucyjnej smucie w 1917 roku liczne starożytne kopie Kazańskiej Cudownej Ikony Matki Bożej rozeszły się na cały świat. Rosyjska Cerkiew Prawosławna dokłada wszelkich starań w celu powrotu tych świętości do Ojczyzny. W Rosji najwcześniejsza znana kopia cudownej Ikony Kazańskiej Najświętszej Bogurodzicy (1606 r.) znajduje się w Galerii Trietiakowskiej.

 

Najświętsza Władczyni, Bogurodzico, módl się do Boga za nami!

Богородица образ Казанская, праздник, старообрядцы, история

W przygotowaniu materiału brał udział nasz czytelnik Kirył Sidiukin

 

Legenda o Kazańskiej Ikonie Najświętszej Bogurodzicy. XVII wiek.

 

Legenda o Kazańskiej Ikonie Najświętszej Bogurodzicy ze Służbą i Żywotem Świętych Gurija i Warsonofija Kazańskich. Oryginał: http://old.stsl.ru/manuscripts/f-272/356

 

 

LEGENDA O KAZAŃSKIEJ IKONIE BOGURODZICY. XVII w.

 

4 listopada 2015 r.

Dziś święto ku czci Ikony Najświętszej Władczyni naszej Bogurodzicy Kazańskiej.

Obchody Święta ustalono w 1649 roku

 

http://mu-pankratov.livejournal.com/442323.html

Богородица образ Казанская, праздник, старообрядцы, история, казанская икона божией матери 4 ноября, казанская икона божией матери значение в чем она помогает, казанская икона божией матери молитва

Strony nie idą po kolei, oglądać w całości – link na końcu.

Богородица образ Казанская, праздник, старообрядцы, история, казанская икона божией матери 4 ноября, казанская икона божией матери значение в чем она помогает, казанская икона божией матери молитва

Cała książka tutaj: – http://old.stsl.ru/manuscripts/f-272/356   Bardzo wiele pięknych miniatur.

 

 

 

 

Źródło:

 

Праздник явлению образа Казанской иконы Пресвятой Богородицы

http://starove.ru/obychai/prazdnik-yavleniyu-obraza-kazanskoj-ikony-presvyatoj-bogoroditsy/

 

 

Tłumaczył Andrzej Leszczyński

4.11.2016 r.

 

Богородица образ Казанская, праздник, старообрядцы, история

 

Categories: PRAWOSŁAWIE, STRONA GŁÓWNA | Dodaj komentarz

TROSKA CERKWI O CZYSTOŚĆ WIARY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ..

Święta Cerkiew Chrystusowa od pierwszych dni swojego istnienia nieustannie troszczy się o to, by dzieci jej, należący do jej łona, przebywali w czystości prawdy. Nie znam większej radości nad tę, kiedy słyszę, że dzieci moje postępują zgodnie z prawdą. – pisze Ewangelista Jan (3 J 0,04). Krótko, jak mi się wydaje, wam napisałem przy pomocy Sylwana, wiernego brata, upominając i stwierdzając, że taka jest prawdziwa łaska Boża, w której trwajcie (1 P 5,12).

Święty apostoł Paweł opowiada o sobie, że po 14 latach głoszenia nauk, na skutek objawienia udał się wraz z Barnabą i Tytusem do Jerozolimy. Tam głosił Ewangelię oraz osobno tym, którzy cieszą się powagą, [by stwierdzili], że nie na marne on się poświęca i poświęcał (Ga 2,02). Nakazuję <…> ażebyś zachował przykazanie nieskalane <…> Zdrowe zasady, któreś posłyszał ode mnie, miej za wzorzec… – niejednokrotnie poucza on swego ucznia Tymoteusza (1 Tm 6,13-14; 2 Tm 1,13).

Prawdziwa droga wiary, była zawsze pilnie strzeżona w historii Cerkwi, od zarania dziejów zwana była prostą i prawą drogą oraz prawosławiem (ortodoksją). Apostoł Paweł naucza Tymoteusza, by stanął przed Bogiem jako godny uznania pracownik, który nie przynosi wstydu, trzyma się prostej linii prawdy (pracownika prosto rzeźbiącego dłutem 2 Tm 2:15). W piśmiennictwie wczesnochrześcijańskim ciągle mowa jest o trzymaniu się „prawideł wiary”, „zasad prawdy”. Natomiast sam termin „prawosławie” szeroko wykorzystywany jest w epoce przed Soborami Powszechnymi, w terminologii samych Soborów Powszechnych oraz Ojców Cerkwi jak wschodnich, tak i zachodnich.

Obok prostej i prawdziwej drogi wiary zawsze występowały inne, oparte na odmiennych drogach rozumowania („inaczej myślące” według sformułowania św. Ignacego Antiocheńskiego), świat większych lub mniejszych omylności wśród chrześcijan, a nawet całe błędne systemy, usiłujące przeniknąć w prawosławne środowisko. Poszukiwanie prawdy doprowadziło do rozłamu wśród chrześcijan. Studiując historię Cerkwi, jak również obserwując współczesność, widzimy, że błędy kłócące się z prawosławną prawdą, pojawiały się pod wpływem

  • innych religii,
  • filozofii,
  • na skutek słabości i żądz upadłej natury człowieka, szukającej usprawiedliwienia tej swojej słabości i żądz.
Najczęściej powodem zakorzenienia błędów i ich nieustępliwości jest ludzka duma, duma ludzkiej myśli. Dzieje się tak dlatego, że ludzie tkwią przy błędach i bronią ich ze względu na dumne usposobienie myśli. Aby zachować prawdziwą drogę wiary, Cerkiew musiała ustalić surowe formy wyrażania prawdy wiary, wybudować twierdzę prawdy, która miała powstrzymywać obce naukom Cerkwi wpływy. Określenia prawdy, ogłoszone przez Cerkiew, od czasów apostolskich nazywane są dogmatami. W Dziejach Apostolskich czytamy o apostole Pawle i Tymoteuszu: Kiedy przechodzili przez miasta, nakazywali im przestrzegać postanowień powziętych w Jerozolimie przez Apostołów i starszych (Dz 16,4; tu mowa o postanowieniach Soboru Apostolskiego, opisanego w rozdziale 15 Dziejów Apostolskich). Wśród Starożytnych Greków i Rzymian dogmaty oznaczały rozkazy, które musiały być rzetelnie wykonane. W chrześcijańskim rozumieniu, dogmaty są przeciwieństwem sądów (opiniom) niestałym i subiektywnym rozważaniom.

PRAWOSŁAWNA TEOLOGIA DOGMATYCZNA
(Protopresbiter Michal Pomazanski )

http://www.apologet.pl/Pol/Troska/p_troska_01.htm

Categories: APOSTAZJA I POGAŃSTWO, ETYKA CERKIEWNA, HEREZJE, PRAWOSŁAWIE, STRONA GŁÓWNA | Dodaj komentarz

Pachołki Antychrysta spieszą się…Ekumaniaków „Wszechprawosławnego Soboru Kreteńskiego” uwieczniono na ikonie

Diabeł, jak wiadomo, to małpa Boga, on GO nieustannie naśladuje. Ekumaniacy, pachołki Antychrysta, starają się także, przez cały czas, oblec w owcze skóry ażeby oszukać naiwny lud prawosławny. Właśnie w tym przypadku, za przykładem ekumenicznych Ojców Cerkwi, ekumaniaków wilczego „soboru kreteńskiego” utrwalono na ikonie. Oby Pan ich pokarał!

Publikujemy wizerunek zbójeckiego „soboru kreteńskiego”, który odbył się w czerwcu bieżącego roku, a dokładniej to publikujemy część malarstwa ściennego nowej, czarnogórskiej świątyni Świętego Jovana (Jana) Władimira, która znajduje się w mieście Bar.

aaa

Oczywiście fałszywy „sobór kreteński” jest tutaj ukazany w stylu w jakim przedstawiano Sobory Ekumeniczne. Widzimy dziesięciu zwierzchników Prawosławnych Cerkwi lokalnych (z Polski dół lewej strony „ikony” ABP Jerzy i Metropolita Sawa), którzy wzięli udział w „soborze”, w szatach duchownych i z Ewangelią w rękach. Przedstawieni są także ich doradcy, po dwóch na każdego, tak jak przed „soborem”, w mitrach i kamiławkach (nakrycie głowy prawosławnego duchownego – tłum.).

Wszyscy oni znajdują się w łodzi, która, rzekomo, przedstawia ich „cerkiew” płynącą po wielkim morzu historii. W centrum łodzi znajduje się Święta Ewangelia a w części górnej, pomiędzy patriarchą Bartłomiejem a aleksandryjskim patriarchą Teodorem, Duch Święty w postaci gołębicy. W górnej części kompozycji znajduje się błogosławiący Chrystus, po którego lewej i prawej jest Bogurodzica i Jan Chrzciciel. Jest też i napis po serbsku, który wyraźnie wskazuje na to, że chodzi tu o zbójecki „sobór kreteński”.

aaaa

Za: http://3rm.info/main/64637-slugi-antihrista-speshat-ekumenistov-vsepravoslavnogo-sobora-zapechatleli-na-ikone.html

Data publikacji: 6.10.2016

Nadesłał Borys

MATERIAŁY POWIĄZANE Z KRETEŃSKIM SOBOREM:

Okultystyczne symbole logo „Soboru Wszech-Prawosławnego”. Hieromnich Makary Banu

ZGROMADZENIE ZWANE WIELKIM SOBOREM

SOBÓR 2016 KRETA

Categories: APOSTAZJA I POGAŃSTWO, ETYKA CERKIEWNA, HEREZJE, PRAWOSŁAWIE, SOBÓR w 2016, STRONA GŁÓWNA | Dodaj komentarz

Będzie ciężka wojna ! Zginą setki milionów ludzi !

„BĘDZIE CIĘŻKA WOJNA! ZGINĄ SETKI MILIONÓW LUDZI!” – Kazanie Biskupa Banczeńskiego Longina (Żara). (Video, pobrać tekst kazania).

a5

Pobierz tekst kazania:  zajijayte-istinu-EP-Longin-jar.doc [40,5 KB]

Chwała Bogu! Są na Rusi prawdziwi i dobrzy pasterze Boży, którzy wykazują troskę o owce. „Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha!” (Mt 13,43) Film video został zapisany na telefon komórkowy w Banczeńskim monasterze Świętego Wniebowzięcia w Święto Pokrowu (Opieki Najświętszej Bogurodzicy).

Film video (15:52) Kazanie – krzyk wołającego na pustyni, biskupa Longina Żara

Tekst filmu wideo:

„(brak dźwięku na początku) …. i którzy oddali całe swoje życie za nas, żebyśmy byli szczęśliwi, a dziś pozostają gdzieś zapomniani, bezsilni, starzy, a my, „szczęśliwi”, pijemy, tańczymy i bawimy się i zapominamy, jak macierzyńskie serce czeka na nas. Ojciec, który pracował dzień i noc, trudził się po to, abyśmy byli szczęśliwi i żeby wszystko u nas było gotowe. Nienawidzimy go. Dlaczego żyjemy? Dlaczego bracia i siostry, dziś jesteśmy na tej ziemi?

a3

Po to, żeby czynić zło ..? Po to, aby zabijać siebie nawzajem ..? Nie. Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą nazwani dziećmi Bożymi. Szerzcie dobro. Kochajcie i przebaczajcie wszystkim. Życie jest krótkie, czasy ostatnie. Pan Bóg przyjdzie sądzić ten świat. Jak nas zastanie, tak i będzie i Sąd Boży nad nami. Bóg przebaczał wszystkim. Ani jednego grzesznika na ziemi nie pozostało bez przebaczenia. On powiedział: „Przyszedłem, aby przebaczać.” To była wola Pana – przebaczyć wszystkim grzesznikom i zabrać nas wszystkich do Królestwa Bożego.

Ale dzisiaj ludzie nie chcą służyć Bogu. Mówiłem wam, że ciężkie czasy już nadeszły. Oszukujemy swój naród prawosławny – patriarchowie, biskupi, kapłani. Chcemy pokazać inną drogę do życia wiecznego, nie tę, którą Pan nam zostawił. Co sądzicie, bracia i siostry, czy święci Ojcowie naszej Cerkwi, nie mogli się zebrać wszyscy razem: prawosławni, katolicy, protestanci, baptyści, świadkowie Jehowy i powiedzieć: „Jesteśmy Braćmi i Siostrami w Chrystusie”?!

Ale nie, Bóg oddzielił herezje od prawdy. I są to wrogowie Boga, wrogowie naszej Cerkwi Prawosławnej, wrogowie Bogurodzicy. Nie mam nic przeciwko człowiekowi (heretykowi – dod.), ale przeciwko naukom heretyckim musimy powstać i nie dopuścić w naszej Cerkwi, w naszej Prawosławnej Wierze tego bluźnierstwa.

Dzisiaj modliliśmy się z wami, płakaliśmy, prosiliśmy Pana Boga, spożywaliśmy w Eucharystii Ciało i Krew Zbawiciela. A gdybyśmy przyszli i tańczyli tak, jak tańczyli „Kazaczka” w Moskwie, w cerkwi, to myślę, że nie byłoby to Cerkwią Bożą! A byłoby to zbiorowisko szatana. Ci ludzie utracili uczucia chrześcijańskie. Jak można tańczyć przed ołtarzem? Jak można mówić, bracia i siostry, że mamy inną wiarę, że inne nauczanie powinno być w naszej Cerkwi?

Nie wierzcie im! Są to ludzie, którzy przygotowują drogę dla Antychrysta. Są to odszczepieńcy i zdrajcy naszej świętej Wiary Prawosławnej. I prosimy Was wszystkich wytrwać w prawdzie, bracia i siostry! Święci ojcowie mówili, tak, przyjdą takie czasy, oni was zdradzą, zorganizują ten Synod (jak widać – Wilczy Sobór – dod.), Łże-Synod, Synod szatana, antychrysta i oni zdradzą prawdę Bożą i będą was prześladować.

Myśleliśmy, że to nie teraz, ale później. Ale widzimy, bracia i siostry, kiedy biorą naszą świętość, Ojczulka Serafina z Sarowa i dają święte relikwie jezuicie-heretykowi Papieżowi Rzymskiemu! Ten grzech nie może być wybaczony! Kiedy nasi biskupi, metropolici stawiają tron (stół ofiarny) na środku cerkwi, żeby ludzie widzieli służbę w Cerkwi, a nie na ołtarzu za ścianą – to już jest herezja. Łacińska herezja. I oni niczego się nie boją.

Tak, nadszedł czas. Nadszedł czas, bracia i siostry, aby się modlić, prosić Pana Boga, żeby Pan Bóg zatrzymał ich, tę obrzydliwość. Ale Święci Ojcowie powiedzieli, że ta obrzydliwość będzie! Przyjdzie! Nie mogę teraz dokładnie przytoczyć słów, że ta obrzydliwość przyjdzie, tam, gdzie jest najświętsze miejsce – ołtarz, przed ołtarzem. Tak oni tańczyli w Moskwie (przed ołtarzem).

Czy Patriarcha nie widzi, jak oni tańczą przed ołtarzem i tańczą „kazaczoka” i śpiewają pieśni sekciarskie? Zdrajcy, odstępcy, słudzy szatana! Nie wiem, czy jest czas dla was, czy nie ma, ale proszę – niech się nawrócą i przyjdą wszyscy do Pana Boga.

Chcę, aby pozostał w waszych duszach pokój. Przecież chcę być z Bogiem i ze swoim ludem. Nie będę ukrywał niczego przed wami. Zawsze będę mówił prawdę. Kiedy nas zamknięto na Synodzie to powiedzieli: nikt nie powinien wiedzieć, co tu się dzieje. A dlaczego Cerkiew Boża nie powinna wiedzieć? Dlaczego ludzie, którzy budowali cerkwie, monastery, nie powinni znać prawdy? A po co jesteście nam potrzebni, bracia i siostry? Żebyście nas karmili, ubierali nas, budowali nam cerkwie, a my prowadzimy was do otchłani, na wieczne męki za to?!

Hańba i wstyd! Nawracajcie się Prawosławni! Opamiętajcie się! Nadszedł czas spowiedzi! I nie trzeba bać się niczego! Nie trzeba bać się niczego! Bądźcie wierni Panu Bogu, kanonom naszej Prawosławnej Cerkwi i słuchajcie Świętych Ojców, którzy wszystko napisali i powiedzieli nam, jakie czasy przyjdą i oni powiedzieli nam, co powinniśmy robić. Czytaj dalej

Categories: APOSTAZJA I POGAŃSTWO, ETYKA CERKIEWNA, HEREZJE, PRAWOSŁAWIE, STRONA GŁÓWNA | Dodaj komentarz

Car Mikołaj II i koniec historii

Żydzi zamordowali cara Mikołaja II i rosyjską rodzinę Romanowów. Ktoś mógłby nazwać to okrucieństwo przeprowadzone przez Żydów „śmiercią rodziny”, to jest koniec rdzenia społeczeństwa, z którego wypływają wzajemna pomoc, troska i obywatelska odpowiedzialność.

a000

Jest proroctwo świętego Pawła, które Kościół Prawosławny interpretuje jako otwarcie drzwi na przyjście Antychrysta:

„Albowiem już działa tajemnica bezbożności. Niech tylko ten, co teraz powstrzymuje, ustąpi miejsca, wówczas ukaże się Niegodziwiec, którego Pan Jezus zgładzi tchnieniem swoich ust i wniwecz obróci [samym] objawieniem swego przyjścia.” – 2 List do Tesaloniczan 2:7-8

Jest to interpretowane przez postrzeganie Imperium Rzymskiego – kontynuowanego poprzez Bizancjum – i dalej, przez Imperium Rosyjskie – jako te, które straci swoją władzę na rzecz sił Antychrysta, którego Żydzi są głównymi agentami.

„Wielu bowiem pojawiło się na świecie zwodzicieli, którzy nie uznają,  że Jezus Chrystus przyszedł w ciele ludzkim.  Taki jest zwodzicielem i Antychrystem.” – 2 List Jana 1:7

Rozumie się przez to to, że Żydzi uczynili siebie ślepymi na oczywiste wcielenie Syna Bożego, krzyżując Go, wkroczyli w świat propagując zwiedzenie, które mówi o tym, że społeczeństwo jest lepsze z deptaniem naprawczej Ewangelii.

To właśnie z powodu tego żydowskiego zagrożenia cesarze bizantyjscy wdrożyli w życie prawa, które zabraniały Żydom piastowania urzędów cywilnych oraz ograniczały ich wpływ finansowy.

Żałośnie, Napoleon w poszukiwaniu żydowskiego finansowania na jego kampanie wojskowe, przyznał swobody obywatelskie Żydom, co skończyło się tym, że większość Europy jego śladem, a potem cały kontynent, uległ rozkładowi.

Chrześcijaństwo ostatnim tchem trafiło wraz z wysiłkami kolonizacyjnymi do Ameryki.

Ojcowie Założyciele byli w większości chrześcijanami. Nawet jeśli kilku było masonami lub deistami, to byli przywiązani do chrześcijańskiego światopoglądu i klasycznego, chrześcijańskiego wychowania. (Oczywiście z 56 osób, które podpisało deklarację niepodległości, tylko 9 było masonami).

„Rodzina” pozostała fundamentem społeczeństwa.

Wszystko zmieniło się w 1918 roku, kiedy przez żydowskie finansowanie rewolucji bolszewickiej, nastąpiła śmierć „rodziny”.

Na wiosnę 1918 roku car Mikołaj II, jego żona i dzieci, zostali wywiezieni do Jekaterynburga na Uralu, gdzie Żyd Jakow Jurowski, szef miejscowej Czeki, otrzymał polecenie uwięzienia i zabicia rodziny carskiej.

Tuż przed północą 17 lipca 1918 roku, Jurowski zabrał rodzinę carską do piwnicy. Powiedziano im, że będą pozować do grupowego zdjęcia. Ale tam czekali na nich żydowscy mordercy, Jurowski, Nikulin, Jermakow i Waganow.

Wtedy Jurowski wyciągnął swój pistolet, wycelował prosto w głowę cara i odpalił. Zmarł on natychmiast. Następnie, zastrzelił carycę Aleksandrę, w momencie gdy robiła znak krzyża. Potem zostały zastrzelone Olga, Tatiana, Maria i Anastazja.

Cichy pokój rozbrzmiał jękiem. Aleksiej, dziedzic Carstwa Rosji, był wciąż żywy. Żyd Jurowski podszedł i oddał dwa strzały w ucho chłopca. Jego krew i całej rodziny jest na rękach tych, którzy identyfikują się jako „Żydzi”.

Śmierć chrześcijańskiej rodziny została dokonana przez Żydów i koniec historii został zapoczątkowany.

III wojna światowa nadciąga szybko. Gdy żydostwo osiąga globalną władzę, historia osiąga swój ostatni rozdział.

a10

Źródło: http://www.realjewnews.com/?p=1156

Za: https://radtrap.wordpress.com/2016/10/11/car-mikolaj-ii-i-koniec-historii/

Data publikacji: 11.10.2016

Tłumaczenie asd.

Categories: APOSTAZJA I POGAŃSTWO, ETYKA CERKIEWNA, PRAWOSŁAWIE, STRONA GŁÓWNA | Dodaj komentarz

NIE UCZESTNICZCIE W DZIEŁACH CIEMNOŚCI (fragment z audycji „Głos prawdziwego Prawosławia”)

Джуна и Кирилл

Dwie wschodzące gwiazdy – przyszły Patriarcha Cyryl i Dżuna Dawitaszwili

PROTOJEREJ SIERGIJ KONDAKOW: Św. Apostoł Jan Ewangelista w swoim Objawieniu piętnuje sługi demoniczne: „Błogosławieni, którzy przestrzegają Przykazań Jego (Bożych), aby władza nad drzewem życia do nich należała i aby bramami wchodzili do miasta. A na zewnątrz są psy i czarownicy i rozpustnicy, mordercy, bałwochwalcy” (Obj. 22: 14-15). Tymi groźnymi słowami Apostoł Miłości piętnuje również nasze społeczeństwo, pogrążone w pseudo-duchowości i w pseudo-religijności.

 

Rosyjskie media doniosły o śmierci bioenergoterapeutki, artystki, poetki Dżuny Dawitaszwili (ur.22.6.1949; zm.8.6.2015 r. – dod. A.L.). Zmarła gwiazda okultyzmu numer jeden ZSRR. Tak, właśnie nie Rosji, a Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich!

 

Pamiętam doskonale, jak na początku lat 1980-tych o Dżunie szeptała niemal cała Moskwa. W tym samym czasie mój wujek Władimir Wiszniewskij, belgijski korespondent w Moskwie, wziął mnie na wizytę do wielkiego sowieckiego funkcjonariusza. I oto, siedząc w swojej luksusowej rezydencji przy dużym stole, ten odpowiedzialny towarzysz opowiadał nam o tajemniczej uzdrowicielce z Gruzji, która została przywieziona do leczenia samego Breżniewa. Zauważył on ponadto, że Dżunę polecała sama „jasnowidząca” Wanga, inna gwiazda okultystyczna krajów socjalistycznych. Niesłychane! Sekretarz Generalny, wódz całej postępowej ludzkości wraz z jego najbliższymi współpracownikami korzysta z usług czarownicy.

 

Джуна и Ельцин

Prezydent Rosji Jelcyn i Dżuna

Czytaj dalej

Categories: APOSTAZJA I POGAŃSTWO, ETYKA CERKIEWNA, HEREZJE, PRAWOSŁAWIE, STRONA GŁÓWNA | Dodaj komentarz

ARCHIWUM: Arcybiskup Lazar i jego Synod o „anty-chrześcijańskim charakterze obecnego reżimu Federacji Rosyjskiej”

 

 

Abp Odeski i Tambowski Lazar (Żurbienko)

 

Z Okólnego Orędzia Synodu Biskupów RPPC – Rosyjskiej Prawdziwie – Prawosławnej Cerkwi (ros.- Русской ИстинноПравославной Церкви, w skrócie РИПЦ) pod przewodnictwem Jego Eminencji Arcybiskupa Odeskiego i Tambowskiego Lazara (Żurbienko) z dnia 28 maja / 10 czerwca 2004 r.:

 

Łączenie Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej Za Granicą z Moskiewskim Patriarchatem odbywa się za pod przywództwem politycznym Federacji Rosyjskiej i służb specjalnych i jest wynikiem utraty przez Synod Nowego Jorku cerkiewnej wolności. Ten neosergiański* (ros.- неосергианский) akt podporządkowuje Cerkiew siłom anty-chrześcijańskim i jest cerkiewnym przestępstwem, analogicznym do działalności metropolity Sergiusza, a nawet jeszcze bardziej poważnym, ponieważ został popełniony dobrowolnie, a nie pod przymusem. Do neosergiańskiego Synodu metropolity Ławra w pełni mają zastosowanie słowa Świętego Męczennika Pachomiusa z Czernihowa, powiedziane przez niego o metropolicie Sergiuszu i jego Synodzie: „Metropolita Sergiusz jest kompletnym niewolnikiem, posłusznym narzędziem w rękach znanych nam instytucji sowieckich … i zupełnie stracił swój moralno-cerkiewny autorytet … Jednym słowem, takiego poniżenia i oplucia Święta Cerkiew jeszcze nie przezywała”.

 

*/

Neosergianizm, a wcześniej Sergianizm – (ros.- Сергиа́нство) termin używany w literaturze cerkiewno-historycznej i politycznej głównie przez Rosyjską Cerkiew Prawosławną Za Granicą przed jej przyłączeniem do Patriarchatu Moskiewskiego w 2007 roku i ma w ocenie wyraźnie negatywną konotację. Pod pojęciem sergianizmu rozumie się politykę bezwarunkowej lojalności wobec władzy sowieckiej w ZSRR, początek której zwykle łączy się z tzw. Deklaracją metropolity Sergiusza Stragorodskiego (ros.- Страгородским (1925-1944), której idee stanowiły podstawę stosunków Patriarchatu Moskiewskiego z władzą radziecką.[A.L.]

 

Zjednoczenie RPPC z MP jest przeprowadzane na zlecenie światowej „zakulisy”, jako niezbędny element w realizacji planu światowej antychrystowej globalizacji. To zjednoczenie wzmacnia post-sowiecki reżimu Federacji Rosyjskiej, daje mu błogosławieństwo Cerkwi. Reżim, który dokonuje dechrystianizacji narodu rosyjskiego, kampanię jego moralnego zepsucia, a także popiera jego fizyczne wymieranie, przez Synod RPPC – Ł* został ogłoszony jako chrześcijański i prawosławny. Oto zaledwie kilka faktów, potwierdzających anty-chrześcijański charakter obecnego reżimu Federacji Rosyjskiej: „W społeczeństwie rosyjskim występują katastrofalne zjawiska, których przyczyny są ukryte w duchowej niepomyślności. Na podstawie danych statystycznych ze źródeł rosyjskich i zagranicznych, co minutę w Rosji jest zabijana jedna osoba, a co 10 minut popełnia się jedno lub dwa samobójstwa. Liczba bezdomnych dzieci w Rosji niemal odpowiada poziomowi po wojnie. Jednym z najbardziej palących problemów naszego społeczeństwa stała się masowa narkotyzacja ludności. 30% młodych ludzi używa narkotyków. Średnio praktycznie każda Rosjanka wykonuje od 2 do 4 aborcji rocznie. Śmiertelność jest o 70% wyższa niż wskaźnik urodzeń – za 15 lat populacja Rosji zmniejszy się o 22 miliony. Jest to więcej, niż straciliśmy podczas Drugiej Wojny Światowej. Dzisiaj możemy powiedzieć na pewno, że Rosja umiera nie tylko duchowo, ale również fizycznie” (I. A. Kunicyn, członek Historycznej i Prawnej Komisji Patriarchatu Moskiewskiego przy Dumie Państwowej Federacji Rosyjskiej, Независимая газета (pol.-Gazeta Niezależna), 2 czerwca 2004 r. Tak więc, następuje świadomy współudział RPPC-Ł w fałszerstwie odrodzenia Rosji i Cerkwi Rosyjskiej. Synod Nowego Jorku błogosławiąc taki reżim i ogłaszając go za „przyczyniającego się do duchowego odrodzenia Rosji” popełnił ciężkie przestępstwo przeciwko chrześcijańskiemu sumieniu.

 

*/

RPPC-Ł (ros.- РПЦЗ). Litera Ł dodawana jest dla informacji, że metropolitą był w tym czasie митрополи́т Лавр (Шкурла, (1928 – 2008), Laurus Shkurla, Szkurla; ang. Metropolitan Laurus; zmarł 16.3.2008r.). Był metropolitą Wschodniej Ameryki i Nowego Jorku, pierwszym hierarchą Rosyjskiej Prawosławnej Cerkwi Za Granicą.[A.L.]

 

+ Arcybiskup Lazar (ЛАЗАРЬ)

Odeski i Tambowski

Przewodniczący Synodu Biskupów Rosyjskiej Prawdziwie – Prawosławnej Cerkwi

 

+ Arcybiskup BENJAMIN (ВЕНИАМИН)

Czarnomorski i Kubański

 

+ Biskup Dionizy (ДИОНИСИЙ)

Nowogrodzki i Twerski

 

+ Biskup Ireneusz (ИРИНЕЙ)

Wiernieński i Siemireczeński

 

+ Beskup Hermogenes (ГЕРМОГЕН)

Czernihowski i Gomelski

 

+ Biskup Tichon (ТИХОН)

Omski i Syberyjski

 

28 maja / 10 czerwca 2004 r.

Czcigodnego (prepodobnego) Nikity Wyznawcy

 

Oryginał: http://catacomb.org.ua/modules.php?name=Pages&go=print_page&pid=530

 

 

 

Źródło:

 

АРХИВ: Архиепископ Лазарь и его Синод об «антихристианской сущности нынешнего режима РФ»

http://catacomb.org.ua/modules.php?name=Pages&go=page&pid=2069

 

 

Tłumaczył Andrzej Leszczyński

26.10.2016 r.

Categories: APOSTAZJA I POGAŃSTWO, ETYKA CERKIEWNA, HEREZJE, PRAWOSŁAWIE, STRONA GŁÓWNA | Dodaj komentarz

IV Wyprawa Krzyżowa

Kilka lat  temu  upłynęło  800 lat  od  niechlubnej i straszliwej w skutkach  IV  Wyprawy  Krzyżowej.  I choć wydarzenia te miały miejsce w tak odległych czasach, pamięć o nich nie powinna zniknąć ze świadomości nas, chrześcijan – zarówno prawosławnych jak i katolików. A powodem tego jest fakt, że wydarzenia te spowodowały ostateczny rozdział Kościoła Chrystusowego, który trwa do dziś. To co  nastąpiło 150 lat wcześniej w Konstantynopolu (wzajemne rzucenie klątw) było tylko preludium do tego brzemiennego w skutkach podziału.

Trzy poprzednie Wyprawy Krzyżowe kierowały się głównie do Palestyny i sąsiadujących z nią terytoriów. Ich oficjalnym motywem było uwolnienie świątyń chrześcijańskich z rąk mahometan. Na terenach zdobytych przez  rycerzy – czy to w Jordanii czy Syrii – do dziś świecą pustkami ogromne twierdze, niegdyś bastiony krzyżowców. Nie ważyli się jednak krzyżowcy zaatakować Bizancjum.

Ale oto nastał  wiek XIII. Tym razem wyprawę zorganizowali   Wenecjanie.  Potęga militarna Wenecji była dziełem samego Bizancjum, które udzieliło jej wolności handlu na Morzu Śródziemnym i pobierania ceł. Wenecjanie doskonale wiedzieli jakie niezmierzone bogactwa  kryją się w Bizancjum, a w szczególności w  stolicy cesarstwa – Konstantynopolu. I choć  wyprawa ta również nazywa się  krzyżową – nie  ma ona nic wspólnego z  motywem wypraw poprzednich. Była to wyprawa typowo grabieżcza. Konstantynopol padł pod ciosami Wenecjan 14 kwietnia 1204 r. Jeden z zachowanych dokumentów opisuje  wydarzenia widziane oczyma świadka:

„Nie wiem od czego zacząć i czym zakończyć opisanie tego wszystkiego, czego dokonali  ci źli ludzie.  Z przerażeniem wspominam dzikie sceny, które rozgrywały się w Konstantynopolu. Zaczęto grabić mienie mieszkańców, a nawet to co było poświęcone Bogu. To co wyprawiali w wielkiej świątyni Mądrości Bożej – trudno uwierzyć. Ołtarz, zbudowany z drogocennych  materiałów, połączonych  spawem i będący szczytem arcydzieła,  wywołującym zachwyt u wielu narodów – został rozbity na części. Taki sam los spotkał i wszystkie pozostałe niezwykłe skarby świątyni – jej religijne wyposażenie. Po wywiezieniu   tych bezcennych przedmiotów, w tym naczyń liturgicznych, wysadzanych drogimi kamieniami, do świątyni, do jej najświętszego miejsca, wprowadzono muły i  juczne zwierzęta. Ponieważ część zwierząt nie mogła ustać na polerowanej kamiennej podłodze – łacinnicy zabijali je mieczami. Tak więc miejsce to profanowano nie tylko nawozem zwierząt ale i ich krwią. Napastnicy spędzali czas na zabawach i to szczególnie wyuzdanych. Na koniach wozili zgwałcone przez siebie kobiety,  całymi dniami ucztowali i oddawali się pijaństwu.”

Piani łacinnicy zmuszali uliczne obnażone kobiety do tańca na ołtarzu  Agia Sofia. W podobny sposób zachowywali się i grabieżcy w sutannach. W całym mieście prześcigali się w poszukiwaniu prawosławnych świętości. Kuria rzymska w całej rozciągłości popierała rozgrom prawosławnego Bizancjum. W przede dniu decydującego ataku łacińscy biskupi i księża masowo udzielali rozgrzeszeń uczestnikom planowanego szturmu, zapewniając ich,  że zniszczenie prawosławnego miasta  jest  zgodne z wolą Bożą.

Bogactwa Bizancjum wywożone były na Zachód przez  całe  pół wieku! Nie było ani jednego klasztoru czy kościoła, który by nie wzbogacił się kosztem Bizancjum. Grabiono wszystko, nie tylko ogromne ilości złota i rzadkie dzieła sztuki. Samych monet w złocie  wywieziono   setki ton. Na skutek wywołanych przez napastników pożarów, bezpowrotnie utracono bezcenne arcydzieła starożytności wykonane z kości słoniowej, czy z szlachetnych materiałów.  Utracono bezcenne zbiory biblioteczne. Barbarzyńskim grabieżcom chodziło wyłącznie o złoto, stąd wiele arcydzieł wykonanych w tego kruszcu przetapiano na monety. Wywożono   nawet ogromne rzeźby. Wystarczy przyjrzeć się bazylice św. Marka w Wenecji. Cały las kolumn, czy kwadryga koni nad wejściem, nie mówiąc o wyposażeniu wnętrza – to wszystko  grabież z Konstantynopola. Muzea Europy zapełniły się arcydziełami z Bizancjum. Na Zachodzie znalazły się też zagrabione ze świątyń bezcenne  relikwie jak:  płótno pogrzebowe Chrystusa, zwane Całunem Turyńskim, wieniec cierniowy i tunika Chrystusa,  włócznia, część Krzyża Chrystusowego, chusta Matki Bożej, część głowy św. Jana Chrzciciela, mnóstwo relikwii świętych itp.

Inwazja „braci w wierze” pociągnęła za sobą nie tylko powszechną grabież  i zniszczenia  ale,   co najważniejsze – tysiące ofiar w ludziach. Mówi się – cel uświęca środki. Rozgromienie chrześcijańskiego cesarstwa, zamiast deklarowanego wyzwolenia Ziemi Świętej,  wywołało jednak niezadowolenie w całej Europie.

IV Krucjata, tak jak i poprzednie, miała błogosławieństwo Watykanu i duchowieństwo katolickie w niej aktywnie uczestniczyło. Po zburzeniu i ograbieniu Konstantynopola Papież Innocenty III – „Namiestnik Boga na ziemi”- triumfował. Wydawało się, że nawrócenie Wschodu na katolicyzm to już tylko kwestia czasu. Jednakże Grecy w żaden sposób nie chcieli przyjmować „prawdziwej” wiary. Nie odnosiły skutków dysputy religijne. Zaczęto więc zastraszać, a nawet stosować tortury. W tych praktykach szczególnie wyróżniał się kardynał Pelagiusz współpracując z  rycerzami Templariuszy – założycielami masonerii. To z ich rąk zginęły tysiące prawosławnych Greków.

Po pogromie Konstantynopola, na peryferiach Bizancjum powstały niezależne greckie państewka. Były to ogniska oporu przeciwko łacinnikom. Znaczącą pomoc Grekom okazało II Carstwo Bułgarskie. Konstantynopol był wyzwolony dopiero w 1261 r. przez imperatora Michała VIII Paleologa. Życie powracało do normy, jakkolwiek skutki zachodniej agresji  były tak dotkliwe, że Bizancjum już nigdy nie osiągnęło swojej minionej potęgi i chwały.  Stąd osłabione cesarstwo stało się łatwym  łupem dla Turków w 1453 r.  I tak zostało ostatecznie unicestwione wielkie Cesarstwo Bizantyjskie, zamieszkałe niegdyś przez 1/6 ludności świata, posiadające ponad 1000 miast. Było to cesarstwo niezwykłe, oparte o ideały wyznawanej wiary, które  jako jedyne w historii,  przetrwało  1123 lata!

IV Krucjata dla Europy miała dwojakie znaczenie. Po pierwsze – ogromny napływ bogactwa ze Wschodu spowodował  wyraźny wzrost gospodarczy, rozwój sztuki i rzemiosła.  Jak grzyby po deszczu powstawały banki. Tworzyły się zalążki kapitalizmu. Europa stawała się cywilizowaną.

Z drugiej strony – bezlitosna grabież i zniszczenie wschodniego cesarstwa  było już początkiem jego końca. Po latach ostatecznie padło pod ciosami Turków. Jednakże zachęcona łatwą zdobyczą Turcja na tym nie poprzestała. Poszerzyła wcześniej zajęte terytoria  o   znaczną część Europy. Tak więc  w  posiadaniu Turcji znalazła się m.in. Grecja, Bułgaria, Rumunia, Serbia, Czarnogóra, Bośnia i Hercegowina, Krym i Armenia. Okupacja tych  ziem trwała  niemal 500 lat! Narody, które znalazły się pod okupacją Turków przez całe stulecia znosiły ciężar niewoli, zaznały upokorzeń, zniewag a nieraz i przelewu krwi. Turcy dali o sobie znać nawet na początku XX w. kiedy to w  1915 r. dokonali mordu na narodzie Armenii. Ich siepacze wyrżnęli 1,5 miliona rdzennych mieszkańców Anatolii. Padli tylko dlatego, że byli chrześcijanami. Do dziś Turcja nie chce uznać tego mordu jako ludobójstwo.

Tak więc w XIII wieku barbarzyńska Wenecja, wspierana przez Watykan, pośrednio przyczyniła się  do wielowiekowej okupacji Europy przez Turków.

  IV Wyprawa Krzyżowa

Categories: PRAWOSŁAWIE, STRONA GŁÓWNA | Dodaj komentarz

NIEPOKOJĄCE DYSONANSE lub wrażenia z książki opowiadań Archimandryty Tichona „Nieświęci święci”

 

Podczas czytania książki archimandryty Tichona „Nieświęci święci”, odnieśliśmy wrażenie narodzin nowego gatunku, lub, lepiej mówiąc, stylu pisania o ascetach w postaci zabawnych opowiadań i małych show. Jakaś przygnębiająca płycizna, jak gdyby autor nie przemyślał tego, o czym pisze, a tylko chce zabawić czytelnika, pokazując mu w pośpiechu zestawione obrazy z taśmy autobiograficznej.

 

Podjęliśmy się trudu przeczytania książki do końca, a następnie postanowiliśmy wymienić zdziwienia i dysonanse, które pojawiły się w trakcie jej czytania. A więc, aby nie być gołosłownymi w swoich wypowiedziach przystępujemy do rzeczy.

 

 

DYSONANS PIERWSZY, MOŻNA POWIEDZIEĆ, DOGMATYCZNY.

 

Dla nas jest oczywiste, że ekumenizm oznacza okrutną, dogmatyczną herezję, kwestionującą jednolitość istnienia Cerkwi oraz jej zdolności do ratowania upadłego człowieka.

 

Jest też oczywiste, że flagowym sternikiem ekumenizmu w rosyjskim Prawosławiu był Metropolita Nikodem (Rotow). W ten sposób, chroniąc Metropolitę Nikodema, na przykład, uporczywie wyciągając z przeszłości niby jego dobre dzieła – chcąc czy nie chcąc bronisz ekumenizmu. Taka nasza zdecydowana postawa nie wykazuje ani grama „zelotstwa” lub „gorliwości nie według rozumu”, ponieważ kiedy jest mowa o naniesieniu szkody: znacznej lub nieznacznej, jawnej czy zawoalowanej dla prostego i jasnego nauczania Wiary Prawosławnej, jej dogmatyce – to miękkość, typowa dla mentalności prawosławnej powinna ustąpić miejsca spokojnemu i niewątpliwemu oporowi.

W opowiadaniu „Augustyn” znajdujemy potwierdzenie naszych słów. Autor pisze o sobie: „Wychowany w Pieczorach na monastycznym zdecydowanym antyekumeniźmie, kategorycznie odmówiłem wszystkim propozycjom.”

 

Jednak później, w opowiadaniu „Archimandryta Klaudian” z żalem wykrywamy pewien dysonans, prowadzący do różnych interpretacji.

 

„Mówiłem już, że my, nowicjusze, bardzo sceptycznie, z krytyką odnosimy się do ekumenicznej działalności Metropolity Nikodema (Rotowa). Pewnego razu Ojciec Klaudian stał się mimowolnym świadkiem takiej rozmowy. Słysząc nasze osądzenia i śmiałe słowa, tupnął od serca nogą i surowo nakazał: – Milczcie, nic nie rozumiecie! Jak możecie tak sądzić o tym biskupie?”

 

Co dokładnie chciał powiedzieć autor przez tę scenę, pozostało dla nas niejasne, tym bardziej, że ten niewielki epizod został umieszczony w oddzielnym rozdziale, gdzie w oparciu o układ, scena ta ma zasadnicze znaczenie.

 

Jeśli autor miał na myśli osądzenie i śmiałe słowa młodych nowicjuszy, to zgadzamy się – mówić śmiałe, ostre słowa przeciwko każdemu biskupowi: poddanemu herezji ekumenizmu lub wolnego od niej – jest niedopuszczalne. Święta godność powinna być temu przeszkodą. Ale w tym jest właśnie i rzecz cała – Ojciec Klaudian uściśla: „Jak możecie sadzić o tym biskupie?”. A więc, jest tutaj myśl, że ten biskup nie jest zwykłym biskupem, a szczególnym i Ojciec wynosi go na pewien piedestał. Na tyle szczególny, że nowicjusze nie mogą nawet zrozumieć tego biskupa.

Zauważmy na marginesie, że tendencja do oddzielenia pasterzy od trzody, tworzenia sztucznej przepaści między nimi, wyniesienia hierarchii na poziom nieosiągalny w swoich sądach, niepojętych stworzeń – jest charakterystyczna dla naszego czasu. Jest ona też częsta i w tej książce : „… posługa biskupia jest związana … z niepojętym dla świeckich ciężarem odpowiedzialności”.

Jednak mogą nam zaprzeczyć: opinia o Metropolicie Nikodemie jest opinią tylko Ojca Klaudiana, autor tylko ją powtarza. Na to pozwolimy sobie mieć odmienne zdanie: autorski wybór nigdy nie jest przypadkiem, ponieważ ma odzwierciedlać wizję autora. Ale, powtarzamy, scena jest niepewna, podwaja się w swojej interpretacji, pozostawia dezorientację i gdyby nie dalsze dysonanse, to można byłoby o niej zapomnieć.

Obserwujemy, a szczególnie w ostatnim czasie, jak do świadomości ludzi wierzących mocno wdrażana jest myśl, że Metropolita Nikodem nie jest aż tak zły, że ma on wiele zasług dla Cerkwi, na przykład uratowanie Poczajewskiej Ławry i wiele innych zasług. Tylko że my wiemy ze słów Ewangelii, że nie jest możliwe, aby służyć dwom panom, a biskup Nikodem służył, może nawet i trzem: Cerkwi, Watykanowi i służbom bezpieczeństwa i/lub wywiadowi [1].

 

Dwóm ostatnim (Watykanowi i służbom specjalnym) był on tak potrzebny, że świadomi skrzyżowanego   zaangażowania, wzajemnie zamykali na to oczy, wyciągając każdy swoją korzyść. Tym bardziej, że cele Watykanu i służb specjalnych w tym przypadku nie przecinały się. Watykanowi było potrzebne, aby dostać się do wewnątrz zagrody Cerkwi, a służbom specjalnym – do wnętrza Watykanu. Pomagali tez oni sobie nawzajem maskować swojego pracownika, stwarzając biskupowi ze strony Watykanu opinię bojownika przeciwko bezbożnym władzom, a ze strony służb specjalnych – opinię promotora postępowego nauczania ekumenizmu. Nie na darmo zadanie nagrania ekumenicznego filmu (opowiadanie „Augustyn”), wcale nie pochodziło od hierarchii cerkiewnej.

 

„Pewnego dnia – opowiada Ojciec Blinkow – w trakcie rozmowy, która odbywała się w drodze powrotnej z Ławry Trójcy Świętej i Św. Siergija do Moskwy, Metropolita Nikodem między innymi powiedział: „Moim marzeniem jest zostać członkiem Zakonu Jezuitów”, i później: „Jeśli mógłbym teraz wybierać, to wybrałbym go (ten Zakon – A.L.)” [ 2] .

 

Ale odeszliśmy od głównego, od dysonansów. Tym razem zwrócimy się do dramatycznej sceny (opowiadanie „Najwielebniejszy Nowicjusz”), podczas której dwaj prawosławni kapłani: Biskup Nikodem (Rotow) i przyszły biskup, leżąc na podłodze, ratowali się przed agentami [3] . „Biskup prosił Ojca Władimira o zorganizowanie w Radiu BBC i „Głosie Ameryki” specjalnych programów, aby nie dać radzieckiemu kierownictwu możliwości do rozprawienia się z Poczajewem”. I dalej: „Już następnego dnia temat Poczajewa stał się wiodącym w programach religijnych” podanych stacji radiowych.

 

Nie możemy wziąć na siebie twierdzenia, czy Archimandryta Tichon dobrowolnie lub przymusowo zataja nazwiska głównych uczestników Dramatu Poczajewskiego, jak również to, że Metropolita Nikodem fałszywie głosił na Zachodzie, że Poczajewskiej Ławrze nic nie zagraża i że listy wierzących ze Związku Radzieckiego z protestami przeciwko zamknięciu Ławry – to falsyfikat, że takich ludzi nie ma. A w rzeczywistości nazwiska były autentyczne i przeciwko każdemu z podpisanych sygnatariuszy była prowadzona kampania przez władze. Próbowano wymusić usunięcie podpisów.

Ale zostawmy tę kwestię, która może być przedmiotem osobnej publikacji, a pozwólmy sobie zadać inne pytanie, a mianowicie: gdyby Metropolita poprosił Ojca o pomoc w nagłośnieniu w radiu BBC swoich sukcesów w działalności ekumenicznej, to czy reakcja Ojca Władimira byłaby tak natychmiastową, tak gorącą i tak szczerą? ? I czy byłaby ona w ogóle?

Bierzemy na siebie odpowiedzialność, by odpowiedzieć – nie. A oto dlaczego.

 

Ojciec Tichon tylko częściowo ujawnił głębię i niepowtarzalny koloryt osobowości promieniującego Władyki. Przekonuje nas o tym kolejny i niestety bardzo poważny dysonans.

Czytaj dalej

Categories: ETYKA CERKIEWNA, HEREZJE, PRAWOSŁAWIE, STRONA GŁÓWNA | Dodaj komentarz

Okultystyczne symbole logo „Soboru Wszech-Prawosławnego”. Hieromnich Makary Banu

 

„Jest wystarczająco dużo światła dla tych, którzy chcą zobaczyć i wystarczająco dużo ciemności dla

tych, którzy nie chcą.” – Blaise Pascal

Wizerunek przedstawia prawosławną ikonę Etimasija lub „ołtarz przygotowany”. 

Jest to nazwa „pustego tronu”, przygotowanego przez Chrystusa na Sąd Powszechny.

Z tyłu trzy łuki (arkady) symbolizujące Trójcę Świętą.

Życiodajny Święty Krzyż z koroną cierniową, włócznią i gąbką, wyznaje ofiarę naszego Pana Jezusa Chrystusa. Przedstawiony jest on jako ozdoba tronu w stylizowanej formie.

Gołąb z aureolą pokazany w pokornej postaci jest symbolem Ducha Świętego.

Pismo Święte przedstawiono w formie tradycyjnej , z elementami dekoracyjnymi szczególnie czczonymi w Prawosławiu.

Ręcznik i poduszka z tronu są napisane bez żadnej symboliki oddzielnie.

Czasza przed tronem jest symbolem Świętej Eucharystii.
 


A ten wizerunek przedstawia zadaptowane logo zgromadzenia „świętego i wielkiego soboru wszech-prawosławnego”. Zawiera ono pewne elementy obce dla prawosławnego kanonu ikonograficznego oraz elementy, należące do innych religii, obcych Tradycji Cerkwi Prawosławnej:

 

  1. Strzeliste oparcie – specyficzne u Katolików, podobne do papieskiej mitry, nie jest wykorzystywane w ikonografii prawosławnej. Symbol panowania i dominacji.

  1. Biały ptak z czarnymi łapkami, nie ma aureoli wokół głowy jak na ikonie. Ma dumną postawę, pasującą bardziej do orła niż skromnego gołębia. Orzeł jest przedstawiany na emblematach niektórych państw, tylko że nie wszyscy wiedzą, że ten symbol został wprowadzony przez masonerię gwoli ukrytej ważności. Orzeł jest w rzeczywistości ptakiem Feniksem, który przedstawia upadłego Lucyfera i który odradza się ze swego popiołu, wyciągając skrzydła do Nieba po to, aby zrealizować swój pomysł od tysiącleci – obalić Boga i zająć Jego miejsce.

  1. Książka pod ptakiem jest podobna do jednej z wersji protestanckich Biblii, a krzyż znajdujący się na niej nie ma żadnego podobieństwa z krzyżem prawosławnym.


4. Ręcznik , który okrywa tron, podobny jest do masońskiego fartucha, a na nim są wydrukowane 3  masońskie kropki.

  1. Te trzy kropkiw kształcie trójkąta z ręcznika przedstawiają te trzy ognie z loży masońskiej (kątownik, cyrkiel i święta księga), którymi podpisują się członkowie lóż masońskich i którzy nazywani są jeszcze jako bracia 3 kropek.


 6. Czerwony dywan u podstawy tronu – to masoński symbol krwawego śladu, pozostawiony przez  ściętego króla, który został wyciągnięty na zewnątrz z pałacu. Tę samą symbolikę mają wszystkie czerwone dywany, umieszczone między kolumnami przy wejściu w masońskich świątyniach

  1. Poduszka z tronu oznaczona jest heksagramem / gwiazdą Dawida. Przedstawiona jest żółtymi kropkami (które również są heksagramami) na czerwonym tle.

  1. Pionowe nogi tronu– przedstawiają dwa masońskie filary (słupy) Jachyn i Boaz. Boaz w języku hebrajskim znaczy życie, a Yakin (jak napisano w tekście masoreckim) oznacza Bóg zbuduje,  ustanowi z pewnością. To właśnie są te dwie kolumny, które są umieszczone na ganku Świątyni Salomona. Stylizowaną na końcach poduszki jest też i szachownica, która symbolizuje opozycję dobra i zła, gdzie się stwierdza, że niemożliwe jest osiągnięcie poznania dobra / prawdy dopóki wpierw nie poeksperymentuje ze złem.


9. Odwrócona o 180 stopni czasza– Święty Kielich z prawosławnej ikony, stylizowany w kształcie odwróconym, skrytym, na znak negacji Chrześcijaństwa

  1. 10 Kamieni z tronu– przedstawiają kamienie z sefirockiego drzewa.Drzewo Życia – jest symbolem kabalistycznym, 10 sfer (szafiry), za które są uważane oddzielne regiony Wszechświata, a miedzy nimi jest 22 połączenia. Podsumowanie Wszechświata, klucz, który pozwala na odszyfrowanie tajemnic tworzenia w ezoteryzmie.


Hieromnich Makary Banu – Skit (monaster) Oytuz, Bacau, Rumunia
Specjalnie dla serwisu 3RM.INFO

Źródło:

 

ОККУЛЬТНЫЕ СИМВОЛЫ В ЛОГОТИПЕ “ВСЕПРАВОСЛАВНОГО СОБОРА”. Иеромонах Макарий Бану

http://3rm.info/publications/63479-okkultnye-simvoly-skrytye-v-logotipe-vsepravloslavnogo-sobora-na-krite-2016g-ieromonah-makariy-banu.html

9 lipca 2016 r.

 

 

Tłumaczył Andrzej Leszczyński

10.10.2016 r.

Categories: APOSTAZJA I POGAŃSTWO, HEREZJE, SOBÓR w 2016, STRONA GŁÓWNA | Dodaj komentarz

Stwórz darmową stronę albo bloga na WordPress.com.